[pisarz/dziennikarz muzyczny] Rafał Księżyk

[lygrys]

Krautrock feat. Rafał Księżyk (noisecast 43)

Spoiler

Współczesna muzyka niezależna jest trochę jak pudełko czekoladek – nigdy nie wiesz, na co trafisz. Paradoksalnie jednak, choć wcale nie musimy sobie z tego zdawać sprawy, większość tych czekoladek w mniejszym bądź większym stopniu nasączona jest krautrockiem. Bo to jeden z tych gatunków, które nie tylko zmieniły muzykę, którą kochamy, ale też zmieniają ją wciąż na nowo, w jakiś magiczny sposób przyciągając do siebie kolejne pokolenia artystów.

To z krautów czerpali Brian Eno czy David Bowie, kładąc fundamenty pod post-punka, to muzyka z zachodnich Niemiec pobrzmiewała też na Bronksie, gdy Afrika Bambaataa tworzył – na niemieckich podwoziach – swoje pierwsze rapowe kawałki. W latach 80. krauty kształtowały zarówno nurty zogniskowane wokół nowego syntezatorowego romantyzmu, jak i chropowatych industrialnych hałasów. Ba, bez krautrocka nie byłoby nawet black metalu w dzisiejszej formie, czy jeszcze bardziej niszowych gatunków, jak choćby neofolku. W latach 90. nieco zapomniane niemieckie płyty były z kolei paliwem dla twórców brytyjskich – od Primal Scream po Radiohead. A później, gdy wraz z nadejście ery cyfrowej muzyka w ogóle się przemieszała i zamieniła w jeden wielki kocioł, krauty wcale w nim nie zatonęły – wypływają do dziś na powierzchnię tej naszej ulubionej zupy.

Dlatego w końcu musieliśmy i o nich coś nagrać. Szczęśliwie udało nam się na taką rozmowę zaprosić jednego z największych znawców tematu, a zarazem nasz prawdziwy skarb narodowy – dziennikarza, pisarza, niestrudzonego kronikarza rodzimej alternatywy - Rafała Księżyka.

Życzymy miłego słuchania!

00:00:00​ Pierwszy kontakt z krautrockiem
00:13:01​ Amon Düül czy Can?
00:27:23​ Czy Kraftwerk był zespołem krautrockowym?
00:36:15​ Conny Plank i Neu!
00:43:27​ Cluster, Kluster i Harmonia
00:53:44​ Tangerine Dream i Klaus Schulze. Czy i co wolno słuchać?
01:03:15​ Popol Vuh. Od bawarskiej fortuny do pierwotnej duchowości
01:07:42​ Agitation Free, Embryo i podróż na wschód
01:15:03​ Ash Ra Tempel, Ash Ra i Manuel Göttsching
01:20:10​ Zamożni Niemcy po kwasie, czyli The Cosmic Jokers, Lord Krishna von Glocka i Tarot
01:23:43​ Czy jesz marchewkę? Zadymiarze z Faust
01:30:39​ Guru Guru, Limpe Fuchs, Kalacakra
01:35:08​ German Oak, Dzyan oraz... Heldon

Mam dwie jego książki, ale żadnej jeszcze nie przeczytałem.
Jeżeli chodzi o jego opinie o muzyce, to mam mocno mieszane.
A wy jak odbieracie to co Rafał Księżyk pisze i mówi?

[jajca]

Props za wyjaśnienie redaktora Dejnarowicza, który urazony recenzja księżyka napisał swoją polemiczną recenzję własnego albumu (!)

