ŚLIZGAWKA

Cudowny jest ten album, pod względem produkcyjnym to arcydzieło. Człowiek włącza ten album i po prostu w niego wsiąka nie zważając na to co się dzieje dookoła. Yung Lean'a od zawsze słuchało mi się z przyjemnością i tak samo jest przy tym materiale. Zawsze przy takich produkcjach lubię to nazwać po prostu dziełem, sztuką, bo tak jest. Na plus mozna zaliczyć bardzo oryginalne i ciekawe klipy jakie do tej pory wyszły. Poza singlami, które wpadły wcześniej to: Yayo, Starz, Put Me in a Spell moi faworyci. Piękne dzieło.

Tak jak nie lubiłem nigdy rapera yunglean tak całkiem całkiem jest to po, szczególnie feta Sir Cartiera którego ktoś nie wiadomo dlaczego wyjebał z albumu

Leandoer znów siedzi jak na przełomie 13/14, przepiękny album

przedszkolanek pisze: ↑15 maja 2020, 22:07 imo tak jak ta płyta będzie brzmieć duża część muzyki (nie tylko rapu) w rozpoczynającej się dekadzie

Przypomniałem sobie Twoje słowa jak właśnie słucham TLOP4 Deluxe od Pierra. Kawałek sossboy, a szczególnie jego druga połowa to moim zdaniem mega podobne brzmienie jak Lean, co nie ?

Yung Lean — Outta My Head (Official Video)

Spoiler

Ktoś coś skąd mogę kojarzyć ten motyw z dogboy?

Ale ta płyta jest prześwietna Yung Lean w swoim żywiole, fajnie mu wychodzi to kombinowanie, Yayo, Pikachu, My Agenda, Acid at 7/11, dużo tu jest przeokrutnych numerów które mają świetny vibe, produkcyjnie na najwyższym poziomie no a Yung Lean jak Yung Lean, czasami zdarzą się ciekawe one linery

Nie czytałem nic wcześniej o płycie, specjalnie ją sobie zostawiłem na wakacyjny wyjazd i tak całe 7 słonecznych dni słuchałem krzywiąc się przy zwrotce Cartiego, która przy całej mojej sympatii dla niego jest katastrofalna, rozumiem chipmunkową awangardę, ale to nie ten numer na takie pomysły. Właśnie wróciłem i okazało się, że jest wersja bez niego, co za szczęście, humor gitówa - Yayo przebangier, tak brzmi lato.

Wróciłem do tej płyty dzisiaj, zdecydowanie jest to topka roku. Boylife in EU (jeden z singli roku imho), Yayo, Starz, Pikachu, Acid at 7/11 to hajlajty moim zdaniem.

to jest najgorszy materiał Yung Leana by far
jedyny release od niego do którego wcale nie wracam

chyba najbardziej nierówny album leandoera, byłem bardzo zajarany singlami które były jego najlepszymi od dawna.
poza singlami, yayo, starz i acid at 7/11 totalnie nie chce mi się nic z tego słuchać. trochę zbyt rozmyte te podkłady whitearmora momentami i sam lean po prostu momentami coś tam se pierdoli bez większego stylu, a szkoda bo potencjał był olbrzymi

unreleased zwrota cartiera z yayo > starz

fatalny jest carti na tym przecież

gusta i przysłowiowe guściki, dla mnie jest tam goatem absolutnym, lubie takie rzeczy

Butterfy Paralyzed, low, sunset sunrise, put me in a spell, najsłabsze numery które mógłby zastąpić jeden solidny kawałek (np „blue plastic” który nie znalazł się na płycie). Tak jak ktoś napisał wyżej momentami produkcja zlewa się, jest dość monotonna, mętna i nic ciekawego się nie dzieje co jest imo największa wada tej płyty. Pochwalić można za to single i kilka numerów które są bardzo spoko i często do nich wracam ( boylife in eu <3, pikachu, violence, starz, dogboy, yayo, acid at 7/11, my agenda). Dla mnie album słabszy niż świetny „Stranger” i tylko 6/10.