Ulubione płyty słuchane po latach

[gagugi]

Wczoraj po wielu latach odkurzyłem debiut the Doors.
Momentami czułem się jak na festynie, gdzie cygan gra na akordeonie, innym razem jakbym słuchał muzyki kościelnej na organach.

Kiedyś była to jedna z moich ulubionych płyt, jeśli chodzi o klasycznego rocka. Zastanawiałem się, czy nie kupić sobie tego na winylu, ale chyba odpuszczę, bo czułem cringe i trochę beki, zamiast dawnego zachwytu. Swoją drogą głośniki mi się chyba zyebały.

Jakie macie ulubione płyty, które odkurzone po latach, brzmią wam jak muzyka z temu?

[v3sp347ine]

THP od Linkin Park. Jak wychodziło to byłem mega fanem, świetnie brzmiał ten album w cięższych brzmieniach. Odpaliłem po latach i ja pierdole. Nieironicznie najgorsze wydanie LP i najgorszy album w ich dyskografii. Chester i Shinoda totalnie nie odnajdywali się w takim klimacie.

[gagugi]

To LP mieli cięższe płyty oprócz debiutu, Meteory i From Zero? Chyba muszę sprawdzić z ciekawości.

[zlewam]

czesciej mam odwrotnie i plyty ktorych kiedys nie lubilem w koncu klikaja

a tak to pierwsi do glowy przychodzi pink floyd - zwlaszcza the wall i animals. kiedy sie poznawalo te klasyczne rockowe albumy to wbijano mi to glowy ze to jest awangarda i sluchaj szczylu kurwa. tak dzisiaj jak sie porownuje to z innymi zespolami z 70s to jest to w wiekszosci sterylna muzyka i floydzi nigdy nie wrzucaja drugiego biegu. jak juz wracam to do meddle albo atom heart. w ogole to psychodeliczy rock i jakies kurwa bagienne bluesy ktorymi sie kiedys jaralam to dzisiaj nie moge tego sluchac

[gimb]

kiedyś ci wmówili że zajebiste teraz że gówno robio z tobo co chco no nie wrzucają drugiego biegu bo taki mają styl no chyba że zaraz ja polecę mieć pretensje do hardstajlowców że napierdalają za mocno głośno i szybko w porównaniu do ambientów i powinni brać z nich przykład