Sokół

[Burak]

[Ema]

Przyznać się warszawskie mordingtony, kto kupił książeczkę sokoła na święta pod choinkę ?

[scam_sakawa]

ja kupiłem oczywiście, omawialiśmy ją żywo w barze po pracy, przy szklance wytrawnego dżoniłejkera, na coworkingowym mitingu odnośnie byznesplanów i performensu marketu rilestejt w Śródmieściu Południowym

oczywiście, na spotkaniu sami ludzie, którzy podążają swoją drogą i nie muszą nikomu nic udowadniać

[Haczapurjan]

Sokół zamienił Śródmieście na ekipę z „Na Wspólnej”

Najcelniejszy pancz Ryśka w beefie z Tedzikiem i Pariasami

[HamulcowyBrembo]

dlaczego na forum o rapie jest temat o tym recytatorze?

[Burak]

Bo nie ma forum lektorskiego w Polskim Internecie

[HamulcowyBrembo]

niestety ale nie mówisz prawdy Buraku
https://www.polscylektorzy.pl/forum

[ART]

mniej niz 700 postow na calym forum xd
nie uznajemy tej odpowiedzi

[HamulcowyBrembo]

i właśnie to byłoby dobre miejsce dla pana cokoła

[gods bidness]

Adoptowane dzieci przez pedałów, świat chory taki
wynaturzony taki, a ja mądry taki
powiem wam co dobre, a co złe
a ze mną jędker jest
i opowiadam o tym co JEST BEZ WĄTPIENIA CHORE!

[gods bidness]

Straszny ten kawałek jest po latach, kaznodzieja, moralizator z dupy. W dodatku bez żadnych podstaw we własnym życiu, które by mu pozwalały na takie moralizowanie.

Chłop stary, bezdzietny, z wątkami alkoholizmu i narkomanii w życiorysie, łasy na pieniądz, zmieniający dziewczyny jak ubrania (szmaty), czywiście wszystkie chude i dużo młodsze modelki, występujący w reklamach byle gówna, a będzie mi tu moralizował.

[edenmar]

godzina pierdolenia sokolnika, zapraszam

[jajca]

nie moge sie doczekac, az poslucham jak sokol wymienia ksywy tych, ktorzy mogliby czasem zamknąć mordę.
Bo ma na mysli konkretne osoby i nie ograniczył sie przeciez do populistycznego pierdolenia zeby połechtać hukosów, ale jednoczesnie sie nikomu nie narazic, prawda..? prawda?!

[Burr]

Godzina pierodlenia zakochanego w sobie Sokoła pod tytułem "czasem lepiej milczeć" to jest absolutnie wyborne, chciałbym mieć czas na przesłuchanie tych dyrdymałów

[HamulcowyBrembo]

gdyby podłożyć jakiś jałowy bit to bym pomyślał że to jakiś jego nowy album

[Megidox]

@Burak mógłbyś to przerzucić przez ai bo moje zdrowie psychicznie chyba zrobi parkur #Lygrys jak to całe przesłucham.

[nobezprzesady]

W trakcie oczekiwania na ludzkie ucho, NotebookLM (on robi to na bazie tej automatycznej transkrypcji, więc ksywki Nader często myli, ale w przypadku Sokoła raczej nie powinno być z tym problemu ).

Spoiler

W trakcie wywiadu Sokół porusza szeroki wachlarz tematów – od swojej filozofii życiowej i artystycznej, przez wspomnienia o Warszawie, aż po ostrą krytykę współczesnego rynku muzycznego i młodego pokolenia raperów.

Oto podsumowanie głównych wątków i opinii artysty:

### 1. Filozofia twórcza i podejście do sukcesu
* **Brak dumy z osiągnięć:** Sokół twierdzi, że nie napawa się sukcesami, a wręcz martwi się, gdy osiągnie coś dużego, bo to oznacza dla niego tylko więcej pracy i konieczność podnoszenia poprzeczki [1].
* **Proces ponad efekt:** Artysta kocha sam proces tworzenia i budowania utworów w studiu, dlatego moment wydania płyty jest dla niego smutny, bo kończy pewien etap [2].
* **Ponadczasowość zamiast mody:** Deklaruje, że nie ściga się na nowości i nie podąża za trendami, które za trzy tygodnie będą niemodne; woli inwestować w rzeczy, które przetrwają próbę czasu [3, 4].
* **Działanie na 100%:** Przyznaje, że jest „trochę autystyczny” w swoim zaangażowaniu – jak w coś wchodzi, to nie widzi świata poza tym, co czyni go pracoholikiem [5, 6].

