ŚLIZGAWKA

Odpalam sobie dzisiaj ten krążek i rozpierdala tak samo jak za pierwszym razem Turbodoładowany thrash, zbrutalizowany do granic możliwości, rozpierdalający czachę, w sumie chłopaki mogli zakończyć karierę po tym LP bo nic lepszego już nie można było nagrać, a do biblii metalu wbili na dobre. Szybkość wczesnego Kreator i brud Dark Angel z 1986, zabójcza mieszanka, zmiany tempa i ogólna intensywność na tym krążku urywa mięsistą dupcie. Ktoś lubi?

w 1 gim na jakiś blogspotach odkryłem ten album, i jakoś mnie nie zainteresował bo wchodziłem wtedy mocno w DM i nie robił na mnie wrażenia ten album, ale jak po latach sobie tera odpaliłem to faktycznie raw thrash jak chuj i dobra rzecz, ale dalej to tylko thrash który pomimo paru szacownych wyjątków jest naiwnym i prostym gatunkiem

a Filosofem kochasz?

szpilman pisze: ↑03 cze 2019, 16:44 a Filosofem kochasz?

A co to ma wspólnego z thrashem i dm?

z podobnych klimatów to jeszcze demolition hammer, sadus i ripping corpse rozpierdalają
a co do samych morbidów, demko z 92 też urywa czache

vampmoney pisze: ↑03 cze 2019, 16:32 w 1 gim na jakiś blogspotach odkryłem ten album

ty to ja, ja to ty xD ileż ja w gimnazjum albumów poznałem wpisując w google thrash metal blogspot, ewentulnie thrash metal peb.pl xD
te wszystkie xentrixy, artillery czy inne forbiddeny, wystarczyło, że zespół miał fajną logówke i okładkę w stylu eda repki i już było słuchane na winampie

stranger pisze: ↑03 cze 2019, 16:54

szpilman pisze: ↑03 cze 2019, 16:44 a Filosofem kochasz?

A co to ma wspólnego z thrashem i dm?

no black metal też się wydaje naiwny i prosty? a odebrałem to jako zarzut. Oczywiście thrash metal to prosty schemat, ale przecież to ma kopać po dupie a nie smyrać po jajkach jak Vai. black = klimat, thrash = napierdol.

Straszne pierdolenie.

No pierdolenie bo w każdym gatunku może być coś „naiwnego i prostego” W blacku masz Nargaroth i Deathspell Omega a w thrashu Tankard i Coroner
Zreszą to ze coś jest proste (czy tez zbudowane na prostych założeniach) nie oznacza ze jest naiwne. Pamiętajcie że w muzyce liczą się przede wszystkim emocje! I dużo bardziej naiwny jest dla mnie Dream Theater niż pierwszy album Slayer

A samo Morbid Saint oczywiście świetne, chociaż bardzo dawno nie słuchałem. Ale właśnie takie podejście do thrashu mi najbardziej leżało zawsze.

[mention]Whtn[/mention] o kurwa stary dokładnie, okładka repki fajne logo i szybko się ściągało, potem przeistoczyło się u mnie w wpisywanie top 50 death metal albums w bibliotece szkolnej z ziomkami piękne rzeczy
z podanych przez Ciebie najlepiej wspominam Ripping Corpse, ich album z 91 był dojebany
edit:oczywiście że w thrashu są wyjątki jak coroner, sadus czy slayer ale zdecydowana większość gatunku oscyluje wokół prostej łupanki do browarka niestety, nie słyszałem thrash albumu po 93 który byłby dobry i nie miał wyczyszczonego chujowego brzmienia, jeśli już to są to jakieś hordy które grają black/thrash ku chwale bathory, pewnie bardzo generalizuję bo przestałem sprawdzać ten gatunek wtedy kiedy pisałem wyżej ale takie mam odczucia co do thrashu w zdecydowanej większości

vampmoney pisze: ↑03 cze 2019, 19:43 edit:oczywiście że w thrashu są wyjątki jak coroner, sadus czy slayer ale zdecydowana większość gatunku oscyluje wokół prostej łupanki do browarka niestety, nie słyszałem thrash albumu po 93 który byłby dobry i nie miał wyczyszczonego chujowego brzmienia, jeśli już to są to jakieś hordy które grają black/thrash ku chwale bathory, pewnie bardzo generalizuję bo przestałem sprawdzać ten gatunek wtedy kiedy pisałem wyżej ale takie mam odczucia co do thrashu w zdecydowanej większości

Tak myślałem, że masz na myśli wymarcie gatunku w połowie lat 1995, sporo odgrzewanych kotletów i innych epigonów, jedni grali Slayera, drudzy cieli Exodusa...W sumie jedyny zespół jaki mi się podobał z nowej fali thrashu to brazylijski Violator, album Chemical assault bodajże, ale to też na dłuższą metę męczyło. Zawsze mnie dziwiła przepaść, że death metal tak sobie pięknie radzi, a starszy brat gdzieś tam uśmiercony został.

no bo w nowej fali sraszu nie było nic odkrywczego, jedyny zespół który do tego aspirował, czyli vektor rżnął na potęgę z voivod i coronera ale nie powiem, przyjemnie czasem potupać nóżką do co lepszych tracków municipal waste, ewentualnie do jakiegoś lich kinga czy power trip
a i toxic holocaust było w swoim czasie absolutnie dojebane

Jak podepniemy black thrash to mamy np Aura Noir

A Toxic Holocaust byłem swego czasu sajko, na etapie dwóch pierwszych płyt, miałem każdy materiał jakieś epki, 7dmki i inne chujstwa

no aura noir to troszkę inne czasy, wystrzał nowej fali traszu określiłbym na okres po wydaniu tempo of the damned, wtedy aura wydała już 3 LP
a co do tych 7demek i innych epek z 3 trackami to jest taka gównomoda - japońskie sabbat albo nunslaughter są tego idealnym potwierdzeniem, chyba nawet taki freak jak japoniec od nuclear war now nie ma wszystkich materiałów od tych zespołów