ŚLIZGAWKA

Spoiler

01. Otwarcie
02. Zalew
03. Szukam
04. L.O.V.E.
05. Kandydaci na szaleńców
06. Mierzymy się wzrokiem
07. Naucz mnie czegoś
08. Nic wbrew sobie
09. Żywioły
10. Zanim znajdziemy
11. Druga strona
12. Mój świat
13. Tribute To Hank
14. W deszczu i w upale
15. Zamknięcie
16. Zegar tyka
BONUS CD:
01.Studio, scena, łóżko
02.Z tym, co w sobie mam
03.Głód zwycięstwa
04.Biała laska w kusej sukni z folii
05. Tam, gdzie chcę
06.Happy home
07.Mój świat (Remix)

Spoiler

Trzecie, pełne eksperymentów solo Mesa. Jest tu jeszcze więcej podśpiewywania niż na poprzednich albumach, do tego track na drum n bassowym i dubstepowym bicie czy też kolejne połączenie Mesa z rockiem - track z The Lunatics. W przeciwieństwie do ostatniego słabego moim zdaniem projektu Mesa tutaj eksperymenty są udane i choć nie wszystkie kawałki są stricte rapowane to wyszły zajebiście. Wielu uważa tą płytę za najlepszą od niego, moim zdaniem jest to jego trzeci najlepszy krążek, tuż za "Rapersampler" i "Alkopoligamia: Zapiski Typa" (nr 1 w jego dyskografii imo). Bonusowy cd trzyma poziom, zwłaszcza na wyróżnienie zasługuje moim zdaniem track o kokainie z Pihem. Po premierze nie lubiłem tej płyty, a teraz myślę, że to już klasyk.

Za ten wers o aborcji to dożywotni chuj mu w dupę.

Piękna płyta, chciałem zacząć wymieniać dobre numery, ale za dużo by było, więc tylko spropsuje moją ulubioną trójkę - Szukam (chociaż jak pamiętam ten numer raczej wielu się nie podobał), Zamknięcie i Happy Home. Ale to miało klimat Jest kilka słabszych momentów, ale dla mnie i tak to jest najlepsza płyta Mesa

handziak pisze: ↑13 kwie 2020, 19:51 Za ten wers o aborcji to dożywotni chuj mu w dupę.

jak drę się z nim na koncertach na tyle ile pamiętam całe otwarcie to tego wersu nigdy z nim nie przewinę
generalnie obok lepiej nie pytać bonsona najbardziej emocjonalny banger, nic tego na żywo nie przebija z naszego rapu, a sporo już słyszałem

całości za to jakimś wielkim fanbojem nie jestem, chociaż na fizyku mam
dobra płyta, ale trochę nierówna jednak i potrafi przymulić

Jako album to imo jego zyciowka. Zdecydowanie najrowniejsza sposrod wszystkich wczesniejszych i pozniejszych. Sporo eksperymentow oraz podspiewywania, ktore jak juz wspomniał Yayo byly udane. Nie wiem czy to sentyment, ale jezeli chodzi o albumy Mesa, to wszystko to co wydal do KNS>wszystko po KNS.

handziak pisze: ↑13 kwie 2020, 19:51 Za ten wers o aborcji to dożywotni chuj mu w dupę.

Kaja Godek lubi to.

co do albumu - masakrycznie nierówny. nie żeby to była jakaś odkrywcza myśl w kontekście płyt Piotrka, ale tutaj wyjątkowo rzutuję to na mój ogólny odbiór. po prostu te niektóre eksperymenty nie wyszły, a tym smutniej, że lirycznie był wtedy w formie mocno. KNS nie jest nawet w moim top3 jego dysko, nie mniej ogromny props za takie numery jak Mierzymy Się Wzrokiem, W Deszczu i W Upale, Happy Home, czy tytułowy track. wracam sobie do nich i uświadamiam, jak bardzo przed sceną był wtedy Mes (warsztatowo, świadomościowo, twórczo).

­­­­

Kiedyś bardzo lubiłem tą płytę, teraz to wciąganie powietrza przez zęby w chyba każdym kawałku mnie mocno irytuje i rzadko wracam. Szukam.. się strasznie zestarzało, a Zegar Tyka to od zawsze było gówno obesrane.

Potwierdzam, syczenie Mesa najgorsze i nigdy nie potrafiłem przestać zwracać na nie uwagę, zresztą nie tylko na tym albumie

Damian pisze: ↑13 kwie 2020, 20:54 wszystko to co wydal do KNS>wszystko po KNS

Opus magnum Mesa.

Oczywiście, rozbijając temat na pojedyncze kawałki można mówić o jakichś nierównościach, gorszych momentach itp. ale dla mnie cała ta produkcja zawsze była dłuższą wycieczką - są takie krążki, których częściej należy słuchać tylko w całości.

W mojej głowie album ten stanowi swojego rodzaju manifest - taki "Zamach na przeciętność" 2.0 (w wielu punktach zresztą), gdzie większość rzeczy w końcu zagrała jak trzeba. Ponownie jednak, jak przy każdym dziele Mesa - można jego sylwetkę kupić, albo nie. Ja w tamtych czasach jarałem się tym niemożliwie, ale młody byłem, świata jeszcze nie znałem. Dziś, tknięty nieco zębem czasu i doświadczeń myślę, że krążek ten zestarzał się bardzo dobrze (co np. w przypadku "Zamachu..." nie jest już takie oczywiste).

Muzycznie absolutnie najwyższa półka. Wokalnie? Myślę, że również trudno było wówczas szukać rapera z lepszym warsztatem. Wizerunek/kreacja postaci Mesa również wtedy jeszcze do mnie trafiały i nietrudno było mi wczuć się w pojeba artystę, kurwiarza z nałogami, choć akurat wtedy w tej materii jeszcze za mocno nie działałem. Jest brud, jest prawda, jest dobra forma podawania tych treści - ja nie potrzebowałem lepszej zachęty.

No i

handziak pisze: ↑13 kwie 2020, 19:51 Za ten wers o aborcji dożywotni props.

Podbijam posty o KNS jako Opus Magnum Mesa. Mes zluzował z lansem, od którego oczy i uszy bolały jeszcze na Zamachu i od razu sieknął rewelacyjny album. Część kawałków mocno się zestarzała, ale to przecież już 9 lat ma, wiec nie jestem zaskoczony. Chętniej wracam do Trzeba Było Zostać Dresiarzem, ale jako całokształt to KNS jednak było mocniejsze.

I oczywiście:

handziak pisze: ↑13 kwie 2020, 19:51 Za ten wers o aborcji dożywotni props.

frontkick pisze: ↑14 kwie 2020, 13:20

MoTyW pisze: ↑14 kwie 2020, 12:40 Za ten wers o aborcji dożywotni props.

podbijam

clockers pisze: ↑14 kwie 2020, 9:49

handziak pisze: ↑13 kwie 2020, 19:51 Za ten wers o aborcji to dożywotni chuj mu w dupę.

Kaja Godek lubi to.

ale po chuj przechodzić ze skrajności w skrajność od razu?

oj nabijam się trochę, daj spokój.

a tak naprawdę jest to smutne, jeśli ktoś wchodzi do tematu o płycie rapera tylko po to, żeby napisać ‚chuj mu w dupę za wers o aborcji’. no jednak jest to powód by myśleć, że kolega handziak ma jakiś straszny ból z tego powodu, a jego wpis po prostu pachnie mi fundamentalizmem.

No dla mnie to na pewno nie jest najlepsza płyta Mesa, a jak przejrzę tracklistę i zostawię tylko kawałki, którymi się dzisiaj jaram, to wychodzi mi:
01. Otwarcie
06. Mierzymy się wzrokiem
10. Zanim znajdziemy
01. Studio, scena, łóżko
04. Biała laska w kusej sukni z folii
i to są sztosy do których będę wracał już zawsze, a jako całość płyta dobra, ale nie zajebista. Może też odnoszę takie wrażenie, bo "ZNP" jest moją ulubioną płytą Mesa i "KNS", który nastąpił po niej miał dla mnie za dużo formy a za mało treści.

Żeby nie było - uważam Mesa za dobrego rapera, ale jedyne materiały jakie od niego słucham to debiut Flexxipu, pierwsza solówka i Rapersampler. Do reszty się przekonać jakoś nie mogę. A jeśli chodzi o jego styl, poglądy i to co sobą prezentuje to jest niezwykłym bucem, który myśli, że pozjadał rozumy. Przydałoby się, gdyby ktoś go porządnie wyjaśnił i sprowadził na ziemię.

handziak pisze: ↑15 kwie 2020, 10:43 Przydałoby się, gdyby ktoś go porządnie wyjaśnił i sprowadził na ziemię.

Co masz konkretnie na myśli?

Edit down: ale w jaki sposób "sprowadzić na ziemię"?
Edit down 2: no i co jest w tym złego, ze MC ma się za "nie wiadomo kogo"? Myślałem, że m.in. o to chodzi w byciu MC
Edit down 3: [mention]handziak[/mention] odpisz please
Edit 4: no i chuj, nie dowiem się, bo dostał bana, dzięki [mention]SWN[/mention]

Bo ma się za niewiadomo kogo ten typ.

Nie wiem co jest takiego w tym Rapersamplerze, że jest tu taki propsowany, skoro więcej kawałków do których chce się wracać jest na Lepszych Żbikach.