ŚLIZGAWKA

Legendarny obrońca Tottenhamu Hotspur, Ledley King, miał tak wielkie problemy z lewym kolanem, że przez pięć ostatnich lat kariery prawie w ogóle nie trenował z resztą drużyny. Wychowanek "Kogutów" zwykle rozgrywał mecz, a następnie przez kilka dni dochodził do siebie - głównie na basenie oraz siłowni. Potem rozgrywał kolejny mecz, często na bardzo wysokim poziomie, i kolejny raz przez kilka dni przywracał kolano do stanu używalności. Jego trenerzy nie wiedzieli, jak piłkarz z taką skazą może dawać radę w Premier League. On też nie miał pojęcia.
Ciało Kinga nie pozwalało mu ani na mocne piłkarskie zajęcia z kolegami, ani na występowanie co trzy dni. Zdarzało się jednak, że pojawiał się na treningach w dni poprzedzające mecze. Wtedy był oszczędzany, traktowany na specjalnych zasadach. Menadżer Tottenhamu Harry Redknapp uważał, że i tak warto trzymać go w klubie. - Jeśli Ledley może zaliczyć 20 występów w sezonie, to wciąż jest warty fortunę, tak dobry to piłkarz - powiedział któregoś razu.
W 2008 roku King jako kapitan poprowadził "Koguty" do zdobycia Pucharu Ligi (do dziś to ostatnie trofeum w historii klubu). Rok później dziennik "The Times" umieścił go na 25. miejscu listy najlepszych piłkarzy Tottenhamu w historii. Forma urodzonego w Londynie obrońcy była tak wysoka, że Fabio Capello nie tylko zabrał go na mistrzostwa świata w 2010 roku, ale nawet wystawił w podstawowym składzie Anglików w ich pierwszym meczu na mundialu - przeciwko USA. Niestety, King doznał wtedy kontuzji pachwiny mniej więcej w trzeciej minucie spotkania. Było mu z tego powodu tak bardzo wstyd, że do końca pierwszej połowy nikomu nie wspomniał o urazie. Na drugą część spotkania już nie wyszedł. Później przyznał ze smutkiem: - Czułem, że zawiodłem wiele osób oraz że rację mieli ci, którzy we mnie wątpili.
Nigdy więcej już w kadrze nie zagrał.
Lekceważenie sygnałów, jakie wysyła organizm, nie mogło trwać wiecznie. W 2012 roku King zakończył karierę w wieku 31 lat. Obecnie jest on ambasadorem klubu z północnego Londynu.