ŚLIZGAWKA

Zawsze mnie ciekawi jaka jest definicja zjawiska określanego mianem hip-hopolo i co jest wyznacznikiem produkcji wrzucanych do takiego worka. Nazywane są tak albumy Meza, Ascetoholix, Libera, 18L, Verby, a czasami nawet Trzeciego Wymiaru i 52 Dębiec. Chodzi tutaj o teksty dot. sfery miłosnej, bujające ckliwe podkłady z pianinkiem, cukierkową nawijkę, czy jeszcze coś? Jaka jest granica między bengerem/bujającym sztosem, a hip-hopolo? Przeczytałem w Internecie, że tak w latach 90. nazywano twórczość KASY i Norbiego, ale od dawna się na ich produkcje tak nie mówi, to był po prostu pop i komercja.

nie istnieje; jest to po prostu subiektywnie pojęta "wieśniacka" muzyka hip hop

rap bez przekazu dla lamusów

nie lepiej zamknac ten temat?, wyjdzei taka bezsensowna papka jak w definicja rapera ( ktora do 3 strony była czytelna)

no tak posty dluzsze niz linijka to za duzo do przeczytania

FruitOffTheWall pisze: ↑31 sty 2022, 20:27 nie lepiej zamknac ten temat?

Dlaczego? Samo pytanie w temacie moim zdaniem normalne i można na ten temat podyskutować. Natomiast jak będzie się robił syf, to można zamknąć.

okreslenie jest stare, jeszcze z czasow kiedy hip-hop (dzis juz moze troche stereotypowo) mial przyciagac uwage glownie tekstami, czesto mocnymi, osobistymi, wymagajacymi skupienia uwagi, nie nadajacymi sie do puszczania w, ze tak to ujme, przestrzeni publicznej

tak wiec na zasadzie przeciwienstw powiedzialbym, ze hip-hopolo to nurt ktory ma przyciagac glownie muzyka, a tekstowo ma angazowac w najmniejszym mozliwym stopniu. muza z tej kategorii ma sie nadawac jako tlo na domowce czy w galerii gdzie slyszysz tylko zarys melodii, a tekstu prawie w ogole. teksty maja byc tak pospolite i bezplciowe jak tylko sie da, maja byc o tym co wszyscy lubia (imprezki, milosc, hajs bla bla bla), maja nikogo nie urazic, nie wywolywac zadnej kontrowersji tak zeby posluchac tego mogl i wnuczek, i babcia, krotko mowiac obliczone sa na dotarcie do jak najszerszego grona odbiorcow=money money money

na tej samej zasadzie przeciwienstw mozna ocenic klipy - w rapie czesto brudne, mroczne, w hip-hopolo kolorowe, romantyczne/imprezowe/taneczne w takim najbardziej tandetnym znaczeniu (czyli takie jak prekursorze tego nurtu czyli disco-polo)

krotko mowiac hip-hopolo z rapem wspolnego ma jedynie forme (rapowane zwrotki zamiast spiewanych), wszystkie pozostale elementy ma wziete z disco-polo

moody pisze: ↑31 sty 2022, 21:01 krotko mowiac hip-hopolo z rapem wspolnego ma jedynie forme (rapowane zwrotki zamiast spiewanych), wszystkie pozostale elementy ma wziete z disco-polo

Rap częściowo się wywodzi z disco, sam w sobie wiele elementów czerpał z muzyki disco i przez cały okres istnienia rapu, jego odłam mocno czerpiący z disco funkcjonował, więc to nie jest jakiś twór, który powstał nagle na barkach rapu, tylko coś co od początku jego istnienia było jego częścią, dlatego nie można mówić, że jedyne co z rapem ma wspólnego to forma


A odpowiadając na pytanie z tematu - hip-hopolo to termin, który wypłynął przez ignorancje polskiego środowiska rapowego, które wzięło sobie nowojorski boom bap za jedyny słuszny bluprint tego czym może być rap i wszystkiemu innemu próbowało nadawać pogardliwe łatki. Przyklejenie takiej łatki wcale nie odbywa się na podstawie oceny tekstu, bo wiele kawałków Meza czy nawet jakiegoś Verby, które tekstowo wcale nie byłyo o dupach i imprezkach i potrafiły być mocno osobiste, również nazywało się hip-hopolo, tak sam z przeciwnymi sytuacjami. Zasada była taka - jeśli raper, którego lubię nagrał kawałek o dupkach i imprezkach to to nie jest hip-hopolo, a jak zrobił to raper, którego nie lubię to to jest hip-hopolo i ogólnie jebać takie określenia i ludzi, którzy się nimi posługują.

zgadzam sie z sentymentem, ale mysle ze jest jakas mala grupa kawalkow, ktora na to okreslenie obiektywnie zasluguje, np. track o suzuki burgman executive

wpisałem sb w google hiphopolo i trafiłem na ciekawy news

https://www.cgm.pl/news/jeden-osiem-l-j ... hiphopolo/

jakie to środowisko było kiedyś upośledzone... serduszka dla chłopaków z 18l

a konkretnie co do tematu, definicja nie istnieje, bo pojęcie było używane wedle własnego widzimisię

ile dałbym by zapomnieć je wszystkie kije te które kupiliśmy w castoram-ie bo chcę

– Cały ten hejt był podsycany przez kilku mainstreamowych raperów. Garstka hejterów pod sceną potrafiła zryć banię i popsuć niejeden koncert. W wywiadach mówiliśmy wprawdzie, że mamy to gdzieś, ale prawda jest taka, że każdy z nas to jakoś na swój sposób przeżywał. Najbardziej chyba Siwy, bo on zawsze chciał robić bardziej uliczny rap – podsumował jeden z członków grupy.



Siwy chciał robić uliczny rap, więc zamiast go robić, to robił hip-hopolo, ale najbardziej przeżywał.

https://www.cgm.pl/news/czy-lukasz-z-je ... zapomnial/

a łukasz nie zapomniał tylko poślubił, no tak myślałem, że to pod publiczkę było i 12 letnie Patrycje kiwające się na dyskotekach szkolnych, bo taki wtedy był target tych całych utworów hiphopolowych, nawet starsze typiarki się wstydziły tego słuchać, myślę, że można śmiało tego określenia używać jako synonim gówna obesranego, oczywiście to szufladkowanie, że jak ktoś jest kolegą meza to z automatu dziedziczy bycie hiphopolowcem bylo dość slabe, na przykład "dla mnie masz stajla" trzeciego wymiaru to większy przypał niż jakikolwiek kawałek meza, od tego gorsze jest tylko 18L, które akurat powinno być jebane do spodu i jakieś próby wybielania ich po 20 latach są śmieszne, bo oni łączyli w sobie wady wszystkich gatunków muzycznych, podpierdalali bity z jakichś popowych kawałków czy co to tam było w tym jak zapomnieć, kurwa nawet ta nazwa... albo typ, który jako ksywy używał swojego imienia Łukasz i ta cała chujowizna na czasownikach, którą bez wysiłku może sparodiować najebany ułomek z blokowiska

tym panom kciuk w dół i w dupę chuj, ale tacy doniu czy liber nie zasłużyli na taki ostracyzm raczej, co do meza, to on jest po prostu żałosnym pseudointeligenckim grajkiem dla gawiedzi, ale technicznie był za dobry by go zestawiać z 18l albo verbą, kolejną niesprawiedliwością oczywiście było pobłażanie "szanowanym" raperom, przecież taki pezet ze swoją muzyką emocjonalną to jest łukasz który próbuje zapomnieć, tylko bez czasowników

ogólnie cechą hiphopolo można by też nazwać wydawanie całych albumów w takim ckliwym, lamusiarskim tonie, jedno aniele jeszcze hiphopolowca nie czyni

Nie jest to coś, co można łatwo wytłumaczyć krótką definicją. Tak samo, jak nie da się wytłumaczyć, dlaczego Smarki był zajebisty. To po prostu taki vibe. Jak słyszysz Ascetoholix albo Meza, to czujesz ten pierwiastek UMC, tak samo jak gdy słyszysz Smarka, to czujesz pierwiastek zajebistości.

P.S. Pamięta ktoś płytę A? Wtedy jeszcze asceci nie byli w UMC i można było w oderwaniu od wszystkich kontrowersji związanych z tą wytwórnią ocenić, że to jednak trochę wacki.

hasło ukute przez zakute łby, którym nie podobało się, że ktoś śmie wyłamać się ze schematu klepania rapu wzorowanym na tym ze złotej nowojorskiej ery i w tematach innych niż prawilne, a już absolutnie w rozrywkowej konwencji, a zaśpiewy jakieś czy innowacje to szkoda ryja strzępić

chyba powtarzam już kolejny raz, że termin ten nieodłącznie związany jest ze zjawiskiem dyskredytacji tych co wyróżniających się raperów, forsowanej przez ograniczonych przez jedynie słusznie przyjęte ramy chałturników. łatwiej jest się utrzymać przy korycie, gdy konkurencja nie zagraża, proste jak drut

DoubleB pisze: ↑01 lut 2022, 1:37 że ktoś śmie wyłamać się ze schematu klepania rapu wzorowanym na tym ze złotej nowojorskiej ery i w tematach innych niż prawilne

pamiętaj tylko, że to całe wyłamanie nie brało się z czysto artystycznych pobudek, tylko z chęci przypucowania się wytwórni, która uruchamiała całą machinę promocyjną danego utworu jako letniak lata 2004.

ja wiem, że dzisiaj robienie komercyjnej muzyki to nic złego, wręcz jest to dla niektórych twórców celem, ale wtedy było to źle odbierane w tym środowisku, hajs z rapu miał być ze skilli i linijek. Ogólnie wiadomo, że tak do 2014 temat hajsu w rapie to był temat tabu. Mimo wszystko dobrze że odeszliśmy od tego aksjomatu.

hip-hopolo to po prostu każdy parujący klocek jaki wszedł w latach 02-10 pod naciskiem dużych wytwórni, który ni jak się nie miał do poprzednich dokonań tego rapera i był czystym skokiem na kasę, rozpoznawalność, oraz granie "na żywo" w telewizji. Wtedy mainstream nie kumał jeszcze do końca hip hopu w Polsce i starał się zrobić z rapowych klik jakieś bardziej uliczne boys-bandy.

O hajsie nawijał Tede i miał szacunek, choć nie u wszystkich. Eis też rapował o hajsie i już w 2010 był uważany za klasyka. I w sumie to Peja też nawijał o hajsie, tylko z perspektywy niedoboru, a nie nadmiaru.

To my chyba znamy dwie różne historie rapu bo pół sceny miało ból dupy o ruchy Tedego i chcieliby go zdissować ale byli za krótcy w gadce. Uznanie to zdobył dopiero po latach gdy wyszło, że miał rację i trzeba było tak od razu.

Eis też rapował bardziej o niedoborze hajsu i zapieprzaniu asterką bożą gdzie laski chcą czegoś więcej, takie rapowanie było okej, ale nie daj boże przyznawać się, że dobrze żyjesz z rapu, tak nie wolno, aż do czasów niuskulizacji rapu i wejścia na rynek młodych-gniewnych którzy mieli wyjebane w normy i ogólne prawa

Tedego hejtowało pół polski, ale drugie pół uważało, że Tede to top 2 pl raperów po Pei, top 3 po Smarkim i Pezecie, że S.P.O.R.T. albo Hajs, hajs, hajs to jedna z najlepszych płyt itp. Mówię tu o początkach ubiegłej dekady, bo jak Tede nagrywał sport, to mnie na świecie nie było, więc trochę ciężko mi powiedzieć, jak to wtedy było odbierane. No i Grammatik w 2000 roku nagrał kawałek o zarabianiu na rapie, a mimo to Eldo był najbardziej true raperem na scenie.

Dobrze, że wspomniany został Pezet, bo on nagrał sztandarowy hip hopolowy klasyk z Sidnejem Polakiem, o tym, że otwiera wino z dziewczyną.