płyta roku - osobista fanaberia, głos w ramach docenienia punchline rapu, do którego mam słabość
w 63 minuty - po 1 jest to chyba najlepsza hip-hopowa płyta lat 90 (można by się kłócić, że nastukafszy, albo księga), a po 2 docenienie śląskiego rapu, od którego zaczęła się moja zajawka na tę muzykę
jocc - pomimo kwitflipu ta płyta jest chyba największym kandydatem do miana klasyka za x lat. a że starałem się wybierać albumy z przekroju całej historii, a nie skupiać się tylko na jednej erze to się tu miejsce dla jocc należy
lepiej nie pytać - chyba najlepsza płyta rapera bonson, na pewno najlepszy bonsoul, w top 15 miejsce imo jak najbardziej zasłużone
zaraz wracam - ten sam motyw co jocc, hip-hop/10, jak to nie będzie klasyk, to ja nie wiem co nim będzie
gorączka - pierwsza płyta z ery podziemnych bożków ślizgu. no jimson samym głosem rozpierdala, a jest to jego najmniej ważna zaleta. dodatkowo bober bity takie tu dał, jakby faktycznie go kochał kurwa
gdzie jest eis - eis wyprzedził grę o 10 lat, wszyscy to wiedzą. i właśnie data premiery pokazuje geniusz tej płyty - tak rapować w pierdolonym 2003
lato w ghettcie - ćpaj stajl wpierdolił się debiutem z buta na scenę. cool p i spółka pokazali, że da się dobrze rapować o hardcorowych rzeczach (co w polsce nie jest takie oczywiste), a na dodatek da się to robić w newschoolowy sposób, z powykręcanym autotunem i innymi efektami, na bitach, które nie są typowym ulicznym pianinkiem, albo skrzypcami.
na językach - kolejny ukłon w stronę śląska, ale też powiedzmy sobie szczerze - to był zajebisty hip-hop. prosty hanys z gwiazd miał taki luz we flow, że to jest nie do opisania. dodatkowo bity jaja, które były nowoczesne w 2002, nie zestarzały się, tak jak to nowoczesne na dany rok bity mają w zwyczaju. imo jedna z najbardziej, jak nie najbardziej, niedoceniana płyta w plhh.
dinal - wracamy do bożków ślizgu. w zasadzie to nie wiem co tu napisać. o wielokrotnych i grach słownych wankeja powiedziano już wszystko. mejdej może nie był tak błyskotliwy, ale też bardzo fajnie rapował. no słuchając tej płyty nie potrafię nie mieć uśmiechu na twarzy, mega pozytywny klimat.
wpzljż - jedna z najlepszych płyt ulicznych w polsce. małolat piszący wersy dłuższe od żuroma, a jednak tak się to wszystko perfekcyjnie układa. bębny ajrona to już też klasyk. jakby usunąć "sąsiadów" i kawałek z mesem to luźno by to była najlepsza płyta pochodząca z rodziny kaplińskich
rzeczy naturalne - laik musiał się w tym zestawieniu znaleźć, a rzeczy są jego najlepszą płytą - lepszą od milczmena, lepszą od bybzi, lepszą od występów na goodlife, no mógłbym tak wymieniać. po prostu laik w primie odszedł z tego syfu jak legendy na majkach...
art brut - można gadać, że steez chuja się napracował przy tym mixtapie, bo tylko pętle ze starych kawałków powycinał, ale tak powycinać jak tutaj, to jest sztuka. no i oskar chyba w najlepszej formie w życiu.
muzyka poważna - do wszystkich, dla których to nie jest 10/10 - japa chamy. perfekcyjne bity, perfekcyjny rap, jeszcze połączony z sukcesem komercyjnym, czego chcieć więcej?
najebawszy - nudny wybór, wiem. ale ta płyta ma jeszcze bardziej perfekcyjne bity, jeszcze bardziej perfekcyjny rap i perfekcyjne kurwa skrecze pyska. nie da się lepiej i chuj mnie obchodzą głosy 30+ latków słuchających tej płyty od x lat, którym znudziło się już słuchanie o piciu piwa na murku
podsumowując jest parę oklepanych wyborów, parę nowszych płyt i troszkę moich fanaberii. chociaż i tak jutro pewnie połowę bym zmienił, bo brakuje mi tu chociażby h.a.u, czy któregoś żyto/noona i pewnie jeszcze ileś płyt, o których teraz nie pamiętam, ale trudno, poszło i niech tak będzie.
