ŚLIZGAWKA

Spoiler

01. I Wanna Get High
02. I Ain't Goin' Out Like That
03. Insane In The Brain
04. When The Shit Goes Down
05. Lick A Shot
06. Cock The Hammer
07. Lock Down
08. 3 Lil' Putos
09. Legalize It
10. Hits From The Bong
11. What Go Around Come Around, Kid
12. A To The K
13. Hand On The Glock
14. Break 'Em Off Some

Spoiler

Pick it, pack it
Fire it up, come along
And take a hit from the bong

Kto nigdy nie nucił sobie tego po nastuku, ten nie wie co to życie Album kultowy, dla mnie o niebo lepszy od debiutu, kiedyś wolałem "Temples Of Boom", obecnie jednak wole ten, o wiele lżejszy materiał. Prócz "Hits From The Bong" mistrzowskie są tu "Insane In The Brain" i można powiedzieć, że wprowadzający w klimat pierwszy track "I Wanna Get High". Słucha ktoś jeszcze? Ja wracam regularnie. Propsy za całokształt - od rapu B-Reala, wtórującego Sen Doga, a kończąc na produkcji Muggsa. Mistrzostwo

jedna z archetypowych płyt z gatunku rapu dla ludzi którzy nie słuchają rapu, przynajmniej z mojego doświadczenia
bardzo, bardzo dobre bity, ale rapu b reala i sen doga nie znoszę

Kurwa kiedyś to było ... ale do rzeczy.

Płyta ma 28 lat, są tu świetne hity jak porywające do skakania "Insane in the brain", moje ulubione luzackie "When the shit goes down" czy upalone "Hits From The Bong" (świetne jako opening do filmy How high). Słuchasz otwierającego "I Wanna Get High" i już wiesz o co chodzi.

Nie ma co pierdolić, rap ewoluował, ich teksty były takie a nie inne, jednak tą płytę po prostu Cypress Hill trzeba znać. B-Real miał ten inny głos, Muggs miał ten inny styl.

Mocny korzeń muzyki, jak 36 Chambers, Illmatic czy The Chronic.

tak jak powiedział @sebring - jedna z archetypowych płyt z gatunku rapu.

Jasne, że się powraca. Ja jednak ciut wyżej stawiam Temples, jakkolwiek obydwie to u mnie ultra klasyka. Na Sunday nie siedzi mi tylko ostatni kawałek, który odstaje brzmieniem, jakby był nagrany kilka lat wstecz. Ogólnie uwielbiam mroczne produkcje z lat 90's spod znaku Soul Assasins, Boot Camp czy Def Squad. Szkoda, że albumów o podobnym mroczno-upalonym brzmieniu powstało niedużo. Bo co jeszcze? Goodfellas i nic więcej mi w sumie nie przychodzi do głowy

w_cieniu pisze: ↑02 wrz 2021, 19:04 Ogólnie uwielbiam mroczne produkcje z lat 90's spod znaku Soul Assasins, Boot Camp czy Def Squad. Szkoda, że albumów o podobnym mroczno-upalonym brzmieniu powstało niedużo. Bo co jeszcze? Goodfellas i nic więcej mi w sumie nie przychodzi do głowy

Miło to czytać, też uwielbiam takie brzmienie. Poza tymi obozami co wymieniłeś to imo łapie się Three 6 Mafia z solowymi karierami, warto dać szanse szczególnie "Mystic Stylez" i jak pyknie to wziąć się za resztę. Prócz tego może Esham - "Closed Casket".

w_cieniu pisze: ↑02 wrz 2021, 19:04niedużo

- eee... trochę tego było.

Black Sunday jest pierdoonym klasykiem. Uwielbiam, uwielbiam też III Temple of Boom za Boom Biddy Bye Bye.

ile przy tym się wyjarało za małolata. pamietam ze jak pierwsze palonko było uskuteczniane to ta płyta nakurwiała na zmianę z chronic, bo jarał się nią ulicznik, fan rapu weny czy ziomek co słuchał wynalazków typu luc

jogi pisze: ↑03 wrz 2021, 7:35 w_cieniu pisze: ↑
wczoraj, 19:04
niedużo

- eee... trochę tego było.

Rzuć jak możesz kilkoma tytułami które wyszły poza wymienionymi wcześniej ekipami.

Redman - Dare Iz A Darkside choćby... ale to zna każdy.

Był już wymieniony Def Squad.

Rzeczywiście. Ok.

Można dodać solówki Wu-Tangu jak na przykład "Tical".

Dobry trop Blackout 1 i 2

many-s pisze: ↑02 wrz 2021, 8:36 tak jak powiedział @sebring - jedna z archetypowych płyt z gatunku rapu.

sprostuję przekręcenie moich słów

sebring pisze: ↑02 wrz 2021, 0:21 jedna z archetypowych płyt z gatunku rapu dla ludzi którzy nie słuchają rapu

bez kitu zawsze jak spotykalem sie z jakimis metalami czy ludzmi co nie sluchali rapu to mowili ze no rapu nie słucham ale eminem i cypres hill git

Blackouty uwielbiam oba, ale nie powiedziałbym, że są mroczne, a szczególnie dwójka
@sebring to pewnie przez to, że od początku kariery mieszali hip hop z mocniejszymi brzmieniami - od udziału na soundtracku do "Judgment Night" do "Skull & Bones" z podzielonymi na stronę rapową i bardziej rockową. Do tego pojedyncze kawałki w innych stylach, featuringi u RATM... Ja nie wiem jak można to uznawać za minus, że podoba się fanom innej muzyki, bo tak to brzmi w Twoich postach - jak jakiś zarzut.

No tak, w końcu na "Season Of Da Siccness" jara zioło z samym diabłem Obie produkcje zdecydowanie godne polecenia.