W sumie nic nowego. O ile jedynka faktycznie ma coś w sobie i w kręgu torontowskiego(?) r'n'b może nawet podchodzić pod klasyk, tak wszystkie kontynuacje można by upchnąć w jednym, krótszym projekcie zamiast męczenia ucha subgatunkiem, który już totalnie się każdemu przejadł.
Nie wiem, czy ja się nie znam na RNB, czy mam chuja w uszach i brak dobrego smaku, ale dla mnie self-titled z przebengierem RIght Now jest mega spoko, na self-titled 2 było kilka spoko numerów, ale ogólnie wszystko potem zlewa mi się w jeden ogromny ziew. Odpalam pierwszy numer i czekam na jakiś przebłysk, jakąś chwytliwą melodię i nagle okazuje się, że przesłuchałem już pół płyty i to nie był jeden przydługi utwór.