[Jose]

haha, weź podlinkuj

nie znam twórczości Księżyka poza książkami, niemniej "Fala" świetna, wywiad-rzeka z Muńkiem też bardzo dobry (szczególnie jak na taką formułę), po tych dwóch rzeczach wydaje się bardzo sympatyczny i merytoryczny, ale widziałem już na FB krytykę pana redaktora od osób zdecydowanie bardziej wtajemniczonych w pl muzykę

[jajca]

niestety spadlo z rowerka i to chyba juz dosc dawno temu, ale w wolnej chwili pogrzebie za linkiem, na 99% "recenzja polemiczna" ukazala sie na stronie trojki, gdzie redaktor Borys mial kacik felietoniczny w dziale Offensywa, i wpierdolil sie tam na goraco tuz po przeczytaniu recenzji Ksiezyka (o ktora w dodatku sam zabiegal wysylajac mu plytke) ignorujac jakis harmonogram publikacji czy cos i jakos go srogo zjebal tam ze jest gluchy itd
oczywiscie Ksiezyk to slusznie oszczal

Dodano po 3 minutach 42 sekundach:
dobra mam
recka ksiezyka z machiny
odpowiedz urazonego pismaka-tworcy objasniajacego wielkosc swojego dziela

[tybdo_yntogliw]

No na Porcysie to w słusznie minionych czasach to redaktor Dejnarowicz nie mniej jadowite "recenzje" pisał niż ta Księżyka tak prawdę mówiąc.

[Jose]

ja pierdolę, Borys

[tybdo_yntogliw]

Zarzuca mi "znikomą wrażliwość na brzmienie" po przesłuchaniu albumu, na którym Marcin Gajko po mistrzowsku wykonał niezwykle skomplikowane zadanie zmiksowania dwudziestu czterech ścieżek akustycznych instrumentów, nagranych krystalicznie czysto, w sposób zarówno przejrzysty, jak i kompletny we wszystkich rejestrach. W takiej sytuacji szczerze radzę zrezygnować z pisania o muzyce – bo trudno traktować poważnie jako krytyka kogoś, kto odznacza się tak znikomą wrażliwością na brzmienie.

Vibe Tego Typa Mesa o krytyce

[Blazfm]

Wspaniały jest ten podcast o krautrocku, super się słucha JE Księżyka. Miałem przez tydzień zajawkę na sprawdzanie nieznanych mi rzeczy z tej sceny.

[lygrys]

Podbijam, świetnie się bawiłem jak Rafał Księżyk pełny emocji opowiadał o krautrocku.
Może niektóre jego opinie dla mnie szokujące (te o Nirvanie), ale fajnie się słuchało jak opowiadał o muzyce, która go fascynuje.

Borys kompromitacja, bo jaki jest sens dyskutować z subiektywną oceną?
Po za tym jak wyciągasz z szuflady swoją twórczość, to musisz się liczyć z różnymi interpretacją twoich emocji.

[Jose]

Przesłuchałem i ja - zajebista rozmowa z obu stron. Nie znam dobrze gatunku - z płyt, które wymieniają znam ledwie dwie, ale bardzo odświeżająca umysł rozmowa, zabawne te pociski np. w Deep Purple, zajaweczka kipi z obu stron, aż sobie zarzucę jutro Can

[moody]

Props za wyjaśnienie redaktora Dejnarowicza, który urazony recenzja księżyka napisał swoją polemiczną recenzję własnego albumu (!)

po zapoznaniu sie z recenzja i odpowiedzia nan mam wrazenie, ze wyjasniony to zostal ksiezyk, a nie dejnarowicz

[clockers]

wywiad rzeka ze Stańko rozpierdol

[Klaic]

Gorąco polecam "Śnialnie" i "Dziką rzecz". To właściwie jedyny w Polsce mainstreamowy dziennikarz, który zna się na podziemnej tematyce tak dobrze. Na dodatek przewija się przez środowiska typu Okultura czy właśnie pracownia Oneironu na Piastowskiej.
Nie wiem czy dalej ją prowadzi, ale swego czasu miał w Polskim Radiu audycje, a na ich stronie dostępne są archiwalne nagrania - również polecam!


Aha, a ta książka wydana przez Czarne (zbiór esejów o różnego rodzaju weirdos i bizarre) jest mega słaba, tego akurat nie warto kupować.