[film] Co to ja ostatnio widziałem

[tacocabana]

wczoraj obejrzana Odyseja, mocne MEH, bardzo odrzucily mnie dialogi, no czulem sie jak w gimnazjum, z kina wyszedlem rozczarowany. Pare rzeczy spoko, 3 akt najlepszy, jednak film pozostawia w moim odczuciu niedosyt

pozdrawiam kinomaniacy

[Luxair]

Ojczyzna/Fatherland - film reżysera Idy i Zimnej wojny - i znowu ładne, czarno-białe, kwadratowe kadry. Sam film to syf totalny - pozbawiony fabuły, tempa, przekazu. To chyba jakiś scam pod zwolnienia podatkowe. Połowę seansu walczyłem żeby nie zasnąć. Omijać.

Kandydaci śmierci - polskie Boyhood, tylko że prawdziwe. Dokument: trzech sympatycznych chłopaków z rozbitych rodzin i tata jednego z nich co rok w wakacje przez 17(?) lat wyjeżdżają w różne zakątki Polski kręcić kolejny odcinek amatorskiego horroru w typie ZF Skurcz. Obserwujemy jak dorastają, trochę czasem popłaczą, trochę się czasem na siebie poobrażają, trochę pogadają o życiu. Cudowne, naturalne, heart-warming, i w ogóle. Nietoksyczna męskość FTW! 9.5/10 dla mnie.

[badi]

Kandydaci śmierci - polskie Boyhood, tylko że prawdziwe. Dokument: trzech sympatycznych chłopaków z rozbitych rodzin i tata jednego z nich co rok w wakacje przez 17(?) lat wyjeżdżają w różne zakątki Polski kręcić kolejny odcinek amatorskiego horroru w typie ZF Skurcz. Obserwujemy jak dorastają, trochę czasem popłaczą, trochę się czasem na siebie poobrażają, trochę pogadają o życiu. Cudowne, naturalne, heart-warming, i w ogóle. Nietoksyczna męskość FTW! 9.5/10 dla mnie.

jest gdzieś w internecie czy w kinie byłeś?

[Luxair]

Kino Pałacowe w Poznaniu @badi

[KamilNO]

Ojczyzna/Fatherland - film reżysera Idy i Zimnej wojny - i znowu ładne, czarno-białe, kwadratowe kadry. Sam film to syf totalny - pozbawiony fabuły, tempa, przekazu. To chyba jakiś scam pod zwolnienia podatkowe. Połowę seansu walczyłem żeby nie zasnąć. Omijać.

Totalnie przeciwległe odczucia. Film przepełniony treścią, a mimo to ani kroku wstecz formalnie względem wcześniejszych dokonań. Jedyne co dziwi to fakt, że nie wygrał w Cannes głównej nagrody (Fiord to nadal bdb kino, ale półkę w dół względem Pana Pawła). Niesamowite jak w te 80min z hakiem można tak rozkurwić, podczas gdy większość dzisiejszych filmów to rozwleczone 2,5h epopeje, w których faktycznej zawartości jest na 45min

[Jasek]

Kolonia

szklana pułapka w Korei z zombie, na plus, że zombiaki bardzo sprytnie wymyśleni, ale dawno w niczym nie widziałem aż tak przekoxowanych postaci i tarczy ważnej postaci, momentami kurwa steven Seagal

[jogi]

Ojczyzna/Fatherland - film reżysera Idy i Zimnej wojny - i znowu ładne, czarno-białe, kwadratowe kadry. Sam film to syf totalny - pozbawiony fabuły, tempa, przekazu. To chyba jakiś scam pod zwolnienia podatkowe. Połowę seansu walczyłem żeby nie zasnąć. Omijać.

