[konsola] Sony PlayStation

[Burak]

No w końcu poznali się na tym grafomanie, szkoda że przyszedł do MS.

Usuń to, w zalewie bezpłciowego gówna które wydają AAA studia, gry Kojimy są ostatnią szansą tego gamingu

[Remualdo]

Przecież Kojima nie zrobił bangera od czasów Mgs3, wątpliwe czy wyprodukuje coś dojebanego na Xbox.

[Groszek]

no ale ten projekt dla ps to ma być nowy mgs

[gagugi]

Kupiłem sobie Buzzery do PS2, super sprawa

Opowiedz. Jakie gry do tego? Może sobie kupię, bo szukam jakichś gier imprezowych

[Parlae]

Wjechały pierwsze recki nowego Wolverine'a.

https://www.metacritic.com/game/marvels-wolverine/



Brutalna recka, może być lipa.

[baqlashan]

Przecież Kojima nie zrobił bangera od czasów Mgs3, wątpliwe czy wyprodukuje coś dojebanego na Xbox.

ja tam nie wiem ile miał wkładu w powstawanie mgs5 poza fabułą - ale to jest jedna z najlepszych gier na poprzednia generacje, ale właśnie za gameplay, a nie fabułe jakaś w dupie urojoną.

[Burak]

Kojima nieważne czy to co wypuści jest dobre czy nie, to props za eksperymentowanie, a nie klepanie dziesiąty raz tej samej gry dlatego że poprzednia część się dobrze sprzedała

[Remualdo]

No na pewno Microsoft będzie zadowolony jak Kojima będzie dalej robił miałkie gry, z marna sprzedaża.

[Burak]

Po pierwsze nie dla sławy, po drugie nie dla pieniędzy

W sztuce (jaką gaming potrafi czasem, chociaż co raz rzadziej, być) nie chodzi tylko o słupki sprzedaży i zarobki.

[2rzyn]

Kojima props na zawsze, czekam na ta szpiegowska gre. Ale jego fanaberie typu 70 minutowa cutscenka to jest pokurwiona akcja

[oldschool]

Wjechały pierwsze recki nowego Wolverine'a.

https://www.metacritic.com/game/marvels-wolverine/



Brutalna recka, może być lipa.

Wolverine mam wrażenie, że stał się ofiarą jakiegoś niezrozumiałego hejtu, bo po tych recenzjach to gra się zapowiada na idealnie taką, na jaką się wydawała.

Mega liniowa gra z kinową akcją oparta na brutalnej walce. Dla fanów komiksów.

Niech sobie dostaje te 6 czy 7, mam zamiar kupić i jestem praktycznie przekonany, że będę się dobrze bawił, bo dostanę to czego się spodziewałem i co mnie pasuje.

[baqlashan]

W sztuce (jaką gaming potrafi czasem, chociaż co raz rzadziej, być) nie chodzi tylko o słupki sprzedaży i zarobki.

no w sztuce może i nie, ale gra komputerowa to jest produkt

[Burak]

Kiedyś była dla mnie sztuką i nadal tak ją pamiętam, chociaż jestem mocno do tyłu i nie chcę sobie psuć tego obrazu

np. Tony Hawk 2 do THAW to są pierdolone dzieła sztuki, i nikt mnie nie przekona że jest inaczej, nieważne ile raz do nich wrócę, to wciąż cieszę się z nich jakbym pierwszy raz je odpalał

[Remualdo]

Przecież dalej są dobre gierki tylko teraz częściej od małych studiów. Produkcje AAA to teraz mają hajs zarabiać, i to właściwie tyle.

[2rzyn]

Tez pierdolenie. Gta to ostateczny aaa a bedzie dzielem sztuki

[Burak]

Produkcje AAA to teraz mają hajs zarabiać

kiedyś nie musiały

kurrrrr kiedyś to było

[gagugi]

Przypomniała mi się historia Vietiful Joe.
Developerzy dali grę do oceny dzieciom.
Opinie były takie, że developerzy się wkurwili. I tak zrobili grę po swojemu.
Gra jest dziś cult classic.

[genocidegeneral]

przecież te dobry gry ze znakiem jakości LUDOS! się sprzedają, jakieś elden ringi, bg3, hollow knighty, ekspedycje, jeszcze tylko niech się ubisofty i inne tego typu gówna dla zgwałcuchów kupujących wypełnione krzyżówki punkciki do gry (żeby nie musieć w nią grać) całkiem na ryj wypierdolą i będzie gituwa

[baqlashan]

Gta to ostateczny aaa a bedzie dzielem sztuki

będzie lewacką paszą dla gojów

Dodano po 1 minucie 25 sekundach:

kiedyś nie musiały

kiedyś gry tworzyli kompletne nerdy, skrajni pasjonaci. dlatego takie gry jak nwm fallout 2, czy deus ex nie mają prawa powstać w roku 2026, kompletnie sobie tego nie wyobrażam.

[gagugi]

A disco elysium? Ponoć żre.

Game development to był jak twórcy pierwszego Thiefa crunchowali po kilkanaście godzin, żeby dopiąć projekt (pun very much intended), a i tak trzeba było w ostatniej chwili wysłać builda z jakimś patchem na dzień, czy nawet kilka godzin przed masowym tłoczeniem.

Słuchałem kilku takich paneli na jakichś e-targach. I to mi trochę imponowało. Do tego stopnia, że na początku swojej drogi zawodowej sam crunchowałem. Mój rekord to było 16 godzin w jeden dzień, a przed tym dniem i po nim było kilkanaście dni przynajmniej po te 12, 14 godzin.
Nie chciałbym wracać do tych czasów. A z drugiej strony tęsknię za nimi, bo "The stone cannot know why the chisel cleaves it; the iron cannot know why the fire scorches it. When thy life is cleft and scorched, when death and despair leap at thee, beat not thy breast and curse thy evil fate, but thank the Builder for the trials that shape thee".

Potem się unormowało. Teraz pracuję tyle, że zastanawiam się, czy nie jestem pasożytem społecznym. Ale nikt nie chciałby być na moim miejscu, chociaż może...
Ostatnio jedna kobieta z tej samej uczelni połowiedziała mi, że należę do "perełek". Jakoś tego nie czuję. Niepewność jutra największa od lat. W dodatku czuję, że jestem pod ścianą.

Co mam z mojego poświęcenia? Rozjebany kręgosłup, zawodową nerwicę czy PTSD, sięganie po tabletki, żeby zajeść niepewność. Ciągłe poczucie, że jestem niewystarczający.

Jednak trzeba było nie utożsamiać się z twórcami gier.

Mam plan jak wyjść z nałogu. Myślałem, żeby fundusze, które przeznaczam na tabletki, wydawać na retro gry. I graniem nagradzać się za nielykanie tabletek. Problem w tym, że ta nagroda jest nie zawsze dostępna. Bo przecież nie mogę się wyłączyć, jak kiedyś, na długie godziny, żeby przegrać swój głód psychiczny. Poza tym boję się, że jak usiadę do grania trzeźwy, to się zniechęcę po kilku minutach i i tak sięgnę po telefon.

Moral z tego taki, że historie o heroicznym crunchu wczesnych developerow gier to element neoliberalnej tresury posłusznych trybów w maszynie.