Najbardziej przygnębiające hiphopowe płyty

[marmolad_k2]

Faktycznie, Bógmacher miał parę przygnębiających kawałków, chociażby Skarby, Bóg jest sędzią i Szum (tylko tyle utworów z niej pamiętam, nierówna płyta).

[nescafeklasyg]

Peel motyff "sieć" i najbardziej przygnębiający utwór "cisza"

[2do5]

aż mi się przypomniały Ściany od Projektantów, a jeśli ten numer, to i cały soundtrack z filmu Klatka, który wyszedł na płycie

[Finesta]

HUSTLE AS USUAL belmondziaka
a zwłaszcza Wtew i Wewte

[Czyszy]

Jako nastolatek numery Track 12 (Nikt Nie Obiecywał Nam) i Tren O.S.T.R'ego uważałem za dość przygnębiające, ale po latach dostrzegłem w nich większy niż wtedy kicz i to trochę zabiło mi ich powagę. Natomiast! Muszę powiedzieć że te mroczniejsze i te bardziej sentymentalne/refleksyjne numery Mroka: wymieniony wcześniej Siódmy Dzień, Skończyły Się Żarty (A Śmiech Nadal Słychać), albo To Tylko Deszcz, itd. imo, przetrwały próbę czasu czy tam powiedzmy dojrzałości, o niebo lepiej. Nie ma w nich tylu banałów co u OSTRa, tekstowo o kilka klas wyżej - wiadomo.

No, ale tak na marginesie, w kawałkach lajtowych Mroku nigdy nie wykazywał nawet ułamka tego luzu i entuzjazmu co O.S.T.R z czasów między Hollyłódź a TDD... ale to już rozkminy na inny temat.

[igorzastyy]

Chada - Proceder mnie przygnębił. Smutna jest to płyta. Chada taki bez energii na niej, czuć problemy dźwigane na barkach.

[zuperhero]

Sprawdźcie sobie wszędzieŻuber & brak perspekyw
MROKI

Tytuły kawałków mówią same za siebie.
ŻUBR ma ogólnie na tej płycie dość życia
("Zyciowstręt")
W celu zagluszenia sumienia oraz bólu istnienia
Bierze leki z torby swojej matki
("Atarax")
W kółko musi przeżywać swoje klęski, powtarza te same błędy, a wybawieniem wydaje być się tylko śmierć
("Dym")

Niejedna osoba w depresji , po wysłaniu tej płyty, podetnie sobie żyły albo skoczy z okna jak Magik.

dla mnie ta płytka, mimo że momentami dobra, to jest mocno przerysowana i kiczowata, w sensie że słuchając widziałem przed oczami coś jak emo pop-rock z lat 00' , z wokalistami w makijażu, tażających się po ziemi, śpiewających jak im źle, ofc osadzone w rapowej stylistyce. poziom dramatyzmu i teatralności, na tyle wysoki, że wpada już w karykaturę 'depresji'. trochę za dużo narzekactwa, zdecydowanie za mało subtelności, przez co w trakcie odechciewa mi się tego albumu słuchać. co nie zmienia faktu, że płyta jest ponura i wierzę że wszedzieZuber rzeczywiście miał w głowie ciężko.

[regulator]

Puszczenie zainteresowanym (“a jaki jest ten polski rap?”) Świateł miasta rozpoczęło w mojej głowie reakcje łańcuchową, która skończyła się powrotem do Polski i przy okazji rozwodem - i generalnie dobrze bo i tak by się tak potoczyło, ale osobiste skojarzenia pozostały. Bonusowa nagroda: Kasta - Pisze nocami.

[Zwikk]

Owal emcedwa ale która nie pamiętam

[baqlashan]

najbardziej przygnębiające jest to, że ktokolwiek wrzucił tych pajacy na forum hiphopowe aczkolwiek typ o ksywie mieszka wyglądający na mega lamusa na pewno ma duże pokłady doświadczenia życiowego żeby nagrywać przygnębiające płyty

bo cipa jesteś

dobrze powiedziane