Totalnie przeciwległe odczucia. Film przepełniony treścią, a mimo to ani kroku wstecz formalnie względem wcześniejszych dokonań. Jedyne co dziwi to fakt, że nie wygrał w Cannes głównej nagrody (Fiord to nadal bdb kino, ale półkę w dół względem Pana Pawła). Niesamowite jak w te 80min z hakiem można tak rozkurwić, podczas gdy większość dzisiejszych filmów to rozwleczone 2,5h epopeje, w których faktycznej zawartości jest na 45min

Barzo tak jak KamilNO. Piekny film. Pięknie.pokazana relacja ojca i córki i skomplikowanej walki o wartości gdzie czasami dochodzi do wyborów typu ojczyzna vs rodzina.
Mało tego imo to wszystkie trzy wymiwnione stanowią całość . Jest wiele wspólnych mianowników, wiele smaczków i motywów łączących te trzy filmy. Coś pięknego.

[clockers]

obejrzałem ostatnio w kinie remaster cyfrowy Paris, Texas Wima Wendersa i o boże jedyny, jakie to jest arcydzieło prywatne top10 ukochanych filmów życia. perfekcyjna bryła. Nastassja Kinski w tym filmie - osobny

[TdW]

Pomoc Domowa podobno książka była jakimś hitem wśród kobiet, więc nic dziwnego, że i film jest słaby. Mało angażujący, bez emocji i napięcia, fabuła dla znudzonych kur domowych

[potter]

Oslo, 31 sierpnia - oglądałem pierwszy raz z 10 lat temu i dziś ponownie. Im człowiek starszy tym bardziej oddziałuje. Niespełnione ambicje, przyjaciele z młodzieńczych lat, miejsca znane z dzieciństwa i to specyficzne uczucie nostalgii, gdy tam wracasz...

No to czas na coroczną urodzinową tradycję

[JoeyJoeJoe]

polecam tegoroczny resident evil. trochę za dużo żarcików jak na mój gust, momentami wybijały z atmosfery, ale straszne sceny były idealnie dowiezione i mocno trzymały w napięciu. ręce spocone po seansie, tyle powiem.

swoją drogą okropną publikę ten film przyciągnął, nie wiem czy to fani gier nie potrafią się zachować w miejscu publicznym czy co, ale tyle gadania w kinie nigdy wcześniej nie uświadczyłem :/

[SiNi]

swoją drogą okropną publikę ten film przyciągnął, nie wiem czy to fani gier nie potrafią się zachować w miejscu publicznym czy co, ale tyle gadania w kinie nigdy wcześniej nie uświadczyłem :/

To chyba kwestia gatunku, który przyciąga różnorodną młodzież i zjebów, paliłbym w piecu tych niedorozwojów, nigdy nie pojmę w jakim celu oni idą do kina w którym gadają lub odpalają komórkę. Co do kwestii Residenta to kapitalnie nakręcony, montaż top, praca kamery świetna, zimowa sceneria dodatkowo potęguje klimat i dopełnia całokształt, jedna z lepszych pozycji horrorowych w tym roku z elementami groteski. W zapowiedziach leciał Werwulf i po samym trailerze widać srogi klimat - będzie dobry materiał z kategorii grozy.

[gogi]

Obejrzałem wczoraj Mniej obcy (biografia Jana Borysewicza) i jest to kapitalnie spierdolona szansa na ciekawy film.

Trochę nie czuję się godzien po obejrzeniu filmu, aby opisywać wielkość Borysewicza, który w tym dziele najpierw pokonuje socjalizm, potem katolicyzm, a na dokładkę kapitalizm (no i oczywiście widzów), ale spróbujmy, bo przelot jest tutaj konkretny, a niemal każda scena ma w sobie subtelność łopaty.

Od samego początku widzimy, że nasz bohater, protagonista, to jest kurwa Ktoś, wiecie, spuści wpierdol za brata, razem z tekściarzem spuści wpierdol zomowcowi, powie księdzu coś brzydkiego, bo wiecie, on jest niepokorny i trzeba prawie w każdej scenie pokazywać, że on jest niepokorny, bo jeszcze ktoś by nie zrozumiał, że jest niepokorny.

