ŚLIZGAWKA

Zawodnicy najzwyczajniej w świecie nie traktowali swoich obowiązków poważnie. Przekonywałem ich, że jeśli tylko odpowiednio wykorzystamy miesiąc treningu, wysiłek zaowocuje. Tym bardziej że pojawili się zainteresowani potencjalnym zakontraktowaniem zespołu. Szybko okazało się jednak, że gracze nie są gotowi na poświęcenia. Jeden kupił sobie kierownicę i w przerwie między meczami ponad regenerację stawiał grę w Euro Truck Simulator, a drugi wolał odpalić League of Legends.

Nie chcę rzucać ksywkami, ale ludzie zasługują na to, by o kilku sprawach się dowiedzieć. Podczas jednego z bootcampów umówiliśmy trening na 11:00. Mieliśmy w zespole graczy, którzy wstawali 9:00, jedli śniadanie, brali prysznic przygotowywali się do pracy, ale byli też tacy, których trzeba było błagać o wstanie z łóżka. Doszliśmy nawet do momentu, kiedy dwie godziny omawialiśmy mapę bez jednego z graczy, bo miałem już dosyć ciągłego proszenia się o jego obecność.

Nie do pomyślenia jest też to, że już w lutym od jednego z graczy otrzymalismy informacje o tym, że nie jest przekonany, czy chce kontynuować zawodową karierę. Usiedliśmy we wspólnym gronie, porozmawialiśmy, ale ziarno niepokoju zostało już zasianie. W podobnych sytuacjach nie spada jedynie skuteczność zawodnika z wątpliwościami, ale całej grupy. Obrywa motywacja oraz wzajemne zaufanie.