### 2. Storytelling i stan współczesnej kultury
* **Definicja dobrego storytellingu:** Według Sokoła dobra historia musi być czytelna, ciekawa i napisana odpowiednim, kontrolowanym językiem (jako mistrzów wskazuje m.in. Taco Hemingwaya, Oskara z PRO8L3M i Wojtka Friedmana) [7-9].
* **Krytyka odbiorców i mediów:** Zauważa, że ludzie tracą zdolność skupienia uwagi, a kontent jest celowo przygotowywany pod osoby niepotrafiące się skoncentrować (styl „zbioru gagów” pod TikTok) [10, 11].
* **Normalność jako awangarda:** Uważa za smutne, że robienie rzeczy kiedyś normalnych (np. utwór trwający 6 minut lub dłuższe ujęcia w filmach) dziś uchodzi za niszowe i artystyczne [12].

### 3. „Młody rap” i kult ego
* **„Mogliby czasem zamknąć mordę”:** Sokół krytykuje wszechobecny kult jednostki i ego. Sugeruje, że młodzi artyści mogliby częściej milczeć, zamiast kreować się na pępki świata [13, 14].
* **Zanik zespołowości:** Zauważa, że dzisiejsze „zespoły” to często supergrupy raperów dla fejmu i pieniędzy, a brakuje oddolnych składów kumpli, co może wynikać z tego, że młodzi ludzie mają trudności z nawiązywaniem relacji poza siecią [14, 15].

### 4. Warszawa i nostalgia
* **Ewolucja miasta:** Wspomina szarą, brudną Warszawę swojego dzieciństwa, bazary (np. Różyckiego) i spędzanie czasu na podwórkach [16, 17]. Dzisiejszą Warszawę nazywa „mainstreamowym miastem”, gdzie ludzie częściej przebywają w restauracjach niż na ulicach [18, 19].
* **Enklawy i dachy:** Fascynują go dachy jako miejsca odizolowane od pędu miasta; uważa je za najlepszą definicję „enklawy” [20-22].

### 5. Historia konkretnych utworów
* **„W aucie”:** Wspomina, że numer powstał jako żart w Nowym Jorku po usłyszeniu hitu Rihanny. Sukces piosenki był dla nich zaskoczeniem, a sam Piotr Fronczewski nagrał swoją partię w ostatniej chwili, gdy master płyty był już niemal gotowy [23-25].
* **„Cześć”:** Przyznaje, że nie lubi tego utworu i dwukrotnie wyrzucał go z płyty, ale został namówiony na pozostawienie go przez współpracowników [26, 27].
* **Fikcja w tekstach:** Wyjaśnia, że jego storytellingi to często „Frankensteiny” – zlepki różnych prawdziwych historii, które w rzeczywistości nie wydarzyły się jednej osobie, co pozwala mu chronić prywatność znajomych [28, 29].

### 6. Relacja Biznes – Życie – Street
* **Ewolucja priorytetów:** Opisuje swoją drogę jako przejście od „streetu” (bo nie miał pieniędzy), przez życie, aż po biznes [30]. Podkreśla wagę balansu, choć sam obecnie czuje się w ciągłym biegu [6, 30].
* **Marka Prosto:** Wspomina o czerwonej bluzie Prosto (z tekstu Taco Hemingwaya), przyznając, że to piękny przykład, jak zwykły przedmiot staje się bohaterem popkultury, choć sam pewnie zaproponowałby do tekstu inny model [31, 32].

W skrócie: Sokół **punktuje brak pokory i warsztatu u młodych**, ubolewa nad **spłyceniem kultury przez social media**, ale jednocześnie pozostaje pragmatykiem skupionym na **tworzeniu rzeczy uniwersalnych i szczerych wobec samego siebie** [4, 5, 14, 33].

[Burak]

Wątki poruszane w wywiadzie wraz z timestampami:

Spoiler

Spis tematów poruszonych przez Sokoła w wywiadzie:

00:43–10:00 — Twórczość, sukces i proces robienia muzyki
Sokół o tym, co chciałby po sobie zostawić, „Hybrydzie”, momentach przełomowych w karierze, presji kolejnych sukcesów i świadomym łamaniu oczekiwań słuchaczy. Dużo o samym procesie twórczym: poprawianiu numerów, deadline’ach, wyrzucaniu utworów i sytuacji z „Cześć”, którego sam nie lubił, choć został dużym numerem.

10:00–21:10 — Warszawa dawniej i dziś
Wspomnienia z dzieciństwa i młodości: szara Warszawa, Bazar Różyckiego, baseny Skry, włóczenie się po mieście, opuszczone miejsca, dachy i imprezy. Porównuje dawną Warszawę ze współczesną — bardziej zamożną i „mainstreamową”, ale też pozbawioną części dawnego klimatu. Pojawia się również temat działek jako miejskich enklaw.

21:10–28:15 — Storytelling, obrazy w tekstach i historia „W aucie”
Sokół tłumaczy, jak buduje historie w rapie i jak bardzo skondensowaną formą jest trzyminutowy utwór. Mówi, że podczas pisania „widzi” sceny i postacie. Potem opowiada szczegółowo o powstaniu „W aucie”, inspiracji Frankiem Kimono, nagrywaniu w Nowym Jorku i udziale Piotra Fronczewskiego.

28:15–34:55 — Ponadczasowość muzyki, trendy i Taco Hemingway
O zachowywaniu w tekstach języka i kultury, długoletnim „testowaniu” bitów i unikaniu chwilowych mód. Sokół mówi, że zależy mu na muzyce, która dobrze się starzeje. Duża część dotyczy najnowszej płyty Taco Hemingwaya — bardzo ją chwali i przyznaje, że pokrzyżowała mu plany na własny storytellingowy album.

34:55–41:45 — Jak robić dobry storytelling i co internet zrobił z naszą uwagą
Według Sokoła historia musi być czytelna, interesująca i napisana właściwym dla niej językiem. Mówi o kontroli nad słowem i dobrych narratorach, m.in. Oskarze i Wojciechu Friedmannie. Następnie rozmowa przechodzi do skracającej się koncentracji, TikToka, filmów projektowanych pod widza patrzącego jednocześnie w telefon oraz krótkich utworów robionych pod algorytmy.

41:45–44:55 — Robienie rzeczy po swojemu, krytyka i otaczanie się właściwymi ludźmi
Sokół mówi, że artysta nie powinien ślepo dostosowywać się do publiczności i trendów. Woli ryzykować niż powtarzać sprawdzony schemat. Lepiej reaguje na konstruktywną krytykę niż pochwały i nie chce otaczać się „klakierami”; woli ludzi mądrzejszych od siebie, od których może się czegoś nauczyć.

44:55–50:00 — Nostalgia, młodsze pokolenia i zmiany w środowisku rapowym
O romantyzowaniu przeszłości i tym, co faktycznie było kiedyś inne: więcej czasu, bezpośrednich relacji i wspólnego życia poza internetem. Sokół nie chce jednak narzekać na młodych. Porównuje też dawną scenę rapową z obecną i wspomina, że kiedyś mimo konfliktów środowisko było bardziej zżyte. Pojawia się też profesjonalizacja koncertowania.

50:00–56:50 — Street, biznes, pracoholizm i myślenie albumami
Sokół opisuje swoją drogę od „streetu”, przez życie, do biznesu. Mówi o pracoholizmie i pułapce odkładania życia na później. Wraca też temat czerwonej bluzy Prosto jako nieoczekiwanej ikony popkultury. Następnie opowiada o słuchaniu własnych płyt i o tym, dlaczego nadal myśli o albumie jako kompletnej historii, a nie zestawie singli.

56:50–01:00:00 — Prawda, fikcja i autobiografia w tekstach
Sokół wyjaśnia, dlaczego unika dosłownego przepisywania historii prawdziwych osób. Jego storytellingi często są mieszanką kilku wydarzeń i ludzi. Mówi też o niechęci do publicznego opowiadania o własnym życiu i o wartości umiejętności „cichego siedzenia”.

01:00:00–01:02:10 — Kult ego i młody rap
Jeden z mocniejszych fragmentów rozmowy. Sokół krytykuje współczesny kult jednostki i nadmierne skupienie na sobie. Na pytanie, czego młodzi raperzy mogliby się od niego nauczyć, odpowiada m.in., że „mogliby czasem zamknąć mordę” oraz nauczyć się zespołowości. Zwraca uwagę na zanik klasycznych rapowych grup i dominację solowych karier.

01:02:10–01:05:04 — WWO, koncerty i „Jeszcze będzie czas”
O ogromnym zainteresowaniu koncertami WWO, pomyśle na ich mroczną oprawę i świadomym unikaniu aktualnych mód koncertowych. Na koniec rozmowa schodzi na „Jeszcze będzie czas” i próbę wyjaśnienia, dlaczego ten numer nadal działa po tylu latach.

[Megidox]

Podziękował @nobezprzesady and @Burakson

[gods bidness]

AI streszczenie w 3 punktach:

• Sokół opowiada o swoim podejściu do twórczości — stawianiu na ponadczasowość, storytelling, albumy jako spójne historie i robienie muzyki po swojemu, bez ślepego podążania za trendami.

• W rozmowie dużo miejsca zajmują też wspomnienia o dawnej Warszawie i scenie rapowej, refleksje o nostalgii, zmianach społecznych oraz wpływie internetu na uwagę i relacje między ludźmi.

• Porusza również temat kultu ego, pracy i biznesu, krytycznie patrząc na współczesny indywidualizm i podkreślając wartość zespołowości, konstruktywnej krytyki oraz umiejętności słuchania innych.