Fabuła na ekranie jakoś tam idzie do przodu, rzeczy po prostu się dzieją i tyle, trzeba gdzieś zagrać to się zagra, trzeba założyć zespół to się zakłada zespół, piszemy na kartce nazwę LADY PUNK ale nie gramy punka to na U napisze się A i wszystko jest jasne. Jest tutaj zachowana jakaś chronologia wydarzeń, natomiast w praktyce jeżeli ktoś przeczytał krótką notkę o Borysewiczu z Wikipedii albo zna dyskografię Lady Pank to wie, jak bardzo kolejność pewnych wydarzeń została tutaj pomieszana. Jeżeli ktoś liczy na to, że dowie się więcej o samym Lady Pank to musi czekać na inny film - pozostali członkowie zespołu, nawet Panasewicz są tutaj tłem służącym do odbębniania kolejnych mniej lub bardziej prawdziwych historii z życia Borysewicza.

A, bo ominąłbym najważniejsze - Borysewicz tutaj opowiada z offu jako narrator historię swojego życia. Czyni to w formie monologu-rozmowy z Bogiem i to wszystko powoduje, że nie dość, że łopata dobija nas jeszcze bardziej, to jeszcze to wszystko podkreśla jego ego. Momentami czułem się, jakbym oglądał Niewidzialną wojnę Patryka Vegi i choć film ten nie jest w stu procentach laurką, to poziom samouwielbienia bywa wręcz nieznośny. A jak jeszcze po zawale nasz protagonista wstaje ze szpitalnego łóżka... idzie się zakrztusić. Borysewicz w ekranowej wersji jest nie do polubienia, jest chujkiem z ego wypierdolonym w kosmos mającym pretensje do całego świata, bo gdy zjawia się raz na rok u matki/córki, to nikt się o nie nie troszczy, a przecież on się tak bardzo troszczy. No chyba, że ktoś wspomni o bracie, to wtedy zachowuje się jak Marty McFly w Powrocie do przyszłości i mu odpierdala.

Jedyną postacią, na którą warto czekać w tym filmie jest oczywiście Andrzej Mogielnicki (w wykonaniu Patryka Pietrzaka), napisany i zagrany tak, że jego po prostu chce się oglądać. Czop i Preis jako rodzice Borysewiczów są poprawni.

Da się też dostrzec momenty, w których brakło budżetu - koncerty w salach kadrowane tak, by było widać, że statystów to tam zbyt wielu nie ma - albo dopieszczenia - wybuchnąłem śmiechem, jak pokazano koncert na Dzień Dziecka we Wrocławiu, gdy najpierw pokazano kilkaset osób pod sceną, a potem cudowne rozmnożenie widziane dzięki najazdowi z góry i kiepskiemu CGI.

Niestety, nawet jako mem - vide film o Gierku - ten film się nie sprawdzi. Jest to dzieło boleśnie niedobre i mogę tutaj dać co najwyżej 3/10. Dajcie spin-off z Mogielnickim, a rozgrzeszę.

[TdW]

Dzięki za recenzję teraz już pewien żeby nie marnować na to czasu. Już po zwiastunie wiedziałem, że nie będzie to kino najwyższych lotów. Poza tym czytałem biografię Borysewicza o tym samym tytule, więc pewnie nic nowego tutaj nie zobaczę

[gambler]

Tenzing - jakiegoś mega szału nie ma, ale to jest przyjemny film do obejrzenia, zawsze props dla Szerpów

The End of Oak Street - straszne nudziarstwo, po godzinie wyłączyłem

[TdW]

Bernie (2011) - nieźle pokręcona historia oparta na faktach. Zaczyna się jak niewinna komedia, ale potem robi się coraz dziwniej. Jack Black daje radę, a oprócz aktorów pojawiają się też prawdziwi świadkowie tamtych wydarzeń

[the]

The End of Oak Street - straszne nudziarstwo, po godzinie wyłączyłem

Ten film ma jedną dobrą scenę

Spoiler

Typ skacze w portal który mu się przed ryjem zamyka i ląduje tym tępym pyskiem na ziemi

[marmolad_k2]

Myślałem, że Nikt to wspaniałość

Ale okazuję się, że Nikt 2 jednak jest wspanialszy

[eddy_wata]

Primetime dla mnie wyborny,fincherowski. A to ze traktuje temat powierzchownie coz nie oczekiwalem moralow.