ŚLIZGAWKA

generalnie to tak naprawdę chodzi o przehajpowane albumy

W tym właśnie sęk, że nijak to się nie składa w logiczną całość jak dla mnie z tymi przehajpowanymi albumami. D12 to od zawsze była średniawka Eminem i przyjaciele, oceniana na jakąś czwórkę może w skali szkolnej przy dobrych wiatrach, o Wu Tang Forever słusznie mówiono, że po genialnym debiucie i zajebiście udanych solówkach jest wielkim zawodem, a Dilated Peoples to zawsze była muzyka dla białych truskuli w vansach, krótkich spodenkach i garnkach na głowie. Jedynie Kendrick Lamar faktycznie jest przehajpowany i mnie on zwykle nudzi, choć momenty ma.

Jakbym ja miał coś wymienić to bym wymienił ten gówniany Midnight Marauders i właściwie cały ATCQ, a i z tego samego powodu całe The Roots. To jest dopiero nudne przehajpowane gówno, ale podnieta była ogromna, bo są grajkami i naprawdę umieją coś tam rzępolić, ale efekt jest zawsze nudny.

Krytyka czegokolwiek od biggiego stolca zawsze spotyka się z hejtem na hejtującego
Kanye też nie można broń boże ruszać, a zwłaszcza mbdtf
I wymieniony wcześniej kendrick rzecz jasna

finally rich, klasyk i najlepszy album trapowy jaki powstał

Will rap for food

DoubleB pisze: ↑15 lut 2022, 1:40 Krytyka czegokolwiek od biggiego stolca zawsze spotyka się z hejtem na hejtującego

ale napiszesz coś więcej czy tylko hehe kontrowersyjną opinię wydasz gówniaku?

wrubel pisze: ↑15 lut 2022, 9:58 ale napiszesz coś więcej czy tylko hehe kontrowersyjną opinię wydasz gówniaku?

ogromne zdziwko, że typ wyraził opinię, co ci mam, elaborat pisać?

jak tak bardzo chcesz to rzucę dowód anegdotyczny - nieważne, że wskażesz fajne w twojej opinii kawałki grubasa, i w tej samej rozmowie wskażesz te niefajne (których imo jest zdecydowanie więcej). Taka wypowiedź ZAWSZE spotyka się z automatycznym, mimowolnym wysłaniem impulsu przez neuroprzekaźniki do mózgu rozmówcy, że to ten moment, kiedy należy się zesrać w gacie i jednocześnie wygdakać "hurr durr szkaluje biggiego, biggy najlepszy, lepszy niż tupac! nie znasz sie". i widze, że w twoim przypadku zadziałało to tak samo, skoro tylko do stolca się przyjebałeś

FruitOffTheWall pisze: ↑15 lut 2022, 4:50 Bang 2, klasyk i najlepszy album trapowy jaki powstał

Poprawione

finally rich to nawet nie jest top 5 keefa, bardzo przeceniona pozycja w jego katalogu
późniejsze odloty w chuj ciekawsze są, osobiście moim faworytem jest dedication, tam dopracował swoje flow do perfekcji imho

DoubleB pisze: ↑15 lut 2022, 10:44
jak tak bardzo chcesz to rzucę dowód anegdotyczny - nieważne, że wskażesz fajne w twojej opinii kawałki grubasa, i w tej samej rozmowie wskażesz te niefajne (których imo jest zdecydowanie więcej). Taka wypowiedź ZAWSZE spotyka się z automatycznym, mimowolnym wysłaniem impulsu przez neuroprzekaźniki do mózgu rozmówcy, że to ten moment, kiedy należy się zesrać w gacie i jednocześnie wygdakać "hurr durr szkaluje biggiego, biggy najlepszy, lepszy niż tupac! nie znasz sie". i widze, że w twoim przypadku zadziałało to tak samo, skoro tylko do stolca się przyjebałeś

nie, po prostu bawi mnie gimbus z działu wyżej który jedyne co potrafi to przekręcić ksywę rapera co powoduje bicie piany jego fanatyków a na koniec HAHA KURWA A NIE MUWIŁEM!!!!!!11111111111

wrubel pisze: ↑15 lut 2022, 11:24 nie, po prostu bawi mnie gimbus z działu wyżej który jedyne co potrafi to przekręcić ksywę rapera co powoduje bicie piany jego fanatyków a na koniec HAHA KURWA A NIE MUWIŁEM!!!!!!11111111111

zacząłem go tak przezywać właśnie po doświadczeniach z takimi jak ty. jakbym napisał normalnie to i tak byś się odpalił.
ideologia biggiego jest tak potężna w stanach jak smarka w polsce

Moje top 3 zagraniczne płyty, są to albumy bezbłędne.

1. PNL - Dans la légende
2. GAYAZOV$ BROTHER$ - Кредо
3. MHD - MHD

Oj tak, nr 1 właśnie u mnie leci, cudowny album. Ich opus magnum.

It takes a nation of millions
Płyta, którą każdy lubi i szanuje i ja też. Ale niektórzy oprócz tego chwalą bity bomb squadu, które akurat zestarzały się słabo.
Lifestylez ov da Poor
Kolejna dobra płyta na słabych bitach.

SuperRapMaster pisze: ↑23 wrz 2025, 8:54 It takes a nation of millions

uszy mnie zawsze bolały po słuchaniu public enemy, kiedyś myślałem że to ze mną coś nie tak, ale nie zmienia się nic

Cokolwiek od Tupaca. O 2pacu nie można nic złego powiedzieć, bo wyjdzie, że nie jesteś prawdziwym fanem hiphopu. Coś podobnego, co Double pisał wyżej o Biggiem.

Lubię California Love, to tyle

SuperRapMaster pisze: ↑23 wrz 2025, 8:54 It takes a nation of millions
Płyta, którą każdy lubi i szanuje i ja też. Ale niektórzy oprócz tego chwalą bity bomb squadu, które akurat zestarzały się słabo.
Lifestylez ov da Poor
Kolejna dobra płyta na słabych bitach.

1. Z It takes miałem ten sam problem co większość. Płyta zyskała natomiast w moim "rankingu" jak poleciałem chronologicznie (powtarzam się) płytami old schoolowymi z lat 80-tych. Public Enemy wjechali w '88 na pełnej i jak to się mówi a nie lubię tego słowa "bezkompromisowo". Dla mudżynów ze względu na teksty i całe to "czarnuchy, rise up!!!1" It takes (...) to jest święty graal. Energii Public Enemy nie można odmówić. Swoją drogą pierwszą zwrotę z Black steel poleciałbym z pamięci a to to już w ogóle jest ultra banger:

2. "Lifestylez ov da Poor Kolejna dobra płyta na słabych bitach." - nie no przestań, zastanów się chwilę, usiądź i weź krzesło.

Kiedyś też tak mówiłem o bitach na tej płycie ale po czasie stwierdzam, ze jest idealnie tak jak trzeba. Są w chuj klimatyczne i stanowią dobre tło dla wybitnego MC.