ŚLIZGAWKA

Połas pisze: ↑29 lut 2024, 23:40 O panie, to żeś zapytał o gałązkę kina, do której mam szczególny sentyment.

No to raz, raz, szybciutko, bo szkoda czasu. Wszystko to, co pan @gogi powiedział. John Hughes to autor obowiązkowy. Chociaż to już trochę wykracza poza ramy kina licealno/koledżowego, to ekipa z jego filmów zagrała w Ogniach św. Elma Joela Schumachera, ale to raczej opowieść o tym, jaką życie jest kurwą po okresie studencko-szkolnym.

Szkoła uczuć już w momencie premiery śmierdziała kiczem i banałem, ale Mandy Moore była wówczas słodziutka, więc chociaż dla scen, w których śpiewa warto odhaczyć.



Natomiast z produkcji, które warto zobaczyć - zarówno nowszych, jak i starszych, to:

Menażeria (PIERDOLONE ARCYDZIEŁO, A BLUTO BELUSHIEGO TO PIERDOLONY KRÓL! Aż sobie chyba odpalę na dniach)



Zemsta frajerów (CIARY PRZY FINALE ZAWSZE),
Gorzka siedemnastka (Hailee Steinfeld robi robotę),
Earl i ja, i umierająca dziewczyna,
Pitch Perfect,
Cała ona,
Szkoła melanżu,
American Pie i wszystkie kolejne części (dla porównania, oczywiście),
High School Musical (można kręcić bekę, ale bez tego filmu Zac Efron nie stałby się gwiazdą kina, a Vanessa Hudgens nie cieszyłaby naszych oczu, a nawet Olivia Rodrigo by nie śpiewała, bo przecież karierę rozpoczął jej rimejko-sikłel serialowy),
Dziewczyna z komputera,
Lady Bird,
Supersamiec,
Łatwa dziewczyna,
Footlose (wersja z 1984 TOP, chociaż w rimejku jest Julianne Hough, która jest niezłą szprychą),
Stań przy mnie,
22 Jump Street
Zwariowana noc (1987)
Emergency (2022)
Cudowne tu i teraz
Projekt X
Dziewczyny z drużyny

Jeżeli chodzi o spokojniejsze kino gadane, wręcz festiwalowe, to moje serduszko parę lat temu skradło Columbus z Haley Lu Richardson.

Jeżeli chodzi o poważniejsze produkcje, to lata temu w ryj dały mi Przekleństwa niewinności. BTW, Kirsten Dunst, uwielbiam cię, wiem, że to czytasz.

Szczególne miejsce w moim sercu ma To nie jest kolejna komedia dla kretynów. Film, który został totalnie niezrozumiany przez krytykę filmową, idealnie drący łacha ze wszystkich stereotypów dotyczących komedii młodzieżowych, typu, kurwa, musicalowa scena tańca czy wejście w zwolnionym tempie. Do tego to po prostu wyborna parodia filmów młodzieżowych z lat 80 i 90. No chociażby scena parodiująca The Breakfast Club jest piękna.

Jeżeli chodzi o seriale, to odpalaj chomikuj i szukaj kolejnych sezonów BEVERLY HILLS, 90210, żeby zobaczyć, jak Ameryczka żyła na bogato, gdy Polaki odkrywali McDonalds i pierwszą Molestę. No i św. pamięci Luke Perry to był przekot.

Natomiast moim serialowym guilty pleasure jest Glee. Z sezonu na sezon serial zjadał własny ogon i był okładany pałką poprawności politycznej, gdzie każdy ruchał każdego i w dowolnym momencie mógł zmienić płeć, co z finalnymi oskarżeniami o to, że główna bohaterka mobbingowała część obsady i uprzykrzała im życie, pokazuje Hollywood w pigułce. Dorzuć do tego, że główny bohater się zaćpał, najlepsza dupeczka z serialu się utopiła, a inny ważny bohater bohatyrnął, gdy okazało się, że jest pedobearem, to mamy prawdopodobnie najbardziej pechowy serial w historii xD Ale... kurwa no, Glee trochę zmieniło zasady kina młodzieżowego. To już nie napakowani atleci byli głównymi bohaterami, tylko przegrywy, ci którzy zawsze dostawali od życia na mordę kopa. Do tego lubię stronę muzyczną tego serialu, który przecież przywrócił do żywych Don't Stop Believin'.



I na koniec film trochę zapomniany, ale też pozwolę go sobie nazwać arcydziełem, czyli Fame z 1980 roku. Alan Parker nie pierdolił się w tańcu i pokazał, że przeżycie w szkole artystycznej wymaga ogromnej dozy zaparcia i chęci do pracy, gdy finalnie i tak nie wiadomo, czy zrobisz karierę i zdobędziesz sławę, czy będziesz kelnerem w podrzędnej knajpie, który marzy o wielkiej scenie. Już dawno tego filmu nie widziałem, ale pamiętam, jak dawniej mocno na mnie zadziałał. No i Irene Cara w obsadzie. BTW, rimejku z 2009 roku oczywiście unikać.

Jeżeli chodzi o poważniejsze produkcje, to lata temu w ryj dały mi Przekleństwa niewinności