ŚLIZGAWKA

U mnie teraz leci saga Wiedźmina, ale szukam dla dziewczyny dobrej książki o operacjach CIA napisanej przystępnym językiem, polecilibyscie coś?

ja lecę właśnie z Ota Pavlem i jego kultową już rzekomo Śmiercią Pięknych Saren. ależ to wchodzi widzowie

To rzekomo czy nie?

no tak mówią. będąc już za połową lektury, mogę powiedzieć, że się w sumie nie dziwię.

Prez pisze: ↑18 maja 2024, 11:18 U mnie teraz leci saga Wiedźmina, ale szukam dla dziewczyny dobrej książki o operacjach CIA napisanej przystępnym językiem, polecilibyscie coś?

Dziedzictwo Popiołów. Historia CIA - Tim Weiner
w sumie inne jego książki też, co prawda nie wiem jak z tłumaczeniem, bo czytałem w oryginale, ale książka bardzo dobra

Dodano po 5 godzinach 53 minutach 15 sekundach:
jest też "The Brothers: John Foster Dulles, Allen Dulles & Their Secret World War" - Stephen Kinzer, ale jeszcze nie czytałem i chyba nie ma tłumaczenia

Skończyłem drugi tom Malazańskiej. Kurde to chyba będzie najbardziej rozbudowany świat ze wszystkich fantasy jakie czytałem.

zawsze mam troche obawy wracajac do ksiazek ktorymi zajaralem sie sto lat temu, ze przy drugim podejsciu magia prysnie i ubedzie mi pozycja z prywatnych klasykow, ale 'lolita' to nie ten przypadek. przeczytana drugi raz no i nic sie zmienilo. to jest jezykowa maestria. pojebane jak dobrze czyta sie ksiazke o pedofilskim romansie

Deyker pisze: ↑20 maja 2024, 19:04 Skończyłem drugi tom Malazańskiej. Kurde to chyba będzie najbardziej rozbudowany świat ze wszystkich fantasy jakie czytałem.

props wiadomo, topka fantasy i to zdecydowanie niekwestionowana, aż sobie wrócę chyba niedługo

clockers pisze:ja lecę właśnie z Ota Pavlem i jego kultową już rzekomo Śmiercią Pięknych Saren. ależ to wchodzi widzowie

Dzięki za polecajke, piękna lektura


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

O. S. Card - Tropiciel - fajne fantasy / s-f, pewnie sięgnę po kolejną część cyklu.

"Wymazywanie" Brnharda - imo overhype. Strumień świadomości wyłożony na 550 stron, z którego wynika frustracja i niewiele ponad. Krytyka społeczeństwa zagmatwana i totalnie niejasna. Z jednej strony wyrzyg na małomiasteczkowość i prostactwo, a z drugiej ludzie prości kocham ich, ci wieśniacy kocham ich, ogrodnicy najlepsi. I ta miłość do tego zjebanego Rzymu.

ConeyIsland pisze: ↑13 maja 2024, 18:35

JanuszWarchol-Cebula pisze: ↑08 maja 2024, 17:48 "I nie było już nikogo" Agathy Christie

Mam wybitne braki w światowej literaturze. Aktualnie jak coś czytam to raczej historia ekonomii, biznes, giełda, wywiady etc. Dlatego też po Twoim poście kupiłem używaną książeczkę o której piszesz, dziś przyszła i jak tylko dokończę to co aktualnie czytam to biorę się za Christie. Pozdro

jestem w połowie "I nie było już nikogo", pewnie w weekend skończę. Tak jak pisałem, mam braki w klasyce literatury ale chyba się to zmieni. Popatrzyłem na różne rankingi powieści kryminalnych i wpadły mi dwa tytuły:
Zabójstwo Rogera Ackroyda
Morderstwo w Orient Expressie
i tu pytanie - widzę, że oby dwie te pozycje łączy postać H. Poirota; czy powinienem raczej po kolei najpierw wziąć się za książki z jego udziałem czy mogę powyższe dwie przeczytać i wszystko "zrozumiem"? Innymi słowy, czy bez znajomości jego poprzednich przygód wszystko do mnie trafi?

możesz dowolnie, to zupełnie inne historie, czasem są jakieś wspomnienia, że "kiedyś rozwiązał już sprawę", ale nic poza tym

Mesjasz Diuny

Straszny średniak. Ogarniając jeden z podcastów usłyszałem, że Herbert napisał to głównie po to, by mocniej zaakcentować przekaz pierwszego tomu, którego rzekomo wiele nie zrozumiało. Mianowicie Paul miał wybrzmiewać w pierwszej Diunie jako antybohater i przestroga, by nie ufać prorokom. Wyszło to średnio, bo dla mnie np. było to zaakcentowane zbyt słabo i totalnie ten przekaz do mnie nie trafił. Tak więc powstał Mesjasz Diuny, gdzie Paul zachwyca się dokonaniami Hitlera (serio ) i sam zaznacza, że

Spoiler

przy jego ofiarach to i tak pryszcz.

Odbiegając od tych niesubtelnych głupotek, to w tej książce nie dzieje się absolutnie nic ciekawego. Ciężko było mi przebrnąć. 4/10

////

W pierwszej części jest dużo wspominek o dżichadzie, ale jako o czymś, co dopiero nadejdzie i z czym Paul stara się wewnętrznie walczyć. Jak dla mnie to do końca on zostaje tam postacią pozytywną. Jasne, owładniętą rządzą zemsty, ale też raczej nie przekraczająca barier tamtego, bądź co bądź, brutalnego świata.

A w Mesjaszu to już

Spoiler

Paul pełna wyjebka. „Zabijać niewiernych”, „Hitler to zabił tyłu i tylu? Spoko jak na tamte czasy, ale przy mnie to pryszcz” itd.

A ten twist, który Ci przypadł tak do gustu to co konkretnie?

jogi pisze: ↑08 gru 2021, 20:08 Elegia dla bidoków. J. D. VANCE

o kurwa, chłop może być wice Trumpem...

"Ziemia obiecana", ale bym tej francy od polskiego dzisiaj nagadał, ha tfu.

jogi pisze: ↑16 lip 2024, 19:39

jogi pisze: ↑08 gru 2021, 20:08 Elegia dla bidoków. J. D. VANCE

o kurwa, chłop może być wice Trumpem...

Żona niedawno czytała i akurat za to że się wyrwał z patoli - props, gorzej co po tym wyrwaniu teraz odpierdala... choć jest też teoria że typ podkręca przekaz na potrzeby trybu wyborczego a w realu nie jest AŻ TAKIM debilem, hmmm kto go wie

czytam obecnie i obie już kończę i mogę z całego serca polecić:

Tygrys. Na tropie rosyjskiej bestii- John Vaillant
Johan Cruyff. Biografia totalna - Auke Kok