ŚLIZGAWKA

nigdy nie czytałem za bardzo dzieł w tych klimatach ale na pewno jest dużo książek zachodnich powojennych autorów co podchodzą do tego tematu okultyzmu ns w sposób typu programy history channel o starożytnych kosmitach więc trzeba robić przesiew. Savitri Devi to autorka którą kojarzę że pisała mistyczne rzeczy w klimatach ns, Mit XXI Rosenberga też się pod to trochę podłapywał, Hitler nawet specjalnie nie chciał go oficjalnie wydawać żeby nie zrazić ludzi zbyt nachalnym poganizmem. Ogólne książki o Hitlerze to pewnie Irving jest najbardziej znany tutaj i będą to pozycje sympatyzujące, ja za to czytałem biografię Hitlera autorstwa Tolanda który jest do niego nastawiony anty, ale książka jest obiektywna, a z frontu to akurat czytałem i polecam Front wschodni 1941-1945 autorstwa Degrelle'a, nie jest to stricte o nazistach, ale jego wspomnienia z frontu gdzie walczyli jako Legion Waloński z bolszewikami. Degrelle ma naprawdę świetne pióro i bardzo lubię jego książki, niesamowicie romatyczne są, pewnie ta opinia oburzy dużo osób ale mam to w piździe jak stonoga.

Łaskawe Littella to dobra pozycja. Fetysz głównego bohatera męczący, zwłaszcza pod koniec. Wydaje mi się, że ksiązka nic by nie straciła gdyby pominąć ten wątek, jednak rozumiem zamysł autora by w ten sposób zostawić czytelnika pod jeszcze większym wrażeniem wynikającym z obrzydzenia. Narracja pierwszoosobowa, za czym nie przepadam, ale można się przyzwyczaić. Na początku styl wydaje się bardzo prosty, zbyt prosty, jednak z czasem to wrażenie zanika, ksiązka napisana zgrabnie. Co uderza, to odmienne podejście do tematu, świat przedstawiony oczami nazisty nienawidzącego Żydów, gardzącego Polakami, Ukraińcami, wierzącego w hitlerowskie idee. Wydzwięk oczywiście jest jednoznaczny, nikt obecnie nie odważyłby się napisać innej książki, ale i tak na autora spadła spora krytyka za obcesowe przedstawienie np tematu obozów koncetracyjnych. Moim zdaniem warto przeczytać, polecam.

zemsta1kadluba pisze: ↑27 sie 2020, 1:52 Mit XXI Rosenberga

przeczytalem bardzo ciekawe i zajebiste bylo dzieki

spoko, cieszę się że mogłem pomóc, sam nie czytałem poza takim szybkim przejrzeniem co tam jest. Ogólnie jak interesuje cię okultyzm i mistycyzm to musisz szukać rzeczy związanych z Towarzystwem Thule (którego Rosenberg był członkiem). Himmler to tam ważna postać była, ale nie wiem czy coś sam pisał, ale był jednym z najgorętszych orędowników powrotu do antycznego pogaństwa germańskiego i zwalczania chrześcijaństwa. Możesz też szukać rzeczy związanych z założonym przez niego ośrodkiem badawczym Ahnenerbe które łączyło różne dziwne teorie żeby zbudować nową mitologię germańską.

Planuję zabrać się za autorstwa Bukowskiego, od której książki polecacie zacząć na zachęte ?

oKulTywowany pisze: ↑11 wrz 2020, 14:53 Planuję zabrać się za autorstwa Bukowskiego, od której książki polecacie zacząć na zachęte ?

Nie marnuj czasu na niego, lepiej weź H. Millera poczytaj, jeśli nie czytałeś.

O super że przypomniałeś Zwrotniki i owca... super rzecz.

oKulTywowany pisze: ↑11 wrz 2020, 14:53 Planuję zabrać się za autorstwa Bukowskiego, od której książki polecacie zacząć na zachęte ?

przeczytaj sobie z szynką raz, kobiety i faktotum, masz cały przekrój, więcej nie ma sensu.

Oczywiście, że jest sens, znakomite zbiory opowiadań i surrealistyczna powieść "Pulp" to chyba najlepsze co Charles napisał.

nigdyniebralemkoksu pisze: ↑04 paź 2020, 17:50 @sugarhill_notausgang damn, ale zainteresowanie historią. Polecisz coś przekrojowego o Rewolucji Francuskiej, Napoleonie lub historii Rzymu?

Hej, nie jestem specjalistą tylko hobbystą, więc nie wiem na ile moje polecenia są coś warte, ale za kanoniczną lekturę uważa się nadal pracę "Napoleon" rosyjskiego historyka Eugeniusza Tarle. Tenże jest też autorem księgi traktującej o Rewolucji Francuskiej, ale poleciłbym jednak coś nowszego, aczkolwiek sam nie zajmowałem się wiele samą rewolucją i jej przyczynami, skupiając się na skutkach. Wracając - polecam jeszcze dwie książki, które mam na półce, tym razem francuskiego historyka Saint-Hilaire de Emil Marco: jego Napoleon i Historia Napoleona to klasyki.
Ale jeśli chcesz zacząć, to być może powinieneś od pracy odbrązowionej i twardo stąpającej po ziemi, autorstwa Adama Zamoyskiego "Napoleon: człowiek i mit", wydanej ledwo rok temu i zbierającej znakomite recenzje - i tę bym polecił najbardziej "nowicjuszowi" w temacie, chociaż jeszcze jej nie czytałem XD ale na bank ją sobie kupię jeszcze w tym roku.

A jeśli chodzi o Starożytny Rzym, to może ktoś w tym temacie pomoże :)

nigdyniebralemkoksu pisze: ↑04 paź 2020, 17:50 Rewolucji Francuskiej

Baszkiewicz, nic lepszego w języku polskim nie ma

nigdyniebralemkoksu pisze: ↑04 paź 2020, 17:50 Napoleon

niby Lefebvre, ale to staroć, Zahorski jest ponoć sensowny i całkiem przystępny, ale nigdy nie czytałem
co do Zamoyskiego to ja bym był ostrożniejszy, ładnie pisze, ale to efekciarskie troche
no i trzeba pamiętać, że on pisze dla czytelnika zachodniego w pierwszej kolejności

nigdyniebralemkoksu pisze: ↑04 paź 2020, 17:50 historii Rzymu

niby Heather dobry (późny Rzym), ale nie pamiętam w sumie kiedy ostatnio miałem w ręku książkę o starożytności, o, Veyne i Chuvin fajni, ale dość hermetyczni

Tytus Liwiusz "Dzieje od założenia miasta Rzymu"

mu chyba chodziło o jakieś opracowania

opracowania tak długiego i zmiennego okresu to imo średni pomysł , lepiej albo przeczytać parę opracowań dot. konkretnych okresów Rzymu, albo jak się nie chce to jakąś wieloodcinkową serię o historii Rzymu obejrzeć na yt

Jeśli chodzi o rewolucję francuską polecam Talleyranda Łysiaka, czyta się niczym powieść przygodowa. Cesarski Poker czeka w kolejce od paru, podobno również świetny.

Waldemar Łysiak klasa, wiadomo. W osiedlowym sklepie stoi taki karton książek w ramach akcji - weź sobie książkę/oddaj niepotrzebną książkę i zajrzałem do tego kartonu a tam Cesarski Poker w twardej oprawie w bardzo dobrym stanie Powiedziałem nieśmiało, że nie mam żadnej książki na wymianę i czy mogę wziąć, właścicielka sklepu beke ścisnęła ze mnie i powiedziała, że oczywiście. Muszę tam w końcu coś zanieść bo mnie sumienie gryzie

Od paru lat*


Ja bym chętnie oddał w jakieś miejsce książki, bo mam sporo syfu
Po śmierci ojca, który miał przepotężna bibliotekę, woziłem wory (trzy razy musiałem tikacza pakować, bo się nie mieściło) od biblioteki do biblioteki i kurwa wybrzydzali. Zły byłem. W końcu się tego pozbyłem - teraz trochę żal, bo pewnie była tam masa interesujących rzeczy... - a i tak ostatnio w mieszkaniu u mamy złamała się półka pod ciężarem pozostałych, a kilka innych mocno wypaczonych

biblioteki nie chcą przyjmować, ja ostatnio jadąc do pgk wywieźć trochę posortowanych śmieci znalazłem obok pojemnika na makulaturę całe pudło klasycznej literatury którą odratowałem pomimo że w domu mamy parę setek książek.

Bunnymen77 pisze: ↑06 paź 2020, 15:24 Ja bym chętnie oddał w jakieś miejsce książki, bo mam sporo syfu

Dużo placówek przyjmuje. Często proszą o książki poprawczaki, domy dziecka.
Mam gdzieś listę jeśli Cię interesuje.
Ale możesz zrobić zdjęcie grzbietów, to może coś bym kupił.

To props zemsta. Ja tak skądś ściągnąłem na chatę Trylogię w pięknych twardych oprawach, z jakiejś dużej biblioteki, która wydawała książki na setki, bo się przestały mieścić w murach. Sam generalnie nigdy chyba nie wyrzuciłem książki (sprawdzić, czy nie znienawidzone podręczniki szkolne) kurczę chyba nie umiałbym. Może fetyszyzuję książki, nie wiem, dla mnie to coś dużo więcej, niż przedmiot. Tak jak mama nauczyła mnie szacunku dla chleba, tak podobny mam szacunek do książek. I w sumie tak jak z tą Trylogią zamiast kupować sobie nowe błyszczące wydanie, wolę ocalić stare wydanie, którego nikt już nie chce.

Dla mnie to po prostu symbol przemijającego świata plus część książek może przepaść bezpowrotnie jeżeli zginą wszystkie fizyczne kopie.
Plus no nie wiem myśl że jakiś klasyk zostanie przerobiony na szary papier do dupy jest słaba