Choć nie ukrywam, po tych zapowiedziach i całej otoczce myślałem, że Rychu da kompletnie inny album niż to do czego nas ostatnio przyzwyczaił i nastąpi jakiś przełom, ale jest to ciągle solidny, szczery i bezkompromisowy rap na genialnych bitach Magiery, które zostały idealnie skrojone i perfekcyjnie wykorzystane przez gospodarza, ale tutaj nie było innej opcji, taki wyjadacz doskonale wie jak stworzyć producencki materiał. Z gości osobiście chyba nikt nie przypadł mi do gustu, Ero spoko poleciał, a reszty nawet nie pamiętam, no i zagraniczni goście props, bo zawsze dodają takiego klimatu i pasują do tych albumów Rysia.
Najbardziej chyba wyróżniłbym te tracki: Czarny Psalm, Michael Buffer, Cash Flow (numer jeden imo), Pandemonium, Mad Libs Rap, Wejście Smoka, Maybach.
To tyle po pierwszym odsłuchu.
Człowiek legenda.
Powinę chyba fizyka
weź przeczytaj jeszcze raz, co napisałeś.
Nigdy nie przesłuchałem całej płyty Peji bo nie dawałem rady, ale ta płyta- od początku do końca.
Discord