ŚLIZGAWKA

wiadomo, gdyby nie peleryna to by nie spierdolił z tego budynku

- Podoba mi się, że Batman nie zabija, bo według mnie to by nie miało sensu jak złych ludzi morduje Riddler.

-Podoba mi się to, że Ojciec Bruce'a Wayna nie jest krystalicznie czystą postacią i ma coś na sumieniu.

-Podoba mi się też, że Batman zdaje sobie sprawę, że swoimi działaniami, kierowanymi zemstą, tylko pogorszył sytuację, bo wyhodował sobie naśladowców, ale się nie poddaje i próbuje coś naprawić.

- Na początku Riddle denerwował mnie tym, że wyglądał jak Zodiac, ale wypadło to świetnie. Zrobienie z niego patostreamera było genialne, oraz to że trauma z dzieciństwa doprowadziła go do obłędu, bo nie miał kasy i Alfreda jak Batman, który bez lokaja pewnie by podobnie skończył.

- Alfred też świetny i pomysł by oberwał bombą, by na jakiś czas Batman polegał tylko na swoich umiejętnościach i współpracy z Gordonem oraz Seliną też świetny.

- To chyba też najlepszy Gordon i w ogóle mi nie przeszkadzał kolor skóry, bo to był Gordon.

- Selina też spoko, jej relacja z Batmanem świetna.

- Pingwin wyglądał jak Wini, ale też spoko.

Batman dobry a nawet bardzo dobry, chętnie zobaczę drugi raz, aczkolwiek "TDK" nadal pozostaje dla mnie najlepszym Nietoperzem.

Scenariuszowi bliżej do "Se7en", "Zodiaca" i "Piły" niż do typowego superbohaterskiego kina akcji - no i super, czemu nie. Fabularnie nawiązuje trochę do komiksu "Year one" (młody, niedoświadczony Batman nie raz i nie dwa wyłapuje wpierdol i potem liże rany) i "Long Halloween", ale raczej tylko w kwestii wypożyczenie postaci i rekwizytów, niż samej historii.

Wizualnie wygląda świetnie - analogowo - różne rozmycia świateł od deszczu i mgły, jakieś lightleaki, bokeh w tle, zielenie i żółcie jak z cross-processingu. Aczkolwiek to że 90% filmu dzieje się w nocy i w deszczu zaczyna pod koniec trochę nużyć. "Analogowość" świata, zahaczająca lekko nawet o steampunk, z jednej strony jest miłą odmianą po hiper-nowoczesnych slick gadżetach Nietoperza z poprzednich odsłon, z drugiej strony trochę się gryzie z obecnością streamingów i telefonów komórkowych.

Obsada w większości dobrana świetnie. Zoe Kravitz jako Kobieta-kot wygląda bardzo atrakcyjnie ale nie wulgarnie (no dobrze, musiała być scena zrzucania ciuchów bo producent wycofałby kasę), w rolę wciela się bardzo dobrze; ciut zgrzyta tylko kiedy w usta wkładane jej są woke deklaracje o białych uprzywilejowanych ludziach albo cringe'owe attempts at humor. Turturro - klasa, wiadomo; Farell jako Pingwin nie do rozpoznania dzięki prosthetics zakrywających pół twarzy, ale wypadł świetnie, mam wrażenie że nawet przebił Danny'ego De Vito. No i wielką zaletą jest to że złole mają tu swoje osobowości i grają, a nie są po prostu kolejnymi fanservice'owymi pokemonami do kolekcji jak w ostatnim "Spidermanie". Ciekawym eksperymentem było też obsadzenie Andy'ego Serkisa w roli Alfreda - z racji fizjonomii kojarzony jest raczej z rolami schwarzcharakterów, tutaj dostał rolę lawful good... a jednak pykło.

Fatalnie natomiast zagrała czarnoskóra kandydatka na burmistrza, a komisarz Gordon - poza jedną sceną - był dla mnie przezroczysty. Coś jak w "Lego Batman", jego rola sprowadzała się do wołania Batmana i pytania o co chodzi z tymi zagadkami. (Dodatkowo wyglądał jak ten prezenter-gwałciciel z mema). A sam Pattison? Póki jest w masce, jest dobrze; z gołą twarzą staje się nierozumianym emo-nastolatkiem z pomalowanymi oczami (mmmm Twilight), więc tak średnio bym powiedział.

Props za brutalne obijanie ryjów. Minus za podniosłe patetyczne kwestie i monologi - jeśli już szli w stronę realizmu, mogli je sobie darować, bo trochę siara.

No trochę mało wiarygodne że księgowy-audytor z Aspergerem był w stanie włamywać się i mordować czołowe postacie Gotham, w tym policjantów... lepiej byłoby chyba gdyby te akcje przeprowadzali jego followersi - coś jak w "Pile" - a on nimi tylko kierował. No ale OK.

- finał, moim zdaniem przeszarżowany, bo ten wiszący i ostrzeliwany Batman, ratowany przez Kobietę Kot, to już takie typowe pójście w superhero movie, a przecież cały film obracał się w zdecydowanie innej estetyce i przy tym należało pozostać

cała przemiana Batmana i odnalezienie sensu jego istnienia zawarta w jednym kadrze - to nie napierdalanie przypadkowych zbirów jest tym co może zbawić miasto, a wskazanie drogi jego mieszkańcom, świetnie to nawiązuje do wstępu, w którym Batman wątpi w istotę swoich działań, bo odkąd się pojawił skala przestępstw wzrasta)

przesłuchanie Jokera w interpretacji Barry'ego Keoghana (ETERNALS, ZABICIE ŚWIĘTEGO JELENIA, CZARNOBYL, DUNKIERKA).

W tej scenie scenie z Riddlerem brzmiał już jak Jared Leto, ale ta scena powinna być po napisach.

W ogóle za wcześnie na to, by w 2 roku działalności już był Joker i siedział w więzieniu.