ŚLIZGAWKA

KamilNO pisze: ↑15 sie 2023, 12:30 Oczywiście przeciętny Prestiż jeden z większych przehajpów w karierze Nolana, zaraz obok tylko niezłego I chodzę dla proporcji IMAX a nie samych metrów ekranu

Jaayu pisze: ↑16 sie 2023, 10:31kontrowersyjny

Jaayu pisze: ↑16 sie 2023, 10:31 halo many ma ktoś do polecenia jakiś mocny, meczący i kontrowersyjny film? Coś w stylu oryginalnego Martyrs np.

Luxair pisze: ↑16 sie 2023, 13:00

Jaayu pisze: ↑16 sie 2023, 10:31 halo many ma ktoś do polecenia jakiś mocny, meczący i kontrowersyjny film? Coś w stylu oryginalnego Martyrs np.

Titane będzie idealne

2do5 pisze: ↑16 sie 2023, 12:19 Ostatnio odświeżyłem sobie Suspirie (2018) i jaram się tak samo jak kilka lat temu, gdy wyszedłem z kina po seansie. Klimat mrocznego, ponurego Berlina, fenomenalna muzyka, cała ta otoczka kultu i czarownic, robią świetną robotę

"DAU. Natasza" wchodzi w skład projektu, który jest absolutnie unikalny w historii kina, bo nie można inaczej nazwać tego, co wymyślił Ilja Chrzanowski. Wszystko zaczęło się w 2005 r., gdy rosyjski twórca zaczął pracować nad filmem biograficznym o życiu Lwa Landaua, sowieckiego fizyka, laureata Nagrody Nobla. Twórca podszedł do tematu nader ambitnie – najpierw zarządził rekonstrukcję instytutu, w którym pracował Landau. Później kazał wybudować na terenie zamkniętej pływalni w Charkowie gigantyczny plan zdjęciowy wielkości dwóch boisk piłkarskich.

Jednak gdy plan został ukończony, Chrzanowski porzucił swój pierwotny pomysł, mający być jedynie dekoracją dla filmu. Skupił się wyłącznie na swoim mieście-instytucie, który nazwał "DAU". Jak napisał "Guardian", to miejsce funkcjonowało jak minipaństwo z połowy XX wieku, będąc czymś w rodzaju "Truman Show". Było zupełnie odcięte od współczesnego świata – nie używano tam żadnych komórek czy komputerów. W latach 2009-2011 był to dom dla kilkuset aktorów i kilku tysięcy statystów, którzy uczestniczyli w obsesyjnym odtworzeniu realiów życia w Związku Radzieckim.

W "DAU" czas przesuwał się do przodu, od 1938 r. do 1968 r., więc wszystkie szczegóły dotyczące wyznaczonego okresu były stale aktualizowane. Zadbano o to, by ubrania, fryzury, opakowania żywności lub marki papierosów były autentyczne. Uczestnikom, którzy przeżyli 30 lat sowieckiego życia w trzy lata, płacono w rublach, które można było wydawać na planie. Wśród osób, w większości składających się z naturszczyków, był m.in. prawdziwy neonazista.

Dość powiedzieć, że życie w "DAU" nie było dla wielu szczególnie przyjemnym doświadczeniem. Niektórzy ludzie tak wczuwali się w swoje role, że potrafili zachowywać się źle w stosunku do innych. Niejeden uczestnik oskarżył Chrzanowskiego o znęcanie się psychicznie. Reżyser miał też traktować swoją ekipę jak służących. Jednak większość zaangażowanych w projekt musiała wiedzieć, na co się pisze. Tym bardziej, że porzucili swoje rodziny, by wystąpić w filmach.

W powrocie do przeszłości w stalinowskim skansenie wzięło udział 400 profesjonalnych aktorów i ok. 10 tys. amatorów, którzy za namową reżysera zgodzili się w nim przebywać 24 godziny na dobę aż do końca rejestracji.

Nikt nie wiedział, jak długo potrwają zdjęcia. Projekt nie miał scenariusza. Żadnych napisanych dialogów ani z góry gotowych scen. Sytuacje rodziły się spontanicznie pod wpływem dyskusji i rozmów między uczestnikami. Wyznaczone były jedynie ogólne ramy: konkretna data i miejsce akcji (1938–68). Sprzęt, ubranie, żywność, pieniądze pochodziły z epoki. Wszyscy mieli zachowywać się tak, jakby przenieśli się w czasie. Mieli pracować, ubierać się, odpoczywać, mieszkać, kochać, kłócić się i nienawidzić jak za komuny. W sumie „DAU” kręcono blisko trzy lata od października 2009 r. do listopada 2011 r. bez udziału ukrytych kamer jak w „Big Brotherze”. Powstało ponad 700 godzin materiału.

Luxair pisze: ↑16 sie 2023, 13:44 PS. Nie uważacie że oryginalna Suspiria jednak lepsza?