ŚLIZGAWKA

Zrobił to chyba.

Po pierwsze te przejścia między piosenkami, wow! Niby featuring Ty Dolla, ale to nie jest playlista, to jest album z prawdziwego zdarzenia. Ustawienie na trackliście poszczególnych numerów zdecydowanie ma swoje wytłumaczenie, widać, że wiele pracy włożono w zaaranżowanie tego. Nie czuć też przeskoku w stylu pomimo tylu gości.

Po drugie goście. Jest ich tylu i tak różnorodnych, że pewnie niektórzy mogli się spodziewać zapychaczy na zwrotkach. Prawie nic takiego nie ma. Masz radiowy pop z Post Malonem, zaraz przechodzisz do basu Thundercata z Kanyem Westem by po chwili wejść w trap z Quavo i Durkiem - nie czuć przy tym przeskoku, jakbyś słuchał innego albumu. Ostatnio dostając na tracklistach Young Thuga wzruszałem ramionami i myślałem, że "kolejny zapychacz", co zresztą było słusznym myśleniem, bo ostatnie featuringi Thuggera są po prostu powtarzalne. Jaka była moja radość, gdy w Life Me Up odświeżonego i wprowadzającego coś nowego do utworu! Takie powinny być gościnki gościa, który w przeszłości lubił kombinować.
Moją ulubioną zwrotą z całego albumu i tak jest Andersona Paaka przy przejściu bitu. Kocham typa, a on ciągle pokazuje, że jest jednym z najbardziej wszechstronnych i utalentowanych muzyków na scenie obecnie. Muszę powiedzieć, że skoro już zdążyłem ponarzekać na powtarzalność Thuga, to trzeba też oddać Quavo i Durkowi, że i oni nie brzmieli, jakby dostali hajs na konto i mieli nagrać byle jaką zwrotę, żeby ktoś dostał więcej wyświetleń.

Kurde, nawet przejście między outro a Ego Death brzmi zajebiście.

gawi pisze: ↑23 paź 2020, 8:57Spać nie możesz

przedszkolanek pisze: ↑23 paź 2020, 5:19 ja dzisiaj przy okazji nieodległego przestawiania wskazówek reguluję swój zegar biologiczny

gawi pisze: ↑23 paź 2020, 8:57 Freak produkował Piotruś Bourne?

nic z tych rzeczy

Produkcja:
Blueysport, Ty Dolla $ign, damn james!, williamvanzandt

crbn pisze: ↑23 paź 2020, 11:49 Po pierwsze te przejścia między piosenkami

te przejścia są jakieś charakterystyczne, nie wiem jeszcze czy mnie się podobają

w ogóle wyciągnął godzinny album niesamowicie, mimo niespania lekko przymulać zacząłem w dwóch momentach - pierwsza zwrotka w numerze z kehlani i końcówka slow it down, poza tym pięknie wchodzi, zobaczymy jak będzie jutro w normalnych okolicznościach

WHO TRYNA WHO TRYNA GO

Bardzo dobry album, który wydaje mi się że przejdzie bez echa i krytycy nie docenią

Faworyci na ten moment to Status, Temptations, Track 6, By Yourself, Universe, Lift Me Up (najlepszy), Slow It Down i Your Turn

Album jest naprawdę dobry. Tak, zrobił to, najlepsze LP w jego twórczości. Faktycznie momentami brzmi to jakbym włączył jakieś Greatest hits od Ty Dolla. Real Life jest piękne, Track 6 też, Tyrone 2021 również, single też (no może poza Expensive, które nie do końca mi siedzi). Young Thug i Future w formie. Wszystko praktycznie buja tak mocno, że aż noga sama lata. Ktoś powie: nic nowego. No faktycznie, Ty Dolla nie odkrywa tu koła na nowo, co nie przeszkadza w tym, że nadal brzmi to świeżo w 2020 roku.

Tak to nahajpowaliście, że nie pamiętam kiedy się tak rozczarowałem. Ta płyta brzmi dla mnie jakby ją stworzyła sztuczna inteligencja. Wszystko już gdzieś słyszałem, wynudziłem się, że chuj. Może dam jeszcze temu 2 szansę, ale naprawdę aż jestem zdziwiony

aż mi się przypomniał ten klasyk



a co do gościnek, nie uważacie, że już chyba najwyższy czas wypierdolić quavo na śmietnik historii? ja naprawdę nie wiem na chuj on tam

Polecam obejrzeć ten tiny desk

https://pitchfork.com/reviews/albums/ty ... olla-sign/

Prawie każdy jego album jest oceniany podobnie u nich, więc nic nowego

muszę się zgodzić z pozytywnymi opiniami. Naprawdę dobra rzecz. Lubię słuchać całych albumów, bez wybierania pojedynczych numerów i ten projekt najlepiej wchodzi w całości. W sumie nie spodziewałem się tego, jakoś do wcześniejszych rzeczy w wykonaniu Ty Dolla nie mogłem się przekonać, raczej tylko pojedyncze numery.

Po 2 odsłuchach od deski do deski mogę powiedzieć tyle, że naprawdę na spory plus jest ta płyta! Na największy plus podkłady, bardzo pasują do głosu gospodarza i są w najgorszym przypadku poprawne, a w najlepszym rewelacyjne, szczególnie na numerze z cudderem i track 6. Sam Ty Dolla pokazał, że nie tylko sprawdza się jako artysta gościnny, nie zjeżdzą poniżej dobrego poziomu. Wiadomo, że przy 25 trackach zdażają się wpadki i momenty zamulające (występ big seana kuriozalny, "You don't act like you my girl no more, you act like you my mama/And I'd never date my mama, that's fuckin' disgusting (Ew)/But that's how I feel every single time you touch me (Damn)", szybko wrócił po dobrym detroit 2 do swojej regularnej formy ), szczególnie w drugiej połowie aż do potężnego ego death, ale patrząc na to, jakie kasztany wychodzą w tym roku z ilością powyżej 20 numerów, to naprawdę album jest na wysokim poziomie.

dla mnie troche zbyt generyczne bity przez co strasznie się dłuży przy tej ilości traczków, nawet pomimo to że większość z nich ma niewiele ponad 2 minuty, a cały album nie przekracza godziny
przyjemne żeby sobie puścić w tle, ale mimo wszystko mógł się bardziej postarać

bardzo mi się spodobał numer z Nicki, mimo że nie za bardzo ją trawie ostatnimi czasy no i Ego Death jest kozakiem - i liczyłem właśnie na więcej rzeczy typu Ego Death które to jest dużo bardziej wyraziste niż reszta albumu