ŚLIZGAWKA

Parokrotnie wyrażałem publicznie sympatię do Kanye Westa, jego wyobraźni, kreatywności, pomysłów na muzykę i ubrania, stąd te parę zdań. Trudno znieść kompletny publiczny upadek jakiejś osoby gdy się ją bardzo ceniło. Aby dać jakiś punkt odniesienia - nigdy nie płakałem po Edzi bo nigdy nie porwał mnie kolorowy wiatr, za to od płyt takich jak "Yeezus" czy "Life of Pablo" nie mogłem się oderwać przez długie miesiące. Nie ma sensu nawet dotykać nazistowskiego bełkotu idioty, który z siebie wylał. Wywodu o tym że Hitler był fajnym gościem bo wynalazł autostrady i mikrofon pojemnościowy nie wymyśliłby John Cleese. To są klekotania osoby ciężko chorej psychicznie, ale oczywiście kładzenie akcentu na zaburzenie jest mocno niesprawiedliwe. Nie każda osoba z dwubiegunówką staje się zadeklarowanym neonazistą. West to skrajny przypadek człowieka kompletnie zakochanego w sobie i przekonanego o swojej wyjątkowości a z drugiej strony ignoranckiego i zupełnie niewykształconego. Jest to chyba o tym, że powinniśmy przemyśleć, a najlepiej wyrzucić z naszego słownika słowo "geniusz". Żyjemy w czasach ekstremalnego kultu jednostki. Geniusze otaczają nas zewsząd. Z reguły są to charyzmatyczni i wizjonerscy mężczyźni którzy dzięki paru rzeczywiście błyskotliwym biznesowym ruchom mają więcej forsy niż niektóre państwa. West, Bezos, Musk. Otaczamy ich kultem jak półbogów. Infosfera całej planety codziennie robi korytarz życia dla ich narcyzmu. Tymczasem są naprawdę ważniejsze sprawy niż obrażalstwo Muska czy neonazizm Westa, planeta świetnie poradziłaby sobie bez jednego czy drugiego ale oni nie przestają. Przemyślmy to wszyscy, naprawdę. Są na tym świecie geniusze ale nawet nie znamy ich nazwisk. Geniuszami są ludzie w stylu Olgi Malinkiewicz czy Larsa Lannfelta. Nie wiecie kto to, zgooglujcie. Poza tym przypadek Westa to lekcja dla wszystkich do czego prowadzi brak pokory i życie w otoczeniu klakierów. Każdy kto ma pieniądze Kanye albo Elona Muska (zostawmy na chwilę dyskusję o tym czy w ogóle ludzie powinni mieć takie pieniądze) powinien zatrudniać kogoś kto będzie szczerze i po żołniersku nawigował go po polu własnego ego. To po to królowie mieli błaznów, a nie po to żeby było śmiesznie. West wielokrotnie nazywał się następcą Michaela Jacksona i można powiedzieć że w kwestii publicznego upadku właśnie się nim stał. Bardzo przykro na to patrzeć, zwłaszcza że sprawa bez wątpienia skończy się tragicznie. A najbardziej jestem zły za to, że pozbawił mnie możliwości słuchania swojej muzyki bez tego całego głupiego balastu. Trudno. RIP.