ŚLIZGAWKA

Wychodzimy osrani w 3-4-3, Szwedzi na pewniaka 4-4-2. Cisną nas wysokim pressingiem i między 20′ a 30′ minutą wpada bramka. My oczywiście z 3-4-3 robimy 9-1-0 z Lewandowskim jako pomocnikiem, zagęszczamy i bronimy korzystnego 0:1. W okolicach 70′ minuty Szwedom zaczyna się nudzić granie piłką i pozwalają sobie na proste błędy, nasi husarze czują krew, Grosicki (który wszedł w 72′) leci skrzydełkiem, dośrodkowanie, Lewy mija się z piłką – „ajj jaka szkoda, jak groźnie, jak blisko” krzyczą nasi komentatorzy. Wąsaci kibice skoków narciarskich urodzeni w latach 50′ niemal dławią się na śmierć Harnasiem, ah jaka szkoda, gdyby się nie przewrócił. Po kilku minutach Szwecja wymienia 3-4 szybkie podania zdobywając trzy kwarty boiska, gol, 0:2. My przechodzimy do ustawienia na 10 pomocników, 0-10, tzn. autobus opuszcza pętlę autobusową, jaką przez te 82 minuty było pole bramkowe Szczęsnego. W tym nowatorskim stylu kończymy mecz. Polska 0:2 Szwecja.

zagraja obaj