2020 - Club2020 (2023)

[kapper1]

Oprócz Oskara, który nawet spoko, to wszyscy do wyjebania przecież.

[loco]

Ekipa z potencjałem na dojebany numer, a wyszły totalne bezpłciowe nudy. Zawód mocno, bo były duże oczekiwania co do tego kawałka.

[RIVALDO111]

Znak tych czasów że Malibu Barbie zrobilo największe wyświetlenia na yt z tej płyty

[Beben]

Idealna piosenka pod tiktoka i jakkolwiek zapadająca w pamięć w tym zalewie nijakości na tym albumie. Oczywiście chujowa, ale to w roku 2023 ma najmniejsze znaczenie.

[piernikowyskoczek]

wielka szkoda > malibu barbie

[moxxi]

wielka szkoda > gówno > Tede > Solar > 2020 > malibu barbie

Poprawiłem

[StartedAsAYoungin]

Idealna piosenka pod tiktoka i jakkolwiek zapadająca w pamięć w tym zalewie nijakości na tym albumie. Oczywiście chujowa, ale to w roku 2023 ma najmniejsze znaczenie.

Tutaj są takie nazwiska na tej płytce, że samo to będzie robiło top 5 Olis do wakacji. Tym bardziej teraz bo Olis wlicza streaming.

[Jasion94]

A ja mam pytanie, do osób które zajmują się recenzowaniem muzyki, bo jest kilka takich na tym forum. A mianowicie, czy taka muzyka nadaje się do recenzowania, i czy recenzowanie jej ma sens. W sensie mamy projekt stworzony do zgarnięcia grubej kasy, przez ludzi świadomych jak to robić. Mamy ściągniętych popularnych raperów, mamy melodyjki pod trendy na tik toku, do tego wszystko okraszone vlogiem na yt. Nie ma co się oszukiwac, i mydlić oczu jakąkolwiek zajawką, lub chęcią zrobienia muzyki na tym projekcie. Całość ma za zadanie stworzenie produktu, do konsumpcji przez dzieciaki, i do wydalenia po miesiącu. I pytanie czy robienie recenzji, albo umieszczanie takich płyt w rankingach to nie jest troche jak robienie testu, i rankingu cukrów przez Kononowicza

[Master]

A ja mam pytanie, do osób które zajmują się recenzowaniem muzyki, bo jest kilka takich na tym forum. A mianowicie, czy taka muzyka nadaje się do recenzowania, i czy recenzowanie jej ma sens

Pewnie, szybka recenzja jest taka, że cały ten album to chujnia, hip-hopolo i szpagaty dla wyświetleń. Gówno do zapomnienia, ale ofc nastolatki będą słuchać.

[many-s]

Zlepek fajnych zwrotek często różniących się od siebie tematyką na fajnych bitach. Całość nie ma znaczącego sensu bo tu chodzi o to, że Young Leosia jest na jednym numerze z Hałastrą, a Mielzky rapuje na hiperpopowym podkładzie.

Przykładowo - najlepszy singiel pt. "100k Euro" jest o niczym ale brzmi.

[StartedAsAYoungin]

A ja mam pytanie, do osób które zajmują się recenzowaniem muzyki, bo jest kilka takich na tym forum. A mianowicie, czy taka muzyka nadaje się do recenzowania, i czy recenzowanie jej ma sens.

Oczywiście, że tak. Dobry krytyk mający świadomość różnych konwencji w sztuce będzie miał spore pole do popisu. Trzeba mieć tylko tą wielopłaszczyznową świadomość. Inaczej podchodzi się do świadomego rapu a inaczej do trapowych bangierów, świadomy krytyk inaczej podejdzie do TPAB a inaczej do Slime Language 2 mimo, że i to i to jest rapem.

W sensie mamy projekt stworzony do zgarnięcia grubej kasy, przez ludzi świadomych jak to robić. Mamy ściągniętych popularnych raperów, mamy melodyjki pod trendy na tik toku, do tego wszystko okraszone vlogiem na yt. Nie ma co się oszukiwac, i mydlić oczu jakąkolwiek zajawką, lub chęcią zrobienia muzyki na tym projekcie. Całość ma za zadanie stworzenie produktu, do konsumpcji przez dzieciaki, i do wydalenia po miesiącu. I pytanie czy robienie recenzji, albo umieszczanie takich płyt w rankingach to nie jest troche jak robienie testu, i rankingu cukrów przez Kononowicza

Watch the Throne? Te wspólne albumy Taco i Que? Nie słuchałem wtedy polskiego rapu jak to powstawało i moim zdaniem ten album słabo się zestarzał i jest corny"jeść spać jak tamagotchi" "ale pamiętam takie same komentarze na temat tamtego albumu. Chcąc nie chcąc sporo osób dorastało z nim, kilka singli robi bardzo dobre liczby jak na coś co ma 6-8 lat, więc całkiem możliwe, że tak samo będzie z tym projektem. Tylko na to potrzeba czasu.

[many-s]

@StartedAsAYoungin
Z ciekawości wygooglowałem "Taconafide recenzja" i sprawdziłem 3 pierwsze. Wyrwałem z kontekstu ciekawe linijki obrazujące wady pasujące do omawianego produktu muzycznego pt. 2020:

GlamRap

Spoiler

Szkoda, że obaj raperzy stali się ofiarami autorskiej pułapki i po drodze dali się ustrzelić strzałą zatrutą kurarą własnego przekazu, czego efektem jest brak jakichkolwiek soczystych treści czy też elementów buntu. Bo trudno nazwać buntem to, że w dzień siedzi się w domu, a w nocy niechętnie wyściubia nos ze swoich czterech kątów, tylko dlatego, że ma się dość natarczywych fanów.

Noizz

Spoiler

"Soma 0,5 mg" jest wszystkim tym, czego nienawidzę w rapie. Jest płytą sztuczną, nagraną dla określonego, mało wymagającego targetu - w tym przypadku są to dziewczęta i chłopcy, którzy właśnie przeżywają swoje pierwsze rozstania i nieśmiało marzą o tatuażu z jakimś ckliwym cytatem pod nadgarstkiem (kilka gotowych pomysłów znajdą na pewno na albumie). Te żywsze numery opierają się na wyszukiwaniu fajnych skojarzeń, porównań i wielokrotnych rymów na popularne tematy - słuchając "Tamagotchi" i "Metallica 808" czułem się trochę jak na bitwie freestyle'owej i to raczej nie tej, na której Muflon stworzył postać Ketchupu-Ludojada, tylko na takiej, gdzie co drugi wers jest przerywnikiem i błagasz, żeby na scenie pojawił się ktoś świeży, choćby miał to być Gospel.

Interia muzyka

Spoiler

Bo chociaż słyszymy na początku "Taco na fejmie Quebo, Que na renomie Taco/Spece od sentymentów, trochę tu groszy zgarną/Śpiewać jak w "Candy" będą i zwiększą swój portfel, brawo!/Ty tak twierdzisz, ja bym chciał coś przekazać dzieciakom", to w gruncie rzeczy tego mitycznego przekazu jest tu niewiele. Tematy można policzyć na palcach jednej ręki: duma z posiadania pieniędzy, przygniatający ciężar sławy i posiadania pieniędzy oraz samotność i potrzeba miłości. Żeby było ciekawiej: na piętnaście kawałków tylko w dwóch nie można odnotować żadnego nawiązania do statusu majątkowego gospodarzy albumu. Niby "jakie życie, taki rap", a jednak deklaratywność "Intra" nijak ma się do tego, co następuje w kwestii treści.

W każdej recenzji znajdziesz wiele plusów, mówiących o fajnych bitach, fajnych linijkach, fajnej technice - bo to jest fakt. Ale to wszystko już było, wielokrotnie, tylko podpisane inną ksywką i innym głosem. Co za różnica - Quebo, Żabson, Kizo czy Young Igi - skoro wszystko to praktycznie to samo?

Ja nie mam nic przeciwko takim skokom na kasę i fajnie, że dzieciom się podoba. Ale emocji albo efektu WOW brak.

[loco]

[bialyjelen]

margaret najlepiej

[clockers]

tylko Margaret tutaj, absurdalne zwrotki

[milford966]

ten singiel chyba z tych na +

[widzeszalenstwo]

margaret ma taki styl spiewania jakby bala sie ze jeszcze ktos uslyszy

[potter]

świetny refren, reszta nudy

[kapper1]

CatchUP
Ochujchodzi taki tryhard, że tam się chyba połamał przy nawijaniu.

[Usemq]

Ogólnie spoko, ale schafter tragedia