ŚLIZGAWKA

Dziwne aż, że tego klasycznego tematu w tym dziale nie ma, jak jakimś cudem przeoczyłem to sorry.
To ja zacznę:

Spoiler

Znacie coś podobnego za granicą?

Nie tekstowo, ale muzycznie to trochę przywodzi na myśl Azealię Banks

niuhniuh pisze: ↑28 kwie 2020, 18:55 Azealię Banks

bardzo to, do tego też Iggy Azalea i MIA chociaż wszystkie trzy są trochę agresywniejsze
niedawno wyszła też taka płytka, cała twórczość w sumie w jakimś stopniu pasuje

Spoiler

też początek tej płyty

Spoiler

ale obie mogą być za ofensywne
niemniej powinno się tobie spodobać, nawet jeżeli poza kategorią
pewnie dałoby wrzucić coś z UK, ale teraz mnie nic nie przychodzi do głowy

Może ktoś powyjaśniać jak wyglądała sytuacja w Memphis w latach 90? W sensie kto się z kim trzymał, kto dissował kogo itd.
Z tego co słyszałem to DJ Squeeky nie lubił się z 3-6, Playa Fly nagrywał z Gangsta Blac(kiem?), któremu rok później DJ Paul i Juicy wyprodukowali album pozatym był w Hipnotize Minds, DJ Paul i Lord dissowali chyba DJ'a Zirka, Gangsta Pat atakował Three 6 Mafię.
Wygląda to dość mało klarownie także niech jakiś znawca naskrobie o tym parę linijek.

summon [mention]baqlashan[/mention]

siema, oprócz tego co wymienił waldek to już chyba nie wiem nic więcej, a przynajmniej nic mi na ten moment nie przychodzi do głowy, raczej wole se posłuchać muzyczki niż rozkminiać co tam za wąty mieli czarnuchy do siebie te 30 lat temu, pozdro

ale może [mention]MasterP[/mention] coś wie na ten temat

Sqeeky i Zirk mieli (I pewnie mają do dziś) pretensje o to, że Paul i Juicy podkradali ich patenty i samplowali ich w swoich kawałkach bez ich zgody.
Nawet doszło do jakiegoś starcia Sqeeky vs Paul w centrum handlowym.
Ogólnie jest dużo brudów na ich temat. Oprócz tego wałki na pieniądze, creditsy, opłacanie radiostacji w Memphis żeby nie grali kawałków innych raperów z miasta i i inne takie akcje.
Tu jest tyle różnych wątków, historii i różnych sytuacji, że potrzeba sporo czasu żeby to opisać.

Jaka jest największa dopuszczana ilość mumbla zanim kawałek zacznie brzmieć komicznie? Moglibyście wysłać jakieś przykłady?

ZRO pisze: ↑06 maja 2020, 9:01Sqeeky i Zirk mieli (I pewnie mają do dziś) pretensje o to, że Paul i Juicy podkradali ich patenty i samplowali ich w swoich kawałkach bez ich zgody.

Tu Squeeky wypowiada się na ten temat. I zdanie ma dalej takie samo.

W kwesti Memphis może jeszcze [mention]Paul[/mention] rzuci więcej światła na pytania [mention]Waldek98[/mention].

Czym się różni trap od drillu?
Na jakiś przykładach jeżeli mogę prosić

kuldziuki pisze: ↑07 maja 2020, 21:40 Czym się różni trap od drillu?

trap to światła miasta gramatika albo klasyczna pezecika, z kolei drill to nielegalne rytmy firmy albo z wkurwiony dzieciak bonusa

kąsasz kwestie?

Główna różnica to tematyka tekstów, trap to głównie drug dealing talk, drill to wszystkie aspekty gangbangingu. Poza tym początkowo drill był po prostu określeniem sceny z Chicago związanej z Englewood, nie było wyraźnej różnicy muzycznej między tym co w atl robił gucci czy waka a tym co na pierwszych mikstejpach robił keef przy pomocy dja kenna. Dopiero gdy keef skumał się z chopem brzmienie bitow lekko się zmieniło, chociaż tak naprawdę bity grubaska to był głównie tuning stylu lexa lugera. Dopiero od czasu gdy drill rozlał się po UK, a później po NY można mówić o jakichś charakterystycznych cechach dla drillowych bitów.
Co oczywiście nie znaczy, że drill z Chicago nie stworzył swojej powiedzmy "estetyki" - charakterystyczne teledyski, lo-fi produkcja, dissowanie zmarłych wrogów, szeroko pojęty tekstowy nihilizm. Gdy traperzy z ATL prześcigali się w znalezieniu tysięcznej metafory na handlowanie koksem, keef czy lil jay se nawijali o tym że mają gnaty co wypierdolą cię z butów i elo.

^ Czyli ktoś wymyślił nową nazwę dla gangsta rapu.

Co do pytania [mention]Waldek98[/mention]. [mention]ZRO[/mention] napisał sporo prawdy. To jest temat rzeka, a zazwyczaj chodziło o to, o co zawsze chodzi czyli kasę lub ego. Dla przykładu Skinny Pimp jeszcze w 1993 roku nagrywał z DJ-em Squeeky swój klasyk Looking 4 Da Chewin', rok pożniej dissował go w zespole z DJ Paulem (Fuck DJ Squeeky), w 1999 roku już jechał na całego po Three 6 Mafii, w 2000 ponownie miał numery produkowane przez Squeeky'ego, a teraz lubi się i z jednym i z drugim. Jednym z powodów dla którego Memphis nigdy nie wjechało na scenę jak Atlanta czy Houston jest właśnie "crabs in the bucket mentality", gdzie poszczególne lokalne gwiazdki były wiecznie skonfliktowane lub po prostu nie chciały sobie pomagać i okopywały się szczelnie w swoich obozach. Może jedynie wspomnę nawiązując do źródeł wrzuconych przez [mention]Archie[/mention], że beef Squeeky'ego i DJ Paula wyróżnia się na tle innych sporów z tego miasta ponieważ chyba jako jedyny nigdy nie został oficjalnie lub nieoficjalnie zażegnany, zapomniany w porównaniu do innych kłótni sprzed lat. Potyczki słowne przeniosły się na ulicę, ponoć doszło do kilku strzelanin, a ta burda pomiędzy ekipami w centrum handlowym przeszła do legendy Memphis, niestety nie ujawniono zbyt wielu szczegółów na ten temat. Słuchając uważnie wersów Paula i Juicy'ego szczególnie z lat 2001-2003 można wychwycić wiele ukrytych dissów skierowanych w oponentów z lokalnej sceny, trzeba też przyznać, że napędzani tą wojną pisali oni wtedy swoje najlepsze zwrotki w karierze.

Przy okazji polecem świeżutki wywiad DJ Vlada z Crunchy Blackiem, true soldier

Dzięki za odpowiedzi Panowie, zawsze coś ciekawego można się dowiedzieć.

kuldziuki pisze: ↑07 maja 2020, 21:40Czym się różni trap od drillu?
Na jakiś przykładach jeżeli mogę prosić

A który trap od którego drillu?

Koledzy wyżej w sumie dobrze nakierowali od siebie dodam, że trap (ten oryginalny) skupia się wokół tematyki związanej z życiem na traphousie i wyrwaniem się z niego - handlowanie, przemoc, mój skład kontra twój skład, ale kluczowym czynnikiem był sposób pisania i prezentowania tekstów - mimo, na pozór ponurej tematyki to była muzyka motywacji. Nawijka była o sprzedawaniu <wstaw tutaj masę metafor dot. narkotyków>, odnoszeniu sukces i obnoszeniu się z tym (kobiety, fury, biżuteria) w taki charyzmatyczny sposób, że w połączeniu ze specyficznym brzmieniem ta muzyka po prostu niosła (przykład). Handlarze mieli pieniądze, respekt, kobiety i byli gwiazdami danych rejonów, a to była muzyka odzwierciedlająca to co się działo (poszukaj info o Black Mafia Family i o tym jak się bawili to załapiesz temat). Pod względem tekstowym handlowanie było w trendzie tak jak dzisiaj branża fitness, a ten kto zażywał twarde narkotyki był zwykłym środkiem do celu na którym się robiło hajs (ciekawostka: tylko ludzie z Three 6 Mafii - reprezentujący zupełnie inne brzmienie - byli na tyle odważni, że nawijali o konsumpcji twardych i przetarli tym drogi innym artystom). Kolejnym kluczowym czynnikiem trapu było brzmienie, którego głównymi architektami byli DJ Toomp (producent najlepiej znany ze współpracy z T.I.), Shawty Red (ojciec brzmienia Lexa Lugera), Drumma Boy (w ogólnym rozrachunku miał najbardziej hitowe brzmienie), przez wielu zapomniany Fatboi i bardzo dobrze znany Zaytoven.

Trap sobie funkcjonował jako jeden z wielu podgatunków rapu (przypominam, że mieliśmy wtedy na rynku jeszcze regionalizację brzmienia i czołowi raperzy i producenci byli z Atlanty), miał swoją pozycję, ale już nie tak mocną jak wcześniej, bo tym rynkiem rządzą mody, a czołowi reprezentanci eksperymentowali też z brzmieniem bardziej mainstreamowym (np. The State vs. Radric Davis) i wydano wtedy album pt. Flockaveli, który był na tyle charakterystyczny, że przywrócił trap na piedestał i mocno polaryzował opinie. Brzmienie prezentowane wtedy przez Lugera było tak ciężkie (na tle brzmienia sceny), że nie dało się tego słuchać, a liryka Waki po prostu była tak prosta i bezpośrednia, że przechodziło to ludzkie pojęcie nawet jak na trap (zero jakiejkolwiek subtelności, sprytu, gier słownych, takie Blunt Music). Ten album zmienił scenę i był wtedy WYSYP bitów od Lexa Lugera i producentów, którzy go kserowali (każdy chciał mieć swoje Hard In Da Paint). Wtedy też popularny zrobił się kolektyw producencki 808 Mafia założony przez Southside'a (współtwórcę brzmienia Waki).

Później zaczęto mieszać trap z muzyką elektroniczną [kamień węgielny to Diplo Presents: Free Gucci (Best Of The Cold War Mixtapes) z 2010], która wtedy była mega popularna i to eksplodowało, bo do setów wrzucano hity reprezentantów Bircksquadu, a z czasem Waka zaczął grać na imprezach EDM. Niestety z tak nagłym wzrostem ten podgatunek zaczął się rozcieńczać, bo brała się za to masa przypadkowych osób na fali popularności i byle elektroniczny bit z 808 nazywali "trap" (nie byli osłuchani z kanonem oryginalnego trapu pod kątem warstwy muzycznej, po prostu chcieli robić coś co jest na czasie i wpierdolić to na Soundcloud). Była próba wydzielenia z tego po prostu osobnego podgatunku o nazwie EDM trap, trapstyle, trapstep (to ostatnie od mieszkanki z dubstepem i jednym z protoplastów tego kierunku był też filar Three 6 Mafii), ale nie przyjęło się osobne nazewnictwo. Moda na EDM trap skończyła się i nie przenikła do mainstreamu rapu natomiast w tym okresie Future (też reprezentant Atlanty) łapał ponownie wiatr w żagle i wyrastał na czołowego artystę mainstreamu dzięki któremu zmieniło się brzmienie trapu (rozmyte, ćpuńskie bity serwowane przez Southside'a na 56 Nights i Metro Boomina na DS2) oraz treści (nawija o zażywaniu, a nie sprzedawaniu). I on jest ostatnim solowym raperem, który zmienił oblicze tego podgatunku w sposób znaczący z perspektywy nowych twórców i mainstreamu (Thuggera nie liczę, bo szybko odleciał na do swojej galaktyki).

Drill jest podkręconą wersją nastawioną głównie na aspekty związane z przemocą i zamiast klimatu motywacji do działania masz podane to w sosie nihilizmu i w prosty, dosadny, brutalny sposób. Taki zły kuzyn gangsta rapu i trapu (drillowcy z Chiraqu używali też terminu trappin). Sam drill wyewoluował głównie z twórczości Gucciego, Waki Flocki i Bricksquadu (przykładowy utwór z 2009). I o ile w trapie królowało bycie obrotnym, to tutaj króluje bycie gościem, który każdego odpierdoli z półautomatycznej broni (w przypadku UK nożem). Pod względem brzmienia bity wolniejsze i agresywniejsze (duch Flockaveliego obecny). Czołowymi producentami z Chicago byli DJ L i Young Chop. Po Keefie zapowiadało się, że na szerokie wody wypłynie Lil Durk, który na tle tego podgatunku wyróżniał się używaniem auto-tune'a i miał najbardziej poukładane w głowie, ale nie udało się. Brzmienie drillu przebiło się do szerszej świadomości, ale nie wpłynęło tak mocno na brzmienie amerykańskiej mainstreamowej sceny jak trap czy choćby sam Flockaveli (jedną z przyczyn było "crabs in the bucket mentality"). No, ale wypłynęło zupełnie gdzie indziej - zainspirowały się nim składy w UK.

W przypadku UK drillu w przeciwieństwie do Chicago mamy o wiele lepsze wersy i ciekawsze "delivery", wynika to z tradycji girme'u gdzie musisz być mocnym MC. Do tego w UK normalnym jest nagrywanie składami (np. 67 czy Harlem Spartans), a nie solo. Pod względem brzmienia bity są bardziej hermetyczne, w większości ponure, chłodne (mimo to z mocnym basem) i mają sporo miejsca pozostawione na zabawy flow (protopasta z 2014). DNA brzmienia DJ-a L zaprezentowane w Designerze G Herbo odnajdziesz w wielu bitach UK drillu. Pod względem produkcji scenę reprezentują m.in. Bkay, MK The Plug, M1 On The Beat, Hargo, 808Melo, Ghosty, Sykes Beats, a za brzmienie NY drillu odpowiada kolejny reprezentant UK czyli AXL Beats (gość jest z Londynu i działał z 22Gz i Fivio). Również do rozwoju sceny nowojorskiej przyłożyli się 808Melo, który odpowiada za Dior i Welcome to the Party Pop Smoke'a oraz Ghosty, który produkował dla 22Gz. Aktualnie na scenie dominuje brzmienie z UK/NY i stylistyka tych bitów przedziera się również do Polski.

Do tego oba podgatunki mają swój określony slang, ad-liby (slang w UK Drillu też się różni), jak posłuchasz to zaczniesz łapać. Dużo z powyższych brzmień i inspiracji przenikało się w podobnym czasie, więc wytłumaczenie tego w sposób liniowy jest uproszczeniem.

Poniżej wyselekcjonowane materiały, aby szybko wyłapać główne cechy i jak to ewoluowało:

Początki trapu:
T.I. - Trap Muzik (2003)
Gucci Mane - Trap House (2005)
Young Jeezy - Trap or Die (2005)
Young Jeezy - Let's Get It: Thug Motivation 101 (2005)

Dojżałość:
Young Jeezy - The Recession (2008)
Young Jeezy - The Real Is Back (2011)
Gucci Mane - Trap Back (2012)
Yo Gotti - Live from the Kitchen (2012)
Young Jeezy - The Real Is Back 2 (2011)
2 Chainz - T.R.U. REALigion (2011)

Kluczowy moment:
Waka Flocka Flame - Flockaveli (2010)

Drill:
Cheef Keef - Back from the Dead (2012)
King Louie - Drilluminati Mixtape (2012)
Lil Reese - Supa Savage (2013)
Lil Durk - Signed to the Streets (2013)
P. Rico - Welcome To Puerto Rico (2013)
SD - Life Of A Savage 3 (2013)
G Herbo - Welcome to Fazoland (2014)
RondoNumbaNine ‎– Real Nigga 4 Life 2 (2014)
L'A Capone - Separate Myself (2014)

UK Drill:
67 - Lets Lurk (2016)
Skengdo & AM - 2 Bunny the Mixtape (2017)
Charakterystyka różnych ekip i przykładowe kawałki

NY Drill:
Pop Smoke - Meet the Woo (2019)
Fivio Foreign ‎– Pain And Love (2019)
22Gz - Growth & Development (2020)

-----------------

Na marginesie warto dodać, że trap nie wziął się tak sam z siebie. To też ewolucja tego co było wcześniej na południu - historii prezentowanych m.in. przez UGK, brzmienia crunku (np. T6M, Lil Jon & The East Side Boyz), snap music (np. D4L, Young Joc) czy booty shake bass music/miami bassu (np. Kilo Ali). Brzmienia się przenikały i ewoluowały jedno z drugiego, ale nie tak szybko jak teraz i w ramach regionów (te brzmienia są z południa), więc łatwiej wyłapać ewolucję niż teraz kiedy inspiracje są globalne. W ogóle to niezła beka, że brzmienie które wyewoluowało z południa USA przedarło się do NY poprzez atak z Wielkiej Brytanii.

Dzienka użytkownicy baqlashan, whtn i Archie