ŚLIZGAWKA

d3nt pisze: ↑05 wrz 2023, 22:55 do tego później byl marionetka suga

co to znaczy

Slatty+ pisze: ↑14 gru 2023, 20:27 $uicideBoy$ to najlepszy duet jaką mogła spotkać scena

no jeden z lepszych, wiadomo na kanwie czego wypłynęli, niemniej ich muzyka jest piękna

zapiąć pasy bo polecę szeroko jak dziki praptak z plejstocenu

-Posdnuos był najbardziej błyskotliwym raperem, jeśli idzie o conscious rap. Umiał w sposób luźny, zabawny i całkowicie naturalny zamykać w prostych, nieprzekombinowanych barsach jakieś szersze i nieoczywiste treści. Był definicją słowa "przekaz". I nawet ciężko powiedzieć żeby był niedoceniony, bo to jaką wizję rapu obrali skazywało ich na poboczne tory HH, gdzieś głęboko w opozycji do mainstreamu.

-Bity madliba są po prostu wack. Nie mam nic więcej do dodania.

-Nikt w souls of mischief nie potrafił zjawiskowo nawijać. Kilka wybornych bitów utorowało ich wizerunek jako jakiegoś tam niby klasyka.

-J Dilla to dobry producent, był świeży, nagrał z kilkanaście klasycznych bitów, ale at the of the day jego kult jest kompletnie nieproporcjonalny, a donuts to po prostu przyjemny beat tape, ale bez wyraźnie wybitnych momentów.

-Rapowanie Andre3k na gościnkach, gdzie przede wszystkim chciał się pobawić formą i zjeść gospodarza > jego rapowanie na płytach outkast.

-Q-tip to najlepszy producent w historii. Periodt.

8na10 pisze: ↑28 gru 2023, 19:35 -Nikt w souls of mischief nie potrafił zjawiskowo nawijać. Kilka wybornych bitów utorowało ich wizerunek jako jakiegoś tam niby klasyka.

To chyba nawet bardzo popularna opinia. Jechali na tym, że nagrali jedną dobrą płytę (a z niej 99% luda pamięta tylko jedną nutę), której poziom bity wręcz ciągną za uszy, ratują ją od bycia do kwadratu nieistotną jak jakieś livin proof

@8na10 najmniej kontrowersyjny post

Trochę ta, spodziewałem się bardziej ostrych tejkow od bakłażana
Eh

W gatunku jakim jest "rap" powstało max 10-15 słuchalnych albumów - tj takich które odpalasz w kategorii "dobra muzyka", a nie na zasadzie "a tu spoko raper teksty daje" albo "a tu są śmieszne barsy" albo "ale tu technicznie poskładał wow" albo "no 4 razy na całą płytę nawinie takie flow że łooooo" itd itp

i głównie to są rzeczy ze stajni native tongues. oczywiście mówię o tych które nie zdążyły mi się znudzić, ale kiedyś w podobnych kategoriach traktowałem muzykę three 6 - tamte flowy idealnie melodycznie kładzone na bitach traktowałem jako dodatkowy instrument, tak, to była muzyka. tyle że już rzygam memphisem.

Dodano po 2 minutach 32 sekundach:
mac dre gdyby potrafił robić muzykę to byłby chyba moim ulubionym raperem, ale wolał robić jakiś dumb shit i dobierać se bity z dupy. i tak mam z 99% rapu, który lubię - jestem mega wybredny

Czy 15 czy 10 to tam nie wiem, ale coś w tym jest. Sam już chyba rzygam tym hibonem ostatnio i nowsze rzeczy lub te, których kiedyś chciałem posłuchać, sprawdzam raczej z przyzwyczajenia

Ja powiem tylko ze w każdym gatunku tak jest.

no z jazzem czy prog rockiem tak nie mam ani trochę. powiem wręcz, że jest na odwrót - to jest taki ocean pięknych rzeczy których właśnie szukam w muzyce, że poprzez natłok tej muzyki poprzeczka jest postawiona tak wysoko, że ograniczam się tylko do tego co jest wybitne, doskonałe. peace.

z rapem jest ten problem, że za wiele rzeczy musi być na swoim miejscu, żeby był wspaniały. bity muszą być eleganckie i bujające, nawijka musi być nieoczywista, zaskakująca, do tego dołóż barwę głosu, technikę, treść - a pod koniec i tak to może mi "nie podejść" - tak jak najnowsze kendricki lamary, które wszystkie te warunki spełniają, ale z jakiegoś nieznanego mi powodu wolę po raz enty odpalić se the cold vein

Pamiętam temat Digitala, gdzie pięknie podsumował i uzasadniał swoje top 300... a jego top 10 nie było nawet w moim top 100 więc no... zależno, zależno.

jogi pisze: ↑28 gru 2023, 20:49 Pamiętam temat Digitala, gdzie pięknie podsumował i uzasadniał swoje top 300

pamiętasz w którym wątku tego dokonał? przejrzałbym se na kiblu

Założył oddzielny wątek top300 Digitala czy coś takiego. Imo jedna z lepszych akcji na rapie tam. Nikt nawet nie próbował z gościem dyskutować.

8na10 pisze: ↑28 gru 2023, 19:35 jego kult jest kompletnie nieproporcjonalny

oj tak

8na10 pisze: ↑28 gru 2023, 19:35 Bity madliba są po prostu wack

proste

z tym Madlibem to niezły tryhard, idź pan w chuj

Madlib bitem umie dojebac, ale nieraz robi pladrofonie typu weźmie sampla, zwolni go, zrobi pętle i to tyle, nara
Szczególnie ostatnio ta tendencja się nasiliła

No More Parties In LA jest jednym z dwóch najgorszych utworów na The Life of Pablo
Do pary dorzucam 30 Hours

Całe Shades of blue jest kozackie od niego ale to nie hibhab ale Sound Ancestors jest czystym, pięknym hibhabem.

Finesta pisze: ↑29 gru 2023, 0:12 No More Parties In LA jest jednym z dwóch najgorszych utworów na The Life of Pablo
Do pary dorzucam 30 Hours

pozwolę sobie się nie zgodzić w całej rozciągłości. jeden z najlepszych na płycie

przecież obie płyty z Freddim to jest bitowo odrębna galaktyka. czego tam nie ma. a co, może Madvillainy czy Quasimoto to też muzycznie nudy i wack?

8na10 pisze: ↑28 gru 2023, 19:35 -Q-tip to najlepszy producent w historii. Periodt.

coś w tym jest, ale jednak nie umiałbym wybrać między Q-Tipem a RZA z tego pierwszego rzutu Wu-Tang i solówek, moim zdaniem na Liquid Swords są jednak lepsze bity niż na produkcjach Q-Tipa z tego okresu ale to jest bardzo close call.

Od siebie dorzucę że bit w "Labels" to peak hip-hopu