ŚLIZGAWKA

Tak na szybko ode mnie:

Człowiek, który śpi (1974)
Rekonstrukcja (2003)
Siódmy kontynent (1989)
Koń turyński (2011)
Lighthouse (2019)
Paranoja 1.0 (2004)

mogą być też seriale

Czekista (1992)
Rozmowa z człowiekiem z szafy (1993)

tak na szybko

An American Crime (2007)

Finn pisze: ↑15 lip 2020, 23:14 Siódmy kontynent (1989)

chyba najbardziej

plus tak na szybko:
Powrót (2003)
Pusty Dom (2004)
Poezja (2010)
W kręgu miłości (2012)
Niemiłość (2017)

czy jeszcze ktoś oprócz mnie uważa siódmy kontynent za nudny, chujowy i bez sensu? pozdro

najpierw zobaczyłem post kocura i pomyślałem to samo xD pozdro

a czy nuda nie jest przygnębiająca?

More (1998)

szpilman pisze: ↑16 lip 2020, 11:06More (1998)

Obejrzałem, dobre. Z krótkometrażowych animacji polecam Dom z małych kostek (2008) - też przygnębiający, chyba bardziej niż ten, który wymieniłeś.

pewnie mało kto będzie miał podobnie ale we mnie jedno z większych uczuć smutku wywołał Trainspotting 2, szczególnie końcowe momenty, nawet nie chodziło o jakieś konkretne wydarzenia w tym filmie, tylko o ten ogólny klimat że ci bohaterowie, których widziałem po raz pierwszy tyle lat temu w pierwszej części filmu, teraz nagle widzę ich po latach w świecie do którego po prostu nie pasują i tak strasznie to odczuwają, tak to widać coraz bardziej i bardziej że są reliktem minionej epoki i nie mogą na to nic poradzić. Nie wiem czy to był efekt tego że poszedłem na jeden z ostatnich seansów po 23 w praktycznie pustej sali, czy może byłem wtedy w takim etapie życiowym, ale strasznie się z tym utożsamiłem i wywołało to we mnie dużo większe przygnębienie niż jakikolwiek inny typowo artystyczno-depresyjny film.

Oslo, 31 sierpnia

Stalker,
Czekista,
Kanał,
Nieustające Wakacje,
Mister Lonely
Julien Donkey-Boy

no i jeszcze od Herzoga - Stroszek oraz Zagadka Kaspara Hausera

Myślę, że do tej kategorii można też zaliczyć nowego Blade Runnera i Intestellar.

Koyaanisqatsi

Fusi
Kłopotliwy człowiek

Leaving Las Vegas (1995)
<--- z seriali

Noi Albinoi przebija wszystko z tych co widziałem ( a widziałem w sumie mało)

mnie chyba najmocniej dojebał The Master , nawet nie wiem dlaczego konkretnie, wtedy też byłem na dziwnym etapie życia, pamiętam że właśnie sam wychodziłem z kina i kurwa naprawdę w drodze do domu pierwszy raz miałem łzy w oczach odkąd byłem dzieckiem.

to z perspektywy śmieszne trochę, bo teraz jak widzę filmik o Bryancie to mi ciekną no ale człowiek pizdowacieje z wiekiem

jabolsdz pisze: ↑17 lip 2020, 15:18 człowiek pizdowacieje z wiekiem

coś w tym jest.