ŚLIZGAWKA

s/t i tracki ktore zrobil przed nim nadal najlepszy material cartiego kompletnie mnie nie jara ten nowy styl gdzie chyba sam ma beke ze swojej muzyki

Ja nadal mam minę jakbym słuchał jakieś parodii nagranej przez murzynów z vine'a albo tiktoka, a dokładając jeszcze wspomniane wyżej oczekiwania i przekatowane do czerwoności snippety (wskazujące na nieco inne klimaty) totalnie odechciało mi się to sprawdzać drugi raz. Nie uznaję też starej, dobrej zasady "za x odsłuchem się wkręca!", bo nie, wszystkie osobiste klasyki dotykały mnie miłosną różdżką już od pierwszego odtworzenia, już na pierwszych numerach wpadałem w zachwyt i pisałem do kumpli "kurwa, sprawdzajcie to, bo album roku" - tutaj tego nie ma, a i kumple (w większości wzdychający do PC-PC od dnia premiery) sami wyśmiewają, więc nie próbuję bawić się w żadne forsowanie.

Nie kupują mnie już te patenty, bardzo ładnie zresztą nazwane przez Paula "dostawaniem padaczki". Pierwsze dwa albumy cholernie surowego, przesterowania darcia japska i artykułowania ad-libów były spoko, Die Lit spodobało mi się chyba jeszcze bardziej, a sam Carti jest bohaterem znacznej części moich ulubionych, soundcloudowych remixów, więc tu nie ma mowy o jakimś uprzedzeniu, czy braku przygotowania. Przy JumpOutTheHouse złapałem się za głowę, bo brzmi to jak te pierdolone 15 sekundowe memy na youtube, gdzie chłop udaje Future'a wyjąc do przestrojonego autotune'a i mając założonego mopa. Mi naprawdę nie potrzeba wiele muzycznie i potrafiłem bujać się jak degenerat do najgłupszych hitów robiąc daby przy OT Genasisie albo Lil B, natomiast tutaj coś nie zadziałało i zamiast szalonego transu mam w głowie jedynie myśl co to za kakofonia.

To jest oczywiste testowanie limitów znośności u słuchaczy, takie Whoopity-scoop, whoop-poop Kanyego przeniesione do 2021, gdzie tłum słyszący premierę zrobi dziwną minę, spojrzy na siebie, ale w końcu ktoś tam rzuci "niee no, coś w tym musi być". Ja tym razem niczego nie widzę, może faktycznie wkurwił mnie za bardzo Carti tym czekaniem albo zwyczajnie chciałem dostać drugie Die Lit i nic więcej. Jak będę chciał poudawać murzyna-satanistę, to mam MC Holocausta albo SahBabiego i robią to dużo lepiej, fajnie sobie tam bełkocze, rytmiczne ad-liby i w ogóle, ale jak to jest ta rewolucja w gatunku i przesunięcie granicy, to ja pierdolę takie rewolucje.

przesłuchałeś tylko raz to nie słuchałeś wcale

a jak myślicie wyjdzie jeszcze deluxe? w tweetach cartiego był travis, post, pharell, no i ten snippet kid cudi z kidem cudim a tu nic z tego

chętnie bym usłyszał cartiego z pharrellem na podkładzie autorstwa tego drugiego
remix z cudim pissy pamper ze snippetu na ig brzmi obłędnie i jest to lepsze niż cokolwiek z tego (bardzo dobrego) albumu

czekanko na pana Fantano aby dal werdykt

Przeczytałem gdzieś komentarz że to takie Flockavelli 2020, jeśli chodzi o brzmienie. Myślę że coś w tym jest, ciekawi mnie jaki wpływ będzie miało WLR na najbliższe lata, bo wiele można powiedzieć o tej płycie ale na pewno nie to że jest wtórna

W sumie jestem po stronie niezadowolonych. Chociaż bity... kurwa są niesamowite na tym albumie.

gawi pisze: ↑26 gru 2020, 21:28 Przeczytałem gdzieś komentarz że to takie Flockavelli 2020, jeśli chodzi o brzmienie. Myślę że coś w tym jest, ciekawi mnie jaki wpływ będzie miało WLR na najbliższe lata, bo wiele można powiedzieć o tej płycie ale na pewno nie to że jest wtórna

hahahahahha ktoś chyba grubo odleciał z tym komentarzem Ten szit nie ma nic wspólnego z brzmieniem Flockaveli
Jaki będzie miała wpływ ta "płyta" na najbliższe lata? Juz Ci mówię - żaden, bo to gówno

dobra gosciu wracaj do propsowania major spz x kali

Brzmieniowo ta płyta jest zajebista. Tylko Carti rapuje tu jak pojebany.

@TRAPSTAR
Zgadzam się. Nikt nie będzie tego kopiował.

Ktoś mi wytłumaczy czemu wersja teledyskowa Metamorphosis z YouTube brzmi lepiej niż wersja ze Spotify ?

bo sie na free bujasz a nie na premiumu i dlatego mowia ci ze ty niby zly a poprostu chca te 5usd
a) kup Spotify
b) nie kup
c) thepiratebay
d) ????
zxy) idz w matrixa i dawaj strzala carietmu albo jej (niby matrix ale chyba strzaly na malego to troche nie ladnie)
z) powiedz mu w insta lub twitter pe wu ze chujowy dal temat

ART pisze: ↑26 gru 2020, 22:59 dobra gosciu wracaj do propsowania major spz x kali

przynajmniej to w dalszym ciągu rap a nie jakieś dźwięki wydawane przez jakiegoś czarnego kastrata

Btw, kiedyś hejtowałem Gunnę, ale teraz przy tym Cartim to on mi wyrasta na wirtuoza i jest nawet słuchalny

molly

Kid Cudi ft. Kid Cudi pewnie wleci na deluxa.

Moje wstępne przemyślenia nt. WLR:
-album ma MOMENTY, że szczena opada, szczególnie bity
-kawałki takie jak Metamorphosis, New Neon, Slayer, Control, Punk Monk, Over, ILUIHU czy Feel Like Dyin z miejsca wskakują do mojej plejki ze znakiem jakości Q
-następne kawałki zyskują z każdym odsłuchem
-od tego na czym słuchasz - słuchawki/głośniki/car-audio zależy jak brzmią poszczególne kawałki (brawo szerloku )
-świetna zwrotka Kanyego, mega props panie kolego
-carti nie potrzebuje za dużo featów, bo on sam to co najmniej 3 różne osoby w jednej (i feel like god, łapiecie analogię ? )
-jakkokwiek by nie wyglądał ten album - dostalibyśmy podobne recenzje, za duży hajp był wcześniej; zrobił by taką płytę jak DL, narzekanoby na to że się powtarza)
-w moim przypadku DL jak słuchałem pierwszy raz to zostawiłem z 5 kawałków, reszta poszła do kosza, później wróciłem i docenilem na nowo, tutaj zobaczycie że wiele osób będzie miało tak samo
-kawałki z pierwszej połowy plyty, te "najcięższe" są trochę jak R.I.P. - przynajmniej dla mnie, na początku skip za każdym razem, później doceniłem
-z każdym albumem Cartiego mam tak, że w całości ciężko na raz mi go przesłuchać, tutaj jest podobnie; ale pojedyncze tracki mają taką siłę rażenia, że będę ich słuchał na pewno wielokrotnie w różnych konfiguracjach zależnie od nastroju
-tak, wiem, trochę się za bardzo wczuwam, ale niewiele premier tak na mnie wpływa

Ja też będę słuchał tego dopóki mi się nie spodoba i wtedy zostawię props. Zajebista metoda.

@jogi miałem cię za rozgarniętego słuchacza

Nagromadzenie adlibów na tym albumie jest większe niż u Migosów