ŚLIZGAWKA

FruitOffTheWall pisze: ↑05 lut 2022, 13:26 ja propsuje za podcast, polecanko odc z koterskim

Dziękuwa za ten post, zacząłem oglądać podcast i nie żałuję, świetny jest. A co do książek było czytane ślepnąc od świateł i mega się podobało, dużo bardziej niż serial, można się utożsamić z główną postacią. Natomiast znawcą literatury pięknej nie jestem, więc to tylko zdanie zwykłego zjadacza chleba. Czułem się zrozumiany jako człowiek gdy czytałem tą książkę. Ale ja jestem typem, który nie wchodzi do klubów bo odczuwa wstręt, i ma w sobie sporo takiej ciężkiej do wyrażenia lub uargumentowania obrzydzenia i niechęci może nie do ludzi, ale do pewnych zjawisk, które ciężko nawet skategoryzować. Nawet nie czytam social mediów bo mam ochotę tłuc ludzi, rodziny bym nie mógł mieć bo myśl że musiałbym uważać na kogoś kto jest niezależny ode mnie mnie przeraża. We wnętrzu głowy głównego bohatera czułem się więc jak u siebie. A nawet miałem poczucie że główny bohater to jest tak jakby wziąć mój temperament i tendencje i rozpisać to do takiej totalnej nienaturalnej konsekwencji (nienaturalnej dla człowieka).

Mam wrażenie że to jest taka książka, która mocno stoi tym takim totalnie przerysowanym głównym bohaterem i albo komuś się ten bohater spodoba\znajdzie w nim coś ciekawego, albo cała książka mu nie podejdzie.

przedszkolanek pisze: ↑26 lis 2022, 17:43 to dawaj dobrych polskich prozaików debiutujących po 2000 (wyłączamy non fiction)

Dodaję Cherezińską, świetnie się bawiłem przy Turnieju Cieni

Mamy naprawdę dużo pięknych/mocnych rzeczy w najnowszej literaturze i wysyp wręcz wydawnictw z rodzimą prozą więc jest naprawdę dobrze, a Żulczyk to na tym tle wypada srednio.

Netflix zekranizuje "Wzgórze Psów". scenariusz serialu pisze Jakub wespół z Piotrem Domalewskim ("Cicha Noc"), który także reżyseruje całość.


Żulczyk w jakim sztosie twórczym jebaniutki. czekam z ręką wiadomo gdzie, fenomenalna powieść, która od pierwszych stron prosi się o przeniesienie na ekran. tylko musi być kurwa mrok i brud i surowizna. i nie może być pudła z obsadą.

Zajebista wiadomość <3

Chętnie przyjmę od was kochani moi propozycje innych polskich powieści w klimacie Wzgórza Psów.

ja również, nie muszą być polskie zresztą.

no tego to się szczerze mówiąc nie spodziewałem. przeczytam na pewno, ale po co to? ludzie od lat piali, że chcą drugiej części, a zawsze miałem wrażenie, że takie historie jej nie potrzebują. Jacuś się wpierdolił i już go nie ma. Ciekawe co tam Żulczyk nawywijał.

No i tytuł koszmarny, zapowiadający jakąś taką popkulturową żonglerkę z przymrużeniem oka ala Tarantino, a pewnie w książce brud rzygowiny degrengolada. No nie wiem

Ruch tylko pod klepanie scenariusza do drugiego sezonu serialu, który oczywiście nie dźwignie fenomenu oryginału i tylko rozwodni jego kultowość

może to prequel, bo kogo obchodzi jakiś jacuś i oto dowiemy się, jak dareczek stał się żywym diabłem

czekanko. b fajna okładka.

Zulczykowi hajs się kończy, warszafianka czy inna chujowianka nie wypaliła, to tera będzie jebal leszczy na hajs jak Patryk vegeta patusow w cinema city, propsy pijaku !

sztyc pisze: ↑04 wrz 2023, 17:25 może to prequel

Niestety nie.

Żulczyk dzisiaj ujawnił wstępny opis:

Stało się.
Świat się skończył.
Nadeszło Groźne i Inne.
Przestańcie się mazać, to dopiero początek.
Nie zapinajcie pasów. To bez sensu.
2014. Jacek Nitecki stoi samotny przed halą odlotów Okęcia. Zaczyna padać deszcz. Dzwoni telefon. Jacek odbiera, myśląc, że jego droga do piekła właśnie się skończyła. Ale ona dopiero się zaczyna.
2020. Warszawa wchodzi w kolejną falę pandemii.
Lockdown zamyka ludzi w ich domach, w ich głowach, w kleszczach lęku.
W środku tego szaleństwa Marta Pazińska próbuje walczyć o życie i godność tych, którzy są samotni i bezbronni. Nie rozumie jednak, że cała Warszawa stała się bezbronna jak dziecko. A ci, którzy przez lata czaili się w ciemności, teraz ruszyli po władzę. Idą po nią po trupach dzieciaków, policjantów, polityków. Kości chrzęszczą pod ich stopami.
Parę lat po wydarzeniach ze Ślepnąc od świateł bohaterowie tamtej powieści schodzą pod powierzchnię miasta, zanurzają się w płynącym pod nim złu. A zło jest zimne. I gęste.

brzmi jak gówno

Dodano po 31 sekundach:
czyli wszystko się zgadza

ale gówno xD

nie no brzmi to jak tragiczne odcinanie kuponów od przeciętnej książki (udane finansowo, tego jestem pewien już w tej chwili)

btw żulczyk z japy trochę boguś lesnodorski, dlatego pewnie mnie tak irytuje mordą

I podobnie jak bogus, nie może się nigdy uśmiechać bo chce, żebyś myślał że ma swoją mroczną stronę

Skończyłem Dawno temu...
Bardzo, bardzo słaba pozycja. Naiwna, głupiutka, zdecydowanie za długa. Choatyczna, koszmarnie niezgrabna, bardzo topornie przechodzi przez wątki, których jest multum i każdy równie mało znaczy. To taki komiks sensacyjny jest, nie wierzę w ani jedną sytuację, która się tam dzieje, a przecież Śoś było nawet do kupienia w kwestii fabularnej. No i śoś przynajmniej była o czymś. No bo propsy dla każdego, kto mi powie, o czym właściwie jest Dawno temu...?

Sprawia wrażenie bardzo na siłę i, co bardzo zasmucające, jest mega przestrzelona, co wybitnie mnie w niej irytowało. Sprawa wygląda tak: Zło jest pociągające, ale nie jest atrakcyjne. Trzeba je dawkować. Mroczne cyrki, które się odwalają na co drugiej stronie są raz - męczące, a dwa - bardzo, bardzo niewiarygodne.

Spoiler

przykładem niech będzie szatan dario, których w śoś był rozchwiany, przerażający, ale czuło się, że to precyzyjny typ, który może mieć ulice pod kontrolą. Tutaj to po prostu mało sprytny klaun szaleniec psychopata, pisany na modłę jokera nolana i Żulczyk chyba się z tym specjalnie nie krył, bo są dwa-trzy momenty ostentacyjnie z tej postaci czerpiące.

zacząłem to czytać kilka dni temu, jestem k. 120 strony i póki co ma zadatki, jak kolego piszesz właśnie, na w kurwę chaotyczną pozycję o wszystkim i o niczym. Niemniej sprawdzę do końca mimo to.

zajebista książka, dużo lepsza niż pierwsza część. Każdy wątek przemyślany, piękna polszczyzna, świetna zabawa koncepcją (rozdział Kurtki ). No ewidentnie nie dla każdego

Dadzą radę to sfilmować?