ŚLIZGAWKA

Albo rade damy albo jak tynk odpadamy

Mialem wtedy 14 lat ,pierwsze alko,pierwsze jaranie,wagary ,szalone domowki ,ogniska i w tle ta plyta przez ktora tak na powaznie zajaralem sie rapem,mozna powiedziec ze jest to moj osobisty soundtrack do lat tych wspanialych czasow wiec jak bede gosciem po 50 i wspominal szalone, mlodziencze lata to zawsze bede slyszal Kolejny Stracony Dzień

Mam tak samo. Tylko byłem trochę młodszy. Znam na pamięć do dziś. Moja pierwsza rapowa płyta. Śmiać mi się chce jak sobie pomyślę ile rzeczy nie rozumiałem słuchając tej płyty pierwszy raz ale mnie urzekła.

Mystair pisze: ↑30 lis 2019, 10:25 nie wiem czy jest starsza od na legalu płyta, którą można się autentycznie jarać od początku do końca nawet dziś bez względu na sentyment

63 minuty dookoła świata Kalibra i Paktofonika Kinematografia moim zdaniem ładnie się zestarzały.

63 może, kinematografia w żadnym razie
imo bardzo ładnie się zestarzała księga i tej daty żadna płyta nie przejdzie

Warto jeszcze wspomnieć o jednym z pierwszych (pierwszym?) hashtagu w polskim rapie na tej płycie:

Przesiadam się na rondzie, co za upał #mokrespodnie

Trochę moich wspominek i innego ględzenia, zadałem też ważne pytanie w imieniu[mention]Bolo[/mention] i [mention]gonny_trebor[/mention].

Strefa Klasyków: Peja Slums Attack "Na legalu?"

Oczywiście, że klasyk

podziemie fryzjerskie jest mocne jak nigdy wcześniej
klasyk jak stąd do tam

Podbijam temat, bo dzisiaj mija 19 lat od premiery tego klasyka

Ulubiony numer z tej płytki

Wspomnienia

Kocham tę płytę. Wiele wspomnień... Podobnie jak przy "Muzyce Klasycznej" Pezeta i Noona.

I mojeeeee miaaaasto i mooooje miaaaasto złą sławą owianeeee płyta klasyczek

największy klasyk i miliard wspomnień, na zawsze na pamięć

Chyba moja ulubiona polska płyta rapowa. Masa klasycznych wersów i świetne podkłady nie tylko Decksa, ale i Peji. Uwielbiam nawiązania do klasycznych nagrań od niego. W pozdrowieniach prócz polskich zespołów/raperów/dj'i jest masa postaci zza oceanu, co robi wrażenie tym bardziej, że był to 2001 rok i taka wiedza nie była tak powszechna, jak dziś. Prawie same hity tutaj. Przy okazji pierwszy posse cut Rycha jest na tym albumie i pomimo obecności na nim takich osobowości jak Medi Top Glon czy Mezo dla mnie do dziś brzmi dobrze. Mój faworyt to jednak "Randori".
Klimacik pierwsza klasa. Oczywiste, że klasyk.
Porównując rywali - Peja/Slums Attack - Na Legalu >>>>> Tede - S.P.O.R.T. pod każdym względem, a podejrzewam, że u niektórych sentyment jest podobony.

„Kolejny stracony dzień” chyba największe katowanie 10 lat temu

Od tego albumu zaczęła się moja przygoda z kulturą hibhob

Trzeba powiedzieć, że "Blokersi" też namieszały w tym przypadku. No ale co, płyta klasyk. Wywaliłbym chyba ze dwa numery. Z Na Legalu Plus "Egoiści" najlepszy numa