ŚLIZGAWKA

Nie znalazłem takiego tematu, nie chodzi mi o przehajpowany album, ale o taki, że hurr durr jak możesz tak mówić

Moje typy
- Dilated Peoples - Expansion Team [2001] (kocham numer "Worst Comes To Worst" czy "Clockwork", ale cały album jest dla mnie taki se)
- D12 - Devils Night [2001] (mam na kasecie i miałem na jeden odsłuch i jeszcze się męczyłem się gdzieś w połowie)
- Wu-Tang Clan - Wu-Tang Forever [1997] (to nie powinno wyjść w takiej formie, wolę późniejszy ich album, który uważam za najlepsze dzieło niż ETW)
- Kendrick Lamar - Good Kid M.A.A.D City [2012] (max 3 numery, reszta do zapomnienia, swój kunszt pokazał na DAMN)

Ciekawa nazwa tematu

Tak dla przypomnienia posiadam każdy album w wersji fizycznej, który skrytykowałem

Spoko temat, ale myślałem, że będzie o płytach, których nie chce ci się słuchać, a jednocześnie ciężko się czegoś w nich czepić

To w takim razie dalej ja

- Rakim - The 18th Letter [1996] (wolę jego poprzednie występy na bitach Erica B niż poskładane nowojorskie plumkania, nie pasuje mi on w tej konwencji, "The Master" było słabsze, singiel z tej płyty nawet mnie nie rozjebał jak wyszedł)

EDIT : Czekam, aż ktoś napisze wiadomo jaki album #HalfManHalfAmazin

z tym DAMN to żartujesz chyba

quasimoto pisze: ↑08 wrz 2020, 20:58 (wolę jego poprzednie występy na bitach Erica B niż poskładane nowojorskie plumkania,

a to nie było tak, że Eric B był tylko diżeję a bity robił Rakim czy tam Marley Marl?

Nie wiem, na Wikipedii jest pokazane, że niby razem robili

Beastie Boys - Licensed to Ill - dla mnie mało udana kopia Run DMC.
Big Daddy Kane - Long Live the Kane - wiadomo, klasyk, ale nie robi na mnie większego wrażenia, są płyty które wolę o wiele bardziej z 80tych, a to ta płyta jest uważana za jedną z najlepszych/najważniejszych.
Dead Prez - Lets Get Free - strasznie mnie muli ta płyta, tylko singlowy "Hip-Hop" mi się podoba.

Dead Prez - Lets Get Free - strasznie mnie muli ta płyta, tylko singlowy "Hip-Hop" mi się podoba.

O to o. Sam jakiś czas temu ją kupiłem. Przesłuchałem raz to nie słuchałem wcale i Hip-Hop (który znałem rzecz jasna już wcześniej) się mocno wyróżnia na tle monotonnego krążka.

Od siebie dorzucę The Blueprint Jay'a-Z. Płyta ma pojedyncze - jak dla mnie - potężne moment, fakt, ale jako całość nie mogłem się do niej przekonać nawet próbując wracać "na siłę".

quasimoto pisze: ↑08 wrz 2020, 20:44 Dilated Peoples - Expansion Team [2001] (kocham numer "Worst Comes To Worst" czy "Clockwork", ale cały album jest dla mnie taki se)

zawsze beka z kultowego statusu dilated peoples w polsce

flower boy tylera - nuda jak chuj, mialki blend hiphopu z jeszcze bardziej mialkim indie pokroju rex orange countych, lubie wracac do droppin seeds tylko chyba
carter 3 jest swietny ale badzmy szczerzy, ta plyta ma naprawde fatalne momenty

o którym nie można nic złego powiedzieć, czyli że doskonały? idealny? imo nie ma takich płyt, ww enter the wu przecież ma za dużo skitów, no ciężko się tego słucha jak 4 murzynów krzyczy coś bez ładu i składu i ani to śmieszne, ani potrzebne, ani klimatyczne itd. jest to tylko wkurwiające, to samo z dialogami przed good old days, czy monologiem przed method manem itd, no za duzo tych jebanych skitow tam jest, a ponadto 4th chamber jako zapychacz na drugim bicie i przeciętn e tearz

Dodano po 58 sekundach:
moj typ to illmatic, pozdr

Każdy wymienia przehajpowany album wg niego i tak.
Mój typ: Yeezus. Czasem wracam tylko do Guilt Trip i Hold My Liquor. Reszta mi nie leży.

no imo w yeezusie ten numer z lil waynym to taka wiocha że huj, ale reszta spoko

też nie słucham yeezusa, możliwe że nie dorosłem

ode mnie kendrick z tą murzyńską płytą, podchodziłem nieraz i w tym momencie już mogę powiedzieć, że wolę się nie znać niż tego słuchać, nudne jak skurwysyn i co z tego, że jest przekaz, lubię The Blacker the Berry

8na10 pisze: ↑14 lut 2022, 14:31 imo w yeezusie ten numer z lil waynym to taka wiocha że huj

Ja nawet nigdy nie odpaliłem tego numeru

Atrocity Exhibition
lubię bardzo Dannego i niby szanuję jakąś tam odwagę artystyczną ale generalnie nuda w chuj i w ogóle nie mam ochoty do tego wracać

Nie wiem o co chodzi w temacie chyba? Album o którym nie można nic złego powiedzieć, po czym wszyscy mówią coś złego o albumach, z których właściwie żaden nie uchodzi za jakiś wielki klasyk i świętą krowę.

Wystarczy że przeczytasz pierwszy post to będziesz wiedział co autor miał na myśli