ŚLIZGAWKA

brakuje mi pierdolonej bitwy o Warszawę, która miała się odbyć. przypominam Gib Gibon kontra Obrońcy tytułu

wytwórni typu High time, gdzie nagle wyszło wiele dobrych raperów, ale potem i tak zgasli

Różnorodności lirycznej, eksperymentów i chyba jakiegoś takiego poczucia inności i buntu jak pod koniec lat 90”
Ale z tym ostatnim to chyba odpłynąłem fest

Funku

Od dwóch dni czuję taki kurewsko dojmujący brak solidnego dziennikarstwa rapowego w Polsce. O tej chujowej patointeligencji można napisać by tyle analitycznych tekstów od klasowości w rapie, gentryfikacji branży na każdej płaszczyźnie od słuchaczy począwszy, strategiach wydawniczych labelów, marketingu itd, a chuj - wszystko leży, zdaje się, że ten mimo wszystko trochę powierzchowny tekst w kontakcie, napisany przez człowieka, który chyba średnio zna się na rapsach, to chyba jedyny poważny tekst na ten temat
Polskie dziennikarstwo rapowe nie wychodzi generalnie (może poza dwoma pozycjami na rok) poza opisowość blurbowych recenzji, szkoda

Charyzmy, nie u wszystkich ale u większości.

mi brakuje najebanego piha, dobrych świątecznych bangrów w stylu tego co stopro kiedyś nagrało albo wena, no i brakuje mi jaj porządnych zrobionych z pomysłem, coś jak daylight w usa albo lil yachty albo lil dicky

Dzisiejszemu rapu ewidentnie brakuje jaj

Dobrej dupeczki raperki- póki co dziarma najbliżej
Nienapierdalania maszynowo płyt (patrz Ostr)
Belmondziaka
A i jakiś beef by się przydał z prawdziwego zdarzenia dobra walka raperów na rapnokaut też mnie zadowoli.

1. Jakichś faktycznym beefów, zamiast ciągłego strzelania w powietrze
2. Poruszanie większej ilości tematów w mainstreamie
3. Słuchacza, którzy nie boi się powiedzieć, że coś jest chujowe.

rapera mającego żyłkę filmową, który nakręciłby niskim kosztem śmieszną komedie hip-hopową w wersji poldon, na tyle dobrą by móc ją puszczać w kinach studyjnych. humor powinien być jak w disaster artist (nie pamięatm czy aby na pewno tak się nazywał ten film o gościu kręcącym jakiś marny film), w sensie, że głównym bohaterem tego filmu byłby wczuty raper nagrywający płytę albo na przykład duet coś w rodzaju taconafide (to otwiera większe możliwości na śmieszne gagi).

mruwa pisze: ↑18 gru 2019, 22:24 Dzisiejszemu rapu ewidentnie brakuje jaj

Dziennikarzom również. Boli mnie wypływ sprzedajnego gówna. Mam wrażenie, że każdy na każdym kroku gryzie się w język, bo dzieci mogą nie zrozumieć tego co 'autor miał na myśli'.

Brakuje mi większej ilości dissów od fenix crew

mruwa pisze: ↑18 gru 2019, 22:24 Dzisiejszemu rapu ewidentnie brakuje jaj

dzisiejszy rap nie ma jaj i brak mu łupieżu. Tak czy siak, nieistotne, ludożerka nie pokuma nic bo rapu nikt nie kuma.

w rapie jest łupież ale to łupież szatana, który nie wszystkim służy

funkowych, rockowych, punkowych i jazzowych gitar

hardkoru

przedszkolanek pisze: ↑18 gru 2019, 21:52 Od dwóch dni czuję taki kurewsko dojmujący brak solidnego dziennikarstwa rapowego w Polsce. O tej chujowej patointeligencji można napisać by tyle analitycznych tekstów od klasowości w rapie, gentryfikacji branży na każdej płaszczyźnie od słuchaczy począwszy, strategiach wydawniczych labelów, marketingu itd, a chuj - wszystko leży, zdaje się, że ten mimo wszystko trochę powierzchowny tekst w kontakcie, napisany przez człowieka, który chyba średnio zna się na rapsach, to chyba jedyny poważny tekst na ten temat
Polskie dziennikarstwo rapowe nie wychodzi generalnie (może poza dwoma pozycjami na rok) poza opisowość blurbowych recenzji, szkoda

dodam (trochę pokrętnie i z perspektywy wychowanego w internecie millenialsa) jakiegoś jutubera, którego faktycznie oglądałoby się z zaciekawieniem, który wiedziałby cokolwiek o rapie (choć beznadziejnie to brzmi), który z otwartym łbem podchodziłby do nowości bez idealizowania starszych czasów i vice versa - typka, który znałby klasykę, ale jarałby się obecną sceną i który przede wszystkim nie wchodziłby w dupsko raperom. a w samej muzyczce - ktoś tu ładnie powiedział o własnej stylówce, że nie każdy potrafi wyrobić swoją, podbijam w chuj. brakuje wyrazistych postaci, pomysłowości, kreatywności, jakiegokolwiek przełamywania barier tego co wolno, a czego nie. brakuje mi też rasowych gwiazd rocka, które mają wyjebane, co rusz dzieją się jakieś dymy i kontrowersje, no mam sentyment do takich wariatów i jak dotąd jedynym takim był Belmondo i ewentualnie Bedi zanim zgubił jaja i potrafił ruchać jakąś pannę przed kamerą, a glamrap szalał

ricky pisze: ↑20 gru 2019, 10:46 dodam (trochę pokrętnie i z perspektywy wychowanego w internecie millenialsa) jakiegoś jutubera, którego faktycznie oglądałoby się z zaciekawieniem, który wiedziałby cokolwiek o rapie (choć beznadziejnie to brzmi), który z otwartym łbem podchodziłby do nowości bez idealizowania starszych czasów i vice versa - typka, który znałby klasykę, ale jarałby się obecną sceną i który przede wszystkim nie wchodziłby w dupsko raperom.

Marcin Flint powinien założyć kanał na youtube

filnt jednak ma zamknięty łeb i często jest wręcz dumny ze swojej ignorancji