Dramatyzowany dokument dla ludzi, nie polecam.
Na początku przed filmem w kinie leci krótka wiadomość dla widzów od Nathan Fielder oraz Lance Oppenheim (który wyreżyserował też Primetime, film na podstawie programu To Catch a Predator Chrisa Hansena, jakbym o tym wiedział przed seansem to bym żadnych pieniędzy nie dał temu filmowi), żeby yyy no nie mów dużo o filmie wśród znajomych po seansie tylko poleć im samemu obejrzeć.
Co do postaci to i ona jest pojebana i jej mąż, dobrze się dobrali, z filmu się robi festiwal manipulacji i odwracania kota ogonem, który szybko robi się męczący do oglądania. Rozumiem dlaczego skończyli ten film (bo się dobrze sprzeda), ale jakbym nic z tego nie miał to bym pojebał produkcje tego filmu i przedstawienia jej opowieści o tym co tu dzieje się naprawdę przy pierwszej manipulacji