OFFTOPIC FILMOWY

[chaya]

Chyba mam kolejnego kandydata, pojawiło się właśnie na Netflixie xD

https://www.filmweb.pl/film/Wiecz%C3%B3 ... 4-10024233

gówno jakich dużo

[badi]

@Połas co polecasz obecnie na VOD Nowe Horyzonty?

[Połas]

Widzę, że kilka ciekawych nowości tam wpadło, ale nie wszystko jeszcze nadrobiłem. Ostrzę kły na Wśród wyschniętych traw Ceylana, ale to jednak trzy godziny seansu. Z tego, co widziałem, to polecam:

Cztery córki - a skopiuję to, co napisałem na początku tego roku : mocna rzecz. Dokument, który zmieszany jest z fabułą, ale to wszystko znajduje swoje uzasadnienie w tej piekielnie bolesnej historii, jaka prezentowana jest na ekranie. To trochę filmowa terapia poranionej rodziny, gdzie chwile, gdy matka wyzywała córki od kurewek, wspomina się z uśmiechem na twarzy, zresztą dokładnie tak samo, jak fakt, iż matka nie chciała oddać się mężowi w noc poślubną, więc obiła mu ryj. Smutny obraz kobiet w Tunezji, gdzie piekło urządzają im zarówno mężczyźni, jak i same kobiety, które nad swoje dobro przekładają dawne obyczaje oraz tradycje, co boli jeszcze bardziej. Same sobie zgotowały ten los w jakimś stopniu. Twoje ciało nie należy do ciebie, tylko do twojego męża. Nawet, gdy go jeszcze nie znasz - karci jedną z córek główna bohater w rekonstrukcji sceny. Nic więc dziwnego, że w takich momentach szuka się ucieczki od rodziny, od swojej sytuacji, a niebezpieczeństwo czyha tuż za rogiem. Łatwo dać sobą manipulować. Całość jest szalenie gęsta od emocji, które reżyserka tak stopniuje, że życzę jej Oscara za najlepszy dokument. To jest życie. To jest kino.

How to Have Sex - na pierwszy rzut oka film o dorastaniu, jakich jest na pęczki. Tyle tylko, że Molly Manning Walker serwuje widzom opowieść o wchodzeniu w dorosłość w czasach powszechnej szonizacji młodzieży, gdzie oblodzenie, nawet na oczach tłumu, nie jest niczym nadzwyczajnym. Przykre i mocne kino o społecznej presji, krzywdzie i tym pierdolonym momencie, gdy musisz spojrzeć na siebie w lustrze. Świetna Mia McKenna-Bruce.

Królestwo zwierząt - to film, który mnie zaskoczył, bo oglądałem go podczas ubiegłorocznego Warszawskiego Festiwalu FIlmowego, gdzie wybrałem go tylko dlatego, bo nakręcił go Thomas Cailley, a w obsadzie na drugim planie znalazła się Adèle Exarchopoulos. A tymczasem otrzymałem produkcję, która zderza nas z pandemicznym szaleństwem i jest ładną opowieścią o rodzicielskiej miłości oraz poświęceniu. Miłe kino.

Perfect Days - to jeden z tych filmów, które lepiej obejrzeć niż o nich pisać. Kino o zwykłym życiu, powtarzalności i tym, że szczęście oraz radość z życia zależą wyłącznie od naszego podejścia. Ładne, chociaż w końcówce ciut smutne oraz nostalgiczne.

Powoli - bardzo nietypowa opowieść o miłości, gdzie z własnym uczuciem muszą zmierzyć się temperamentna tancerka oraz tłumacz języka migowego, który jest... aseksualny.

Przejścia - jeszcze bardziej nietypowa opowieść o miłości i pożądaniu xD Jeden z najlepszych filmów, jakie widziałem w 2023 roku na Berlinale. Wówczas sobie zrobiłem taką notatkę: Mimo przewidywalności, dobrze się patrzyło na historie narcystycznego reżysera geja, który idzie do łóżka z kobietą, co skomplikuje i tak już pokręcone życia trójki głównych bohaterów. Franz Rogowski i Adèle Exarchopoulos są wyborni na ekranie, mają w sobie taki magnetyzm, że chce się ich chłonąć.

To z nowości, a ze starszych rzeczy, które są na NH VOD:

Berlin Alexanderplatz - to film, który mocno dzieli publiczność. Gdy premierował na Berlinale, to w finale część dziennikarzy klaskała z zachwytu, inni buczeli z zażenowania. Mnie kupił ten obraz. Qurbani na język współczesny przepisuje klasyczną powieść Alfreda Döblina Berlin Alexanderplatz: Dzieje Franciszka Biberkopfa, co czyni nie do końca współczesnymi metodami, rozgrywając akcję według własnych reguł; cytuje, wycina, eksperymentuje, krzyczy i żongluje efekciarstwem zmiksowanym z niezwykłą sterylnością oraz delikatnością zdjęć. Wynikiem tego jest ponad trzygodzinne, monumentalne dzieło, któremu bliżej do spektaklu teatralnego bądź instalacji artystycznej niż klasycznej fabuły. Berlin Alexanderplatz zarówno intryguje, jak i irytuje. Drażni i fascynuje. Śmieszy oraz wprawia w osłupienie. Patrząc na to, jak Qurbani rozmieszcza kolejne elementy fabularnej układanki, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że miał do czynienia z teatralną interpretacją Natalii Korczakowskiej z warszawskiego Teatru Studio, bo obydwa dzieła promieniują podobną kampowością, ironicznością, próbując utrzymać się na cienkiej granicy między parodią a powagą. Świetnie zagrane (Jella Haase! Albrecht Schuch!).

Klondike - opowieść o rosyjskiej napaści na Ukrainę, ale z perspektywy Donbasu roku 2014, gdy zestrzelony zostaje malezyjski samolot. Ten film wygrywa swoimi niejednoznacznościami - część Ukraińców ma dupie wojnę, chce tylko żyć. Inni chcą bić się za Ukrainę. A jeszcze inni uważają się za Rosjan. Brat może zabić brata. Kameralne, ale mocne.

Piosenki o miłości - jeden z moich ulubionych polskich filmów ostatnich lat. Prawdziwy. Wwiercający się. Fantastycznie zagrany. Niezwykle klimatyczny oraz ładny. Uderzył w moje serducho, gdy go po raz pierwszy widziałem na festiwalu w Gdyni. Później go oglądałem jeszcze kilka razy i zawsze miałem ciary. I ta MUZYKA!

PS najpiękniej powiedziane PIERDOL SIĘ w historii polskiego kina.



Pleasure - nie wiem, czy Ninja Thyberg do końca chciała zrobić właśnie taki film, ale finalnie wyszedł jej przykry obraz o wyboistej drodze na szczyt w branży porno, gdzie czasem musisz kopnąć w dupę dawne koleżanki i zacząć lizać cipę szmaty, która cię poniżała, aby okazać się jeszcze większą szmatą i zrzucić ją z piedestału. Takie trochę Showgirls naszych czasów, gdzie aktorką porno może być prawie każda panna, ale żeby utrzymać się w branży, zacząć na niej zarabiać i być w topce, trzeba poświęcić wiele, włącznie z regularnymi rozciągnięciami odbytu w celu przyszłej kilkukrotnej penetracji analnej. Doskonała Sofia Kappel.

Pomiędzy słowami - o, inny polski film, który bardzo lubię. Film o poszukiwaniu własnej tożsamości. O tym, że polskość, bycie Polakiem, jest w nas głęboko zakorzenione i nawet jeżeli chcemy się tego pozbyć, to nigdy w pełni nam się to nie uda. Obraz o obcości, o tym dziwnym stanie, w którym często znajdują się imigranci, którzy w nowym kraju czują się obco, a w ojczyźnie już nie czują się sobą. Kim tak właściwie są? Czy pochodzenie rzeczywiście jest tak bardzo ważne? Miejsce, w którym się urodziliśmy nas kształtuje? Te pytania zadaje Urszula Antoniak, a Jakub Gierszał i Andrzej Chyra zachwycają na ekranie. W bonusie klimatyczny Berlin.

Rimini - prawdziwa petarda, chociaż Seild niebezpiecznie idzie tropem Smarzowskiego i tworzy coś w rodzaju składanki the best of swojej twórczości. Mimo remiksowania własnych poprzednich dzieł, jest tutaj duża moc, która w połączeniu z wszechobecną ironią tworzy obraz współczesnej Austrii i tego, z czym zmaga się austriacka klasa średnia. Wstydliwa przeszłość, samotność, uzależnienia, płatny seks i ciągły napływ uchodźców - to wszystko się tutaj znajdzie.

Siedzący słoń - ten film widziałem już kilka lat temu, ale pamiętam, że te cztery godziny, które trwa, minęły niemal błyskawicznie. Dzisiaj po nim mam tylko jedno wspomnienie - mocne kino. Chętnie za jakiś czas do niego wrócę.

The World is Yours - uwielbiam. Mocarna parodia kina gangsterskiego i mocno ironiczne kino, które nie bierze jeńców. Każdemu się dostaje, począwszy od dresiarzy marzących o gangsterskiej potędze, po foliarzy, szukających wszędzie masońskiego spisku. Ależ to jest pięknie nakręcone! Kiczowate, szalone, zakochałem się w tym filmie od pierwszego wejrzenia. Na początku tego roku miałem okazję spotkać aktora, który grał główną rolę, to nieśmiało go spropsowałem i chwilę pogadaliśmy sobie o fenomenie tego filmu



Coś pewnie jeszcze bym znalazł na NH VOD

[badi]

Perfect Days - to jeden z tych filmów, które lepiej obejrzeć niż o nich pisać. Kino o zwykłym życiu, powtarzalności i tym, że szczęście oraz radość z życia zależą wyłącznie od naszego podejścia. Ładne, chociaż w końcówce ciut smutne oraz nostalgiczne.

dodałbym do tego bardzo dopasowany soundtrack, właśnie wczoraj oglądałem i też polecam.

dzięki wielkie mordko! większość postaram się zobaczyć na pewno

[Mateusz]

Co możecie polecić w pierwszej kolejności na Disney+ z filmów i seriali?

[trez]

Ostatnio zaliczyłem Dopesick. Polecam.

[jogi]

Połas... brawo.

[VBSW]

Obejrzałem se właśnie na prime - tropem mordercy - spoko nawet, końcówka fajna bo zaskoczenie jakieś tam jest. Nic specjalnego, dupy też nie urywa, ale tak se obejrzeć spoczko, całkiem w cipkę. Było w top 3 do obejrzenia i w sumie se obejrzałem dla Samuela L. Jacksona i spoczko.

[Kalom]

Co możecie polecić w pierwszej kolejności na Disney+ z filmów i seriali?

seriale the bear i atlanta

[Bakan]

Ej, jakiś must see teraz w kinach jest grane? Mam wolny dzień, może bym się wybrał na coś.

[2do5]

podobno Substancja, sam chciałem iść na spontanie w weekend, ale cała sala była już zajęta pół godziny przed seansem, a późniejszą porę odpuściłem, ktoś oglądał i może potwierdzić czy warto?

[Luxair]

Jeśli lubisz Cronenberga i body horror, to must see

[Bakan]

Meh

Coś jeszcze?

[Luxair]

Obcy, Kinds of Kindness, ew. Strange Darling

[ConeyIsland]

A joker 2 nie miał jakoś wchodzić na początku X?

[trez]

Od piąteczku.

[Mider]

lepiej poczekać na Megalopolis @Bakan

[badi]

Substancja

Must watch dla tych, którzy planują sklonować się, żeby stworzyć nową, lepszą i młodszą wersję siebie. Bawiłem się świetnie na tym filmie i polecam!

[chaya]

Surviving R. Kelly

ma ktoś pomysł gdzie to można zobaczyć?

[ConeyIsland]

Jokera nowego ktoś już widział? Warto czy zepsuli?