ŚLIZGAWKA

W tym wszystkim, co ma prawdziwe znaczenie, jesteśmy jednością. Miłość, wiara, ufność, empatia, rodzina, przyjaźń, zachody słońca i pieśni zachwytu: w każdym życzeniu zrodzonym z naszego człowieczeństwa jesteśmy jednością. Nasz gatunek w tym punkcie naszej linii losu jest jak dziecko, które niszczy dmuchawiec bez namysłu czy zrozumienia. Ale nadal mamy w sobie zdziwienie dziecka i nie istnieje granica dobra, które możemy zdziałać, kiedy ludzkie serca się połączą. To prawda o nas. To historia o nas. To znaczenie słowa Bóg: jesteśmy jednością. Jesteśmy jednością. Jesteśmy jednością.

Rzecz jasna, wszyscy uważają mnie za kiepskiego faceta. Rano na kacu też tak o sobie myślę. Ale nie można przecież polegać na opinii człowieka, który jeszcze nie zdążył strzelić sobie klina. Za to wieczorem (oczywiście, jeśli we dnie ubzdryngolę się jak należy) - jakież wieczorem otwierają się we mnie głębie! Jakie otchłanie!
Ale niech już będzie. Niech będzie, że jestem kiepski facet. Ogólnie biorąc, jeśli człowiek rano czuje się parszywie, a wieczorem jest pełen planów, marzeń i mozołów - to z pewnością jest bardzo zły. Złe poranki i dobre wieczory to sprawdzone cechy niedobrych ludzi. Ale jeśli jest odwrotnie - jeśli rankiem człowiek jest dziarski i pełen nadziei, wieczorem zaś ogarnia go niemożność - to z pewnością mamy do czynienia z parszywcem, groszorobem i miernotą. Taki facet napełnia mnie obrzydzeniem. Nie wiem jak was, ale mnie napełnia.

oyche pisze: ↑22 lip 2019, 11:47 Przysięgam - na swoje życie i swoją miłość do niego - że nigdy nie będę żył dla innego człowieka ani prosił go, by żył dla mnie

Jesteśmy w sumie tak płytcy z natury, że jedynie rozrywka może nas tak naprawdę odwieść od umierania. Nic więc dziwnego, że jeśli o mnie chodzi, wczepiłem się desperacko w doznania filmowe.

Pewne rzeczy w życiu można zmienić: wagę, wygląd, nawet nazwisko. Ale inne są odporne na najusilniejsze starania i mimo szczerych chęci nie jesteśmy w stanie na nie wpłynąć. To te drugie w największym stopniu nas określają. Jesteśmy nie tym, co da się w nas zmienić, lecz tym, na co nic nie możemy poradzić

Biedaków nigdy nie stać na nic, dlatego właśnie są biedakami.



- Niesłychanie to logiczne. A odkrywcze, że aż dech zapiera.

Przez całe życie słyszałem wiele tekstów typu:
– Człowiek się uczy na błędach.
– Co nie zabije to wzmocni.
– Podróże kształcą.
To wszystko nieprawda. (…) znam ludzi, którzy potrafią 10 lat walić głową w ścianę i ciągle są zdziwieni, że ich głowa boli, a ściana stoi. Także człowiek się uczy na błędach wtedy, kiedy wie, że je popełnia. Podróże kształcą? Tak, ale tylko wykształconych ludzi. Ludzie jadą do Egiptu, stoją pod piramidami i mówią:
– Patrz jaka niska, wyższa się wydawała.
I to jest koniec refleksji na temat 3 tysięcy lat historii. Jadą do Meksyku i na pytanie ‘Jak było?’ mówią:
– Meksyk jak Meksyk, ciepło było.
No i co nie zabije to wzmocni, to nieprawda. Co nie zabije to, nie zabije, wcale nie musi wzmacniać. Potrafi sponiewierać i zostać na całe życie.

Obserwatorzy życia na starość stają się niespokojni. Miotają się, patrzą na zegarki; jest to jeden z śmiesznych nawyków starych ludzi - pragną ratować czas. W pewnym okresie chciwość życia i wrażeń staje się u nich silniejsza niż u dwudziestolatków. Dużo gadają, dużo myślą: uczucia ich są dzikie i tępe zarazem. Potem gasną szybko i spokojnie. Umierając wmawiają wszystkim, że żyli szeroko. Impotenci chwalą się sukcesami u kobiet, tchórze - bohaterstwem, kretyni - mądrością życia.

To ciekawe, jak dalece kobiety nie mają poczucia rzeczywistości. Żyją we własnym świecie, który właściwie nigdy nie istniał i istnieć nie może. Jest na to o wiele za piękny, a gdyby można taki świat zbudować, rozleciałby się przed zachodem słońca. Pierwszy lepszy nieznośny fakt, z którym my mężczyźni współżyjemy zgodnie od chwili stworzenia, wyrwałby się i dałby w łeb całej historji.

Byłem sam na tym cmentarzu dominującym nad wsią, gdy weszła tam kobieta w ciąży. Wyszedłem natychmiast, żeby nie musieć patrzeć z bliska na tę nosicielkę trupa ani medytować nad kontrastem między wystającym brzuchem i zapadłymi grobami, między fałszywą obietnicą a kresem wszelkich obietnic.

Po wizycie u lekarza poszliśmy do rosyjskiej knajpy. Knajpiarz ten był najdziwaczniejszym bussinessmanem, jakiego spotkałem w swoim życiu. Kiedy poprosiłem go o befsztyk i zapytałem, czy jest dobry, roześmiał się szyderczo.
- To gówno, nie befsztyk - powiedział.
- A bliny?
- Tak samo do niczego.
- A ryba?
- Nie do jedzenia.
- Więc może tatar?
- Mięso fatalne.
Czułem się bezradny; poprosiłem jednak o befsztyk. Podał mi befsztyk i nalał wody do szklanki; i znów roześmiał się szyderczo.
- Woda sfałszowana - powiedział. I natychmiast wyjaśnił: - Eto wsio czerez jewreji.
W barze tym poznałem kiedyś bardzo ładną dziewczynę. Siedziałem nad szklanką whysky i zobaczyłem, iż młoda osoba rzuca mi powłóczyste spojrzenia; pełen wiary we własne siły zamówiłem następną whisky i jej zaproponowałem także, na co zgodziła się z entuzjazmem. Nie mówiła po angielsku, ale z jej pełnej czaru paplaniny wynikało, iż mam ładne oczy czy też ładne ręce; czy też że jestem bardzo miły.
- Pan jest Amerykaninem? - zapytała po pewnym czasie.
- Nie.
- Niemcem?
- Nie.
- Anglikiem?
- Nie.
- Więc?
- Polakiem - powiedziałem zwycięsko.
Na twarzy jej odbił się wyraz przerażenia i pogardy, aby się tu posłużyć sformułowaniami zaczerpniętymi z powieści Lady Hamilton, czyli najpiękniejsze oczy Londynu; nerwowym ruchem złapała torebkę leżącą między nami na barze i szybko wybiegła z lokalu. Właściciel spojrzał na mnie i skonstatował ponuro: „To wszystko przez Żydów.”

ty kurwo

W Toronto złapaliśmy autobuff do Bussalo, gdzie próbowaliśmy skontaktować się ze Steve'em i Sandy. Numer telefonu, który nam dali nie zadziałał. Wysłaliśmy wiec list w stylu: "Kurwa, gdzie do kurwy nędzy, kurwa, jesteście?" itd,itd. List był na serwetce i oprócz wyrazów zawierał adresy i numery, pod którymi mogli nas złapać w Stanach. Wsiedliśmy w autopitt do Bussburgha [...]

-A mnie czysta leczy.
-Z czego?
-Ze wszystkiego. Albo mnie rozgrzewa, albo oziębia, albo...
-Oziębia? Czysta?
-To prawda - tym razem wtrącił się doktor Hanusz. - Klimatyzacyjne zalety czystego alkoholu były już dawno znane. Wiadomo, że wódka chroni przed mrozem, bo rozgrzewa zziębniętego, i przed upałem, bo kiedy we wnętrzu robi się bardzo ciepło, to powietrze na zewnątrz wydaje się dzięki kontrastowi stanowczo chłodniejsze niż jest w istocie, i nawet przyjemnie orzeźwia.

svnchez pisze: ↑22 lip 2019, 19:04

Przez całe życie słyszałem wiele tekstów typu:
– Człowiek się uczy na błędach.
– Co nie zabije to wzmocni.
– Podróże kształcą.
To wszystko nieprawda. (…) znam ludzi, którzy potrafią 10 lat walić głową w ścianę i ciągle są zdziwieni, że ich głowa boli, a ściana stoi. Także człowiek się uczy na błędach wtedy, kiedy wie, że je popełnia. Podróże kształcą? Tak, ale tylko wykształconych ludzi. Ludzie jadą do Egiptu, stoją pod piramidami i mówią:
– Patrz jaka niska, wyższa się wydawała.
I to jest koniec refleksji na temat 3 tysięcy lat historii. Jadą do Meksyku i na pytanie ‘Jak było?’ mówią:
– Meksyk jak Meksyk, ciepło było.
No i co nie zabije to wzmocni, to nieprawda. Co nie zabije to, nie zabije, wcale nie musi wzmacniać. Potrafi sponiewierać i zostać na całe życie.

- Jacek Walkiewicz, nie wiem z jakiej książki, bo ten cytat akurat znalazłem gdzieś w internecie

- Czego więc chcesz? Perfekcji?
- ...albo niczego. Zatem, jak widzisz, wybieram to ostatnie.
- To nie trzyma się kupy.
- Wybieram jedynie pragnienie, na które człowiek naprawdę może sobie pozwolić. Wolność, Alvah, wolność.
- To nazywasz wolnością?
- O nic nie prosić. Niczego nie oczekiwać. Nie być zależną od niczego.

W końcu rzuciła go nożem kuchennym, a on uderzył ją w twarz. Potem pieprzyli się ze sobą.[...]
Wiedział że Elena ma świra. Tego rodzaju kobieta w końcu zabije siebie, kochanka albo własne dzieci, a on nie kochał jej bardziej niż ona jego. Było to dla niego całkowicie oczywiste, lecz również pozbawione znaczenia. Doszedł do wniosku, że ludzi nie łączy ze sobą miłość ani nienawiść. Chodziło o to, czy pasują do siebie. Elena była szaloną suką, a on pijakiem i zabójcą. Zasługiwali na